Το «Χελιδόνι» αποτελεί μία εξαιρετική αλληγορία που εκφράζει τον αιώνιο έρωτα για την εμβληματική Πόλη.

Ο σπουδαίος ερμηνευτής Μανώλης Μητσιάς παρουσιάζει το νέο τραγούδι του με τίτλο «Χελιδόνι», που προαναγγέλλει την κυκλοφορία από το Ogdoo Music Group του κύκλου τραγουδιών με τίτλο «Συγγνώμη Πόλη Μου», σε μουσική του Μανώλη Καρπάθιου και στίχους του Κώστα Μπαλαχούτη.

Πρόκειται για κύκλο νέων τραγουδιών με πυρήνα την Κωνσταντινούπολη και το Βόσπορο με βασικό ερμηνευτή τον Μανώλη Μητσιά, έναν καλλιτέχνη που με τη στάση, τις επιλογές και τις ερμηνείες του τίμησε και τιμά όσο λίγοι το καλό ελληνικό τραγούδι, όντας βαθύς γνώστης της ψαλτικής και των βυζαντινών μουσικών δρόμων.

Τη μουσική του τραγουδιού «Χελιδόνι», αλλά και συνολικά του έργου υπογράφει ο συνθέτης, δάσκαλος Μανώλης Καρπάθιος.

Σπούδασε το κανονάκι στην Κωνσταντινούπολη, δίπλα στον Χαλίλ Καραντουμάν. Είναι ιδρυτής της 35μελούς ορχήστρας «Ρωμάνα» που έχει ως σκοπό την παρουσίαση και ηχογράφηση έργων Ρωμηών Συνθετών πού έδρασαν στην Κωνσταντινούπολη από τα χρόνια της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μέχρι και σήμερα. Παράλληλα είναι διευθυντής σπουδών στη Σχολή Βυζαντινής και Παραδοσιακής Μουσικής «Τέττιξ».

Δημιουργός με πλούσια εργογραφία και στενούς δεσμούς με τους Κωνσταντινουπολίτες.

Οι στίχοι των τραγουδιών και οι επιλογές των κειμένων του διακεκριμένου συγγραφέα, στιχουργού και δημοσιογράφου Κώστα Μπαλαχούτη αναδεικνύουν με σύγχρονη ματιά το μοναδικό και πολυπολιτισμικό χαρακτήρα της Πόλης. Ξυπνούν μνήμες, ενώνουν λαούς, σεργιανούν στο χτες αλλά αντικρίζουν με ειλικρίνεια, αγάπη και θάρρος το σήμερα.

Το τραγούδι «Χελιδόνι» είναι αντιπροσωπευτικό της ατμόσφαιρας του έργου και αποτελεί μία εξαιρετική αλληγορία που εκφράζει τον αιώνιο έρωτα για την εμβληματική Πόλη, ενός έρωτα αποδημητικού που επιστρέφει διαρκώς διανύοντας τους απέραντους ωκεανούς του χρόνου.

Ο Μανώλης Μητσιάς αποδίδει με μοναδική ευαισθησία και σφρίγος τη λυρικότητα των στίχων, ενώ η μουσική του Μανώλη Καρπάθιου ακολουθεί με έμπνευση και γνώση τη μακραίωνη μουσική παράδοση που σφυρηλατήθηκε σε αυτή τη μαγική πτυχή του χάρτη, ορίζοντας την ένωση του ανατολικού και του δυτικού κόσμου.

Το έργο «Συγγνώμη Πόλη Μου» θα κυκλοφορήσει από το Ogdoo Music Group σε CD και όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες μέσα στο Μάρτιο και περιλαμβάνει σημαντικές συμμετοχές.

Τα κείμενα του Κώστα Μπαλαχούτη αποδίδει ο καταξιωμένος ηθοποιός και συνθέτης Ιεροκλής Μιχαηλίδης. Στο έργο κομβική παρουσία έχει ο Γρηγόρης Νταραβάνογλου, Πρωτοψάλτης και Χοράρχης διεθνούς φήμης με πολλές διακρίσεις, γέννημα θρέμμα της Πόλης. Συμμετέχει επίσης η ξεχωριστή τραγουδίστρια Μαρίνα Μανωλάκου.





https://www.hit-channel.com/       

Ένα μπλουζ με τη σπάνια φωνή της Άλκηστης Πρωτοψάλτη απλώνεται πάνω από την πόλη.

Ο Papercut και ο Νίκος Μωραΐτης συναντούν την Άλκηστη Πρωτοψάλτη σε ένα τραγούδι που επαναφέρει τη μαγεία στην ελληνική δισκογραφία.

Συμμετέχει ο Σταύρος Ξαρχάκος, ο οποίος έκανε την τιμή στους συντελεστές να απαγγείλει τη φράση που έδωσε τον τίτλο στο τραγούδι «Πες Mου Πως Δεν Είναι Αργά».

Το τραγούδι, με τη σπουδαία, βαθιά συγκινητική ερμηνεία της Άλκηστης Πρωτοψάλτη είναι το δεύτερο δείγμα της δισκογραφικής δουλειάς που ετοιμάζουν ο Papercut και ο Νίκος Μωραΐτης.

Πρώτο άκουσμα ήταν το επιτυχημένο single «Και Τ’ Άλλο Καλοκαίρι», που κυκλοφόρησε το περασμένο καλοκαίρι με ερμηνεύτρια τη Δήμητρα Γαλάνη.

Ο πιο δυναμικός εκπρόσωπος της ηλεκτρονικής μουσικής και ο πιο διακεκριμένος στιχουργός της γενιάς του, γράφουν μαζί έναν κύκλο τραγουδιών αστικού τοπίου και ονειρικής ανάμνησης, εισάγοντας το brand new retro στην ελληνική δισκογραφία.

Ως τότε, ένα μπλουζ με τη σπάνια φωνή της Άλκηστης Πρωτοψάλτη απλώνεται πάνω από την πόλη: «Παίζει ένα μπλουζ, ένα μπλουζ μες στη νύχτα, για όλους τους μόνους – τ’ ακούς; Για όσους δεν έχουν να πουν καληνύχτα, μόνο χιλιάδες καημούς…»

Το digital single «Πες Mου Πως Δεν Είναι Αργά» είναι διαθέσιμο σε όλα τα ψηφιακά καταστήματα από την Panik Oxygen, από την οποία θα κυκλοφορήσει και ο επερχόμενος 
δίσκος.

Το τέλος

Στην ακμή της καριέρας του, ο Νίκος Ξυλούρης αντιλήφθηκε ότι έχει καρκίνο και πιο συγκεκριμένα όγκο στους πνεύμονες με μετάσταση στον εγκέφαλο.

Μετά από μεγάλο αγώνα, πολλαπλές εγχειρήσεις και αρκετή ταλαιπωρία έχασε τη μάχη στο Αντικαρκινικό Πειραιώς στις 8 Φεβρουαρίου 1980, σε ηλικία μόλις 43 χρονών.

Με τη φωνή και το ήθος του σημάδεψε τα χρόνια της χούντας, την αντίσταση σε αυτήν, αλλά και τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης.

Όπως ο ίδιος έλεγε μετά τη μεταπολίτευση, αναφερόμενος στους ανθρώπους της μουσικής βιομηχανίας “εγώ τους ίδιους ανθρώπους έβλεπα να κανονίζουν επί χούντας, τους ίδιους βλέπω και τώρα”.

Ο Νίκος Ξυλούρης είναι ενταφιασμένος στο πρώτο νεκροταφείο Αθηνών.

Μέχρι περίπου και το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα το μόνο ευρέως γνωστό έργο του Αntonio Vivaldi ήταν Οι Τέσσερις Εποχές. Τις τελευταίες δεκαετίες, όμως, τα δεδομένα έχουν αλλάξει, αφού πλέον δεν υπάρχει συνθέτης του οποίου το όνομα να είναι τόσο συνυφασμένο με την ιταλική φωνητική μουσική του μπαρόκ όσο του Vivaldi. Αντίστοιχα, καμία λυρική ερμηνεύτρια δεν έχει ταυτίσει το όνομά της με έναν συνθέτη όσο η Romina Basso με τον Vivaldi. To ξεχωριστό της ηχόχρωμα, ο συνδυασμός δεξιοτεχνίας και εκφραστικότητας και η δραματική της δύναμη έχουν καταξιώσει την κορυφαία λυρική τραγουδίστρια ως την πιο αντιπροσωπευτική ερμηνεύτρια των έργων του τόσο επί σκηνής όσο και σε ηχογραφήσεις.

Στη συναυλία στο ΚΠΙΣΝ, που πραγματοποιείται με τη δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ), θα ακουστούν αποσπάσματα από κοντσέρτα και άριες του Βενετσιάνου συνθέτη, πολλές από τις οποίες ηχογράφησε ή παρουσίασε για πρώτη φορά σε σύγχρονη εκτέλεση η Romina Basso.

H Romina Basso είναι Ιταλίδα μεσόφωνος με σπουδές στο Conservatoire Βenedetto Marcello στη Βενετία. Εμφανίζεται τακτικά στο Théâtre des Champs-Elysées, στο Lincoln Center και στο Theater an der Wien, ενώ έχει ερμηνεύσει σημαντικούς πρωταγωνιστικούς ρόλους και έχει συνεργαστεί με επιφανείς διευθυντές ορχήστρας απ’ όλο τον κόσμο.


Ο Μάρκελλος Χρυσικόπουλος ξεκίνησε μελετώντας τσέμπαλο στην σχολή Βινιανέλλι Αθηνών, απ’ όπου πήρε το δίπλωμά του με άριστα παμψηφεί, πρώτο βραβείο και το αριστείο της σχολής. Στη συνέχεια, μαθήτευσε στο Παρίσι, στο Μοzarteum του Σάλτσμπουργκ και στο Conservatoire της Γενεύης. Έχει διευθύνει τη Venice Baroque Orchestra, την Καμεράτα, την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, την Irish Baroque Orchestra και το Βach Consort Wien. Συνεργάζεται τακτικά με την Κammeroper στη Βιέννη, ενώ έχει επίσης εμφανιστεί στο Φεστιβάλ Bayreuth. Έχει λάβει τη διεθνή διάκριση Choc Musique, την οποία απέσπασε ως διευθυντής στη Venice Baroque Orchestra για έναν διπλό δίσκο με θέμα την Ολυμπιάδα. Έχει, ακόμη, συμμετάσχει ως βοηθός μαέστρου σε πολλές βραβευμένες ηχογραφήσεις για τις εταιρείες MDG, SONY και DECCA.

Η εκδήλωση εντάσσεται στη δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ). Παράλληλα με την πλειονότητα των εκδηλώσεών του που διοργανώνονται με ελεύθερη είσοδο χάρη στις δωρεές του ΙΣΝ, το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος διοργανώνει και ορισμένες εκδηλώσεις με προσιτό εισιτήριο, εμπλουτίζοντας τις πηγές εσόδων του και διασφαλίζοντας τη μακροχρόνια οικονομική του ευρωστία.

Η παρέα του Τσιτσάνη πιάνει τα όργανα και τραγουδά τραγούδια χωρισμού του Βασίλη Τσιτσάνη. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στον Ιανό της Αθήνας , η είσοδος είναι ελεύθερη και θα μεταδίδεται ζωντανά από το IANOS RADIO.

Λίγα λόγια για την «Παρέα του Τσιτσάνη»:

«Η παρέα του Τσιτσάνη» ιδρύθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1998 από τέσσερις φίλους, τον μπουζουξή Νίκο Στρουθόπουλο, τον κιθαρίστα Νίκο Ζυγούρα, και τους τραγουδιστές Δώρα Στρουθοπούλου και Ντίνο Χριστιανόπουλο. Σκοπός τους είναι η διάδοση του έργου του μεγάλου λαϊκού μας συνθέτη Βασίλη Τσιτσάνη.

Συντελεστές:

Παίζουν και τραγουδούν:
Νίκος Στρουθόπουλος, μπουζούκι-φωνή
Νίκος Ζυγούρας, κιθάρα-φωνή
Δώρα Στρουθοπούλου, φωνή
Συμμετέχει η μικρή Αφροδίτη Τσιλογιαννογλου

Μερικές από τις σημαντικές συναυλίες της Schloss Schoenbrunn Orchester:

-Οι συνεχείς συναυλίες στην Orangerie των Ανακτόρων Schonbrunn, οι οποίες έχουν γίνει πλέον ένα μόνιμο κομμάτι της πολιτιστικής ζωής της Βιέννης, από το 1994, και τις έχουν παρακολουθήσει πάνω από 1,5 εκατ. θεατές.
-Η συναυλία στο αρχαίο θέατρο «Ostia Antica» έξω από τη Ρώμη.
-Οι μεγάλες περιοδείες σε Αμερική, Κίνα και Ιαπωνία, Αυστραλία κ.α.

Τα Ανάκτορα Σένμπρουν (Schloss Schönbrunn) είναι ένα από τα σημαντικότερα και ιστορικά ανάκτορα της Ευρώπης. Αποτελούσαν τα θερινά ανάκτορα και σήμερα είναι ένα σπουδαίος τουριστικός πόλος έλξης με 6,7 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως. Τόσο το κτιριακό συγκρότημα όσο και οι κήποι του μαρτυρούν τις αλλοτινές δόξες της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας. Το ανάκτορο Σένμπρουν μετά την ολοκλήρωση της οικοδόμησής του ήταν για την εποχή του το μεγαλύτερο αυτοκρατορικό μέγαρο της Χώρας. Κτίσθηκε στην αριστερή όχθη του Δούναβη προ επικείμενου λόφου όπου δεσπόζει η μεγάλη αψίδα του θριάμβου η λεγόμενη Γκλοριέτα.

Λαμπερές μουσικές, ατμοσφαιρικές εικόνες, εκπλήξεις και χιούμορ πλέκονται αριστοτεχνικά σε μια συναυλία που πραγματοποιείται χάρη στη δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) και θα γοητεύσει όλες τις ηλικίες.

Η πρώτη συναυλία του Αρκούδου Paddington είναι ένα πρωτότυπο μουσικό παραμύθι για συμφωνική ορχήστρα και αφηγητή του Βρετανού συνθέτη Herbert Chappell που ξετυλίγεται ακολουθώντας το ταξίδι του πολυαγαπημένου αρκούδου. Ένα ταξίδι που ξεκινά από το Περού, συνεχίζεται στο Λονδίνο και καταλήγει σε μια συναυλία στο μεγαλειώδες Royal Albert Hall όπου ο Paddington κάνει το ντεμπούτο του ως διευθυντής ορχήστρας! Την ιστορία αφηγείται η ηθοποιός Όλια Λαζαρίδου.

Το πρόγραμμα της συναυλίας έχει ως εξής:
Α’ μέρος:
– Cole Porter: Εισαγωγή από το μιούζικαλ Kiss me Kate
– Vittorio Monti: «Czardas» (Σολίστ: Sergiu Nastasa)
– Leroy Anderson: «The typewriter concerto»
– Leroy Anderson: «Plink plank plunk»
– Johann Strauss II: «Bauern Polka» (Η πόλκα των χωρικών)
– Johann Strauss II: «Perpetuum mobile» (Ένα μουσικό αστείο)


Β’ μέρος:
-Herbert Chappell: Η πρώτη συναυλία του Αρκούδου Paddington



Ταυτότητα Εκδήλωσης

Johann Strauss Ensemble

Η Ορχήστρα Δωματίου Johann Strauss Ensemble ιδρύθηκε το 1985 από τους εξαιρετικούς μουσικούς της αυστριακής Ορχήστρας Μπρούκνερ και πολύ γρήγορα απέκτησε διεθνή φήμη με περιοδείες σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης (Παρίσι, Λονδίνο, Μαδρίτη, Ρώμη, Βρυξέλλες, Βερολίνο, Ζυρίχη, Αμβούργο, Ζάλτσμπουργκ, Βιέννη κ.α.), στην Ιαπωνία, στη Ρωσία και στην Αυστραλία. Η ορχήστρα διακρίνεται για την πλούσια δισκογραφία της, ενώ από το 2003 διευθυντής της είναι ο βιολονίστας Russell Mc Gregor.

Χαρακτηριστικό των συναυλιών του Johann Strauss Ensemble είναι η ερμηνεία της βιεννέζικης μουσικής με τον τρόπο που ο σπουδαίος συνθέτης και βιολονίστας Γιόχαν Στράους πρώτος καθιέρωσε, καθώς ήταν συγχρόνως ο σολίστ και ο διευθυντής της ορχήστρας ενθουσιάζοντας το κοινό με τη χορευτική και μελωδική μουσική του.


Συντελεστές

Σολίστ
Βασιλική Καραγιάννη, σοπράνο
Γιάννης Χριστόπουλος, τενόρος

Musica, Χορωδία των Φίλων της Μουσικής
Διαδασκαλία, μουσική διεύθυνση: Δημήτρης Μπουζάνης

Johann Strauss Ensemble
Μουσική διεύθυνση, βιολί: Russell McGregor

H Ελευθερία Αρβανιτάκη επιστρέφει στη δισκογραφία μετά από τέσσερα χρόνια με 9 τραγούδια δύο ξεχωριστών δημιουργών της νεότερης γενιάς, κάνοντας ένα δυναμικό update στο διαχρονικό της ρεπερτόριο.

Ο συνθέτης Θέμης Καραμουρατίδης και η στιχουργός Λήδα Ρουμάνη υπογράφουν αυτόν το δίσκο συνολικά, έχοντας στο κέντρο της έμπνευσής τους τη σπουδαία ερμηνεύτρια και τη μοναδική πορεία της. Tα «Mεγάλα Tαξίδια» είναι ένα άλμπουμ που έφτιαξε με αγάπη, έχοντας ως συνεπιβάτες δυο δημιουργούς που αγαπάει κι εκτιμά πολύ. Η Ελευθερία Αρβανιτάκη είχε ξανασυναντηθεί στο παρελθόν και με τους δύο. Μια συνεργασία που παρέμεινε δημιουργική μέσα στον χρόνο και έμελλε να κορυφωθεί το 2019 σε έναν ολόκληρο δίσκο.

Τα «Μεγάλα Ταξίδια» της Ελευθερίας είναι τραγούδια που αφηγούνται εννέα ξεχωριστές διαδρομές και παράλληλες ιστορίες, που σφραγίζει με την ερμηνευτική της ποιότητα και την ευαισθησία της.

Τα «Μεγάλα Ταξίδια» μπορεί να γίνουν πολύ προσωπικά για τον καθένα και την καθεμία από εμάς. Άλλωστε όπως λέει ο στίχος του ομότιτλου τραγουδιού «τα μεγάλα ταξίδια πάντα κάνουμε μόνοι». Μοναδική οδηγία στο ταξίδι αυτό η παρότρυνση της ίδιας της Ελευθερίας «να απολαύσουμε κάθε σημείο της διαδρομής».

Καλή ακρόαση!

Tracklist
Η Αρχή
Το Κλειδί
Κι Εγώ Που ‘Ελεγα
Αν Βρεθεί Θεός
Του Κόσμου Όλου Οι Προσευχές
Οι Μνήμες
Ο Δραπέτης
Οι Μήνες
Τα Μεγάλα Ταξίδια

CREDITS
Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης – Στίχοι: Λήδα Ρουμάνη
Παραγωγή: Panik Records
Διεύθυνση Παραγωγής: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Ενορχηστρώσεις: Θέμης Καραμουρατίδης

Έπαιξαν οι μουσικοί:
Τύμπανα: Μανώλης Γιαννίκιος
Μπάσο ηλεκτρικό & κοντραμπάσο: Γιώργος Μπουλντής
Μπουζούκι, μπαγλαμάς, τζουράς, μαντολίνο, ισπανικό λαούτο: Νίκος Κατσίκης
Λαύτα στο «Αν βρεθεί Θεός»: Νίκος Μέρμηγκας
Κρουστά στο «Οι μνήμες»: Κώστας Μερετάκης
Κλασσική & ακουστική κιθάρα: Δημήτρης Σιάμπος
Ηλεκτρική κιθάρα: Λάμπης Κουντουρόγιαννης
Τσέλο: Άρης Ζέρβας
Βιολί: Θοδωρής Μουζακίτης, Κώστας Καριτζής
Βιόλα: Ελευθερία Τόγια
Πιάνο, πλήκτρα, φωνητικά: Θέμης Καραμουρατίδης
Ενορχήστρωση εγχόρδων στο «Κι εγώ που έλεγα»: Θέμης Καραμουρατίδης και Άρης Ζέρβας.

Ηχογράφηση, μίξη, mastering: Γιάννης Παξεβανης, Subway Studio
Βοηθός ηχολήπτη: Βαγγέλης Σαπουνάς
Επιμέλεια και οργάνωση παραγωγής: Λήδα Ρουμάνη
Φωτογράφος: Κοσμάς Κουμιανός
Artwork: Αντώνης Γλυκός

Ο Μη Κερδοσκοπικός Οργανισμός ΜΑΝΑ που στηρίζει γυναίκες με καρκίνο του μαστού παρουσιάζει την καταξιωμένη συνθέτη-μουσικό Ευανθία Ρεμπούτσικα σε μία φιλανθρωπική συναυλία που θα πραγματοποιηθεί στο Παλλάς.


Η συναυλία περιλαμβάνει σημαντικούς σταθμούς από την μακρόχρονη πορεία της Ευανθίας Ρεμπούτσικα στο ελληνικό πεντάγραμμο και θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 29 Οκτωβρίου. Τα έσοδα της συναυλίας θα διατεθούν εξ’ ολοκλήρου για τους σκοπούς του Οργανισμού.

Η Ευανθία Ρεμπούτσικα για τον καρκίνο του μαστού

Ο Οκτώβριος έχει καθιερωθεί ως Μήνας Πρόληψης και Ενημέρωσης για τον καρκίνο του μαστού και σε αυτό το πλαίσιο ο Μη Κερδοσκοπικός Οργανισμός ΜΑΝΑ, ο οποίος προσφέρει πλήθος υπηρεσιών σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού και κάθε μορφής γυναικολογικό καρκίνο, διοργανώνει αυτή την ξεχωριστή μουσική παράσταση, με σκοπό την ευαισθητοποίηση του κοινού για την ασθένεια αλλά και τους τρόπους αντιμετώπισης της. Προσκαλώντας τους θεατές σε ένα ονειρικό ταξίδι από αγαπημένες μελωδίες που ξυπνούν ήχους από την Ανατολή, η ταλαντούχα μουσικός θα πλημμυρίσει το επιβλητικό θέατρο με μουσικές από τη μακρόχρονη και επιτυχημένη πορεία της.

Οι γάμοι του Φίγκαρο πρωτοπαρουσιάστηκαν στη Βιέννη το 1786, τρία χρόνια πριν τη Γαλλική Επανάσταση. Το κείμενο του Λορέντσο ντα Πόντε, που βασίζεται στην πεντάπρακτη κωμωδία του Μπωμαρσαί Η τρελή ημέρα ή Ο γάμος του Φίγκαρο, απηχεί την ταραγμένη εποχή και την ένταση στις σχέσεις των διαφορετικών κοινωνικών τάξεων: του Κόμη και της Κόμησσας, και των υπηρετών τους Σουζάννας και Φίγκαρο. Συγκεκριμένα, η υπόθεση των Γάμων αφορά την προσπάθεια του Φίγκαρο και της Σουζάννας να πραγματοποιήσουν τον γάμο τους παρά τα εμπόδια που θέτει ο Κόμης.

Η αριστουργηματική μουσική του Μότσαρτ σκιαγραφεί με λιτά μέσα τον χαρακτήρα κάθε προσώπου. Εκτός από τις συνήθεις άριες για κάθε ρόλο και τα μεταξύ τους ντουέτα, ο συνθέτης δημιουργεί σύνολα απίστευτης φαντασίας, όπως το περίφημο σεπτέτο της Β΄ Πράξης: αρχικά ένα, στη συνέχεια δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι και τελικά επτά πρόσωπα συνομιλούν στη διάρκεια ενός συναρπαστικού μουσικού μέρους, το οποίο διαρκεί είκοσι λεπτά, χωρίς να χάνει την ευκρίνεια και τη δύναμή του. Πάνω απ’ όλα όμως, πρόκειται για ένα έργο του οποίου οι χαρακτήρες είναι κατεξοχήν ανθρώπινοι, με όλες τους τις όψεις, τις θετικές αλλά και τις σκοτεινές, να προβάλλονται ισότιμα στο φως.

Ο Μότσαρτ επιτυγχάνει να φωτίσει από πολλές διαφορετικές πλευρές τα πρόσωπα του έργου μέσα από την ορχήστρα, η οποία αναλαμβάνει σταθερά πρωταγωνιστικό ρόλο, καθώς το ύφος της μουσικής –νοσταλγικό, ζωηρό, αγωνιώδες, θυελλώδες ή ιλαρό– μας αποκαλύπτει περισσότερα για τον χαρακτήρα, τις σκέψεις και την ποιότητα των συναισθημάτων τους. Αλλά και το ποιητικό κείμενο του Ντα Πόντε έχει ζωηρό θεατρικό ρυθμό: οι απρόσμενες καταστάσεις έρχονται πάντα στην κατάλληλη στιγμή. Ακόμα και οι γελοιογραφικές υπερβολές, όπως, λόγου χάριν, η παρωδία έργων όπου «χαμένοι» συγγενείς ξαναβρίσκονται μετά από δεκαετίες, εντάσσονται με μεγάλη τέχνη. Με το μοναδικό δέσιμο ανάμεσα σε λόγο και μουσική, με τη νέα ισορροπία ανάμεσα σε κωμικά και σοβαρά στοιχεία, με την πρωταγωνιστική θέση που δίνουν στη μουσική, οι Γάμοι του Φίγκαρο ήταν πράγματι αυτό που ο Ντα Πόντε ονόμασε «ένα νέο είδος θεάματος» και άνοιξαν νέο κεφάλαιο στην ιστορία του λυρικού θεάτρου.

Στην ευρηματική σκηνοθεσία του διακεκριμένου σκηνοθέτη και Καλλιτεχνικού Διευθυντή της Εναλλακτικής Σκηνής της ΕΛΣ Αλέξανδρου Ευκλείδη, οι λεπτές αποχρώσεις της μουσικοθεατρικής ιδιοφυΐας του Μότσαρτ αναδεικνύονται μέσα σε ένα κινηματογραφικό σκηνικό που συνθέτει ένα σύμπαν ρετρό παραδοξότητας. Οι ήρωες του Μότσαρτ μετατρέπονται σε γρανάζια ενός αλλόκοτου κόσμου που υπογραμμίζει τη διαχρονική πάλη για κοινωνική ανέλιξη και αξιοπρέπεια.

Τη δραματουργία υπογράφει η Αγγέλα Σαρόγλου η οποία συνεργάστηκε και στη σκηνοθεσία της παραγωγής. Το σκηνικό που χρησιμοποιεί πλήρως τις δυνατότητες των μηχανισμών της αίθουσας Σταύρος Νιάρχος, υπογράφει ο Γιάννης Κατρανίτσας, ενώ τα vintage κοστούμια η Ιωάννα Τσάμη, την κινησιολογία ο Κωνσταντίνος Ρήγος και τους φωτισμούς η Μελίνα Μάσχα.

Τη μουσική διεύθυνση της παραγωγής υπογράφουν οι διακεκριμένοι αρχιμουσικοί Μάριος Παπαδόπουλος και Γιώργος Μπαλατσινός. Τη Χορωδία της ΕΛΣ διευθύνει ο Αγαθάγγελος Γεωργακάτος.

Στις δύο υψηλού επιπέδου διανομές, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει νεότερους και καταξιωμένους Έλληνες πρωταγωνιστές, όπως τους Δημήτρη Τηλιακό, Μαρία Μητσοπούλου, Βασιλική Καραγιάννη, Παναγιώτη Οικονόμου, Άρτεμη Μπόγρη, Διονύση Σούρμπη, Μυρσίνη Μαργαρίτη, Χρύσα Μαλιαμάνη, Γιάννη Σελητσανιώτη, Μιράντα Μακρυνιώτη κ.ά.

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΕΥΚΛΕΙΔΗ
Οι γάμοι του Φίγκαρο, όπως και τα υπόλοιπα έργα της συνεργασίας Μότσαρτ – Ντα Πόντε, υποφέρουν συχνά από την αδιαμφισβήτητη ένταξή τους στην κατηγορία των διαχρονικών αριστουργημάτων: ο παιγνιώδης, κωμικός, ακόμη και φαρσικός τους χαρακτήρας, υπερκεράζεται μπροστά στο θάμβος που προξενεί η μουσική τους ιδιοφυΐα, αλλά και η πυκνότητα των νοημάτων που συναρθρώνονται μέσα από την ιδεώδη συνύπαρξη μουσικής και λόγου.

Η νέα αυτή παραγωγή του έργου για την Εθνική Λυρική Σκηνή εστιάζει στον κωμικό αλλά και παράδοξο κόσμο της όπερας του Μότσαρτ και επιχειρεί να αναδείξει τις λεπτές αποχρώσεις της μουσικοθεατρικής ιδιοφυΐας του συνθέτη. Μέσα σε ένα κινηματογραφικό σκηνικό που συνθέτει ένα σύμπαν ρετρό παραδοξότητας, οι ήρωες του Μότσαρτ μετατρέπονται σε γρανάζια ενός αλλόκοτου κόσμου, που συντίθεται από τις θεατρικές λεπτομέρειες της όπερας, ενώ υπογραμμίζεται η διαχρονική πάλη για κοινωνική ανέλιξη και αξιοπρέπεια.

Οι Γάμοι του Φίγκαρο με μια ματιά

Ο ΣΥΝΘΕΤΗΣ
Οι περισσότεροι αισθανόμαστε μεγάλη οικειότητα προς το πρόσωπο του Μότσαρτ, ίσως επειδή σε πρώτο επίπεδο αρκετές συνθέσεις του ηχούν ευχάριστα. Ωστόσο, οι παρεξηγήσεις –που έχουν αποκτήσει ισχύ κοινών τόπων– έχουν πλάσει μια εικόνα αρκετά διαφορετική από την πραγματικότητα. Εκλαϊκευμένες βιογραφίες, όπως η περίφημη κινηματογραφική ταινία Amadeus του Μίλος Φόρμαν, έχουν συμβάλει καθοριστικά στη στρέβλωση της αλήθειας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο συνθέτης υπήρξε διανοούμενος, μια από τις σημαντικότερες, πιο ανήσυχες και ενδιαφέρουσες προσωπικότητες της εποχής του, χαρισματικός, ευαίσθητος, με υψηλά ιδανικά. Η σύγχρονη μουσικολογική έρευνα προσθέτει καθημερινά ψηφίδες σε ένα πορτρέτο του οποίου διαρκώς αποκαλύπτονται νέες, όλο και πιο συναρπαστικές όψεις.

Amadeus, Amadé, Amadeo… Ο γιος του Λεοπόλδου Μότσαρτ βαπτίστηκε Johannes Chrysostomus Wolfgangus Theophilus Mozart. Όποτε ήθελε να αποδώσει το Theophilus –Θεόφιλος– σε άλλη γλώσσα, ο συνθέτης επέλεγε τις περισσότερες φορές το αντίστοιχο γαλλικό Amadé, σπανιότερα το γερμανικό Gottlieb ή το ιταλικό Amadeo και μόνον σπανιότατα το λατινικό Amadeus. Ωστόσο, η μυθοπλασία του 19ου αιώνα αποφάσισε διαφορετικά.

ΤΟ ΕΡΓΟ
Το ποιητικό κείμενο της τετράπρακτης κωμικής όπερας Οι γάμοι του Φίγκαρο έχει γράψει ο Λορέντσο ντα Πόντε, βασιζόμενος στην πεντάπρακτη κωμωδία του Πιερ-Ωγκυστέν Καρόν ντε Μπωμαρσαί Η τρελή ημέρα ή Ο γάμος του Φίγκαρο [La folle journée ou Le Mariage de Figaro, 1778/84]. Πρόκειται για το δεύτερο έργο της αποκαλούμενης τριλογίας του Φίγκαρο που ξεκινά με τον Κουρέα της Σεβίλλης ή Η περιττή προφύλαξη [Le Barbier de Séville ou La Précaution inutile, 1773/75] και ολοκληρώνεται με την Ένοχη μητέρα [La Mère coupable, 1791/92]. Και τα τρία θεατρικά έχουν μετατραπεί σε όπερες. Η υπόθεση των Γάμων αφορά την προσπάθεια του Φίγκαρο και της Σουζάννας να πραγματοποιήσουν τον γάμο τους παρά τα εμπόδια που θέτει ο Κόμης, στην υπηρεσία του οποίου βρίσκονται.

ΠΡΕΜΙΕΡΕΣ
Οι Γάμοι του Φίγκαρο παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στο Αυτοκρατορικό Βασιλικό Θέατρο της Αυλής της Βιέννης την Πρωτομαγιά του 1786 υπό τη διεύθυνση του ίδιου του Μότσαρτ.

Από την Εθνική Λυρική Σκηνή η όπερα πρωτοπαρουσιάστηκε στις 31 Ιανουαρίου 1953 υπό τη διεύθυνση του Αντίοχου Ευαγγελάτου. Τους κεντρικούς ρόλους ερμήνευσαν οι Ζωή Βλαχοπούλου (Σουζάννα), Σπύρος Καλογεράς (Φίγκαρο), Ναυσικά Βουτυρά-Γαλανού (Κόμησσα Αλμαβίβα), Νίκος Παπαχρήστος (Κόμης Αλμαβίβα), Κίτσα Δαμασιώτη (Κερουμπίνο). Δεκαπέντε χρόνια νωρίτερα, κατά την επίσκεψη της Όπερας της Φρανκφούρτης στην Αθήνα το 1938, παράλληλα προς την πρώτη και μοναδική ως τώρα παρουσίαση του βαγκνερικού Δαχτυλιδιού στην Ελλάδα, οι Γάμοι του Φίγκαρο είχαν παρασταθεί για πρώτη φορά στην Αθήνα, στο θέατρο Κοτοπούλη-Ρεξ.

Σύνοψη του πρωτοτύπου

Α΄ ΠΡΑΞΗ
Μέσα του 18ου αιώνα, στο παλάτι του Κόμη Αλμαβίβα έξω από τη Σεβίλλη. Ο Φίγκαρο, θαλαμηπόλος του Κόμη, και η Σουζάννα, καμαριέρα της Κόμησσας, κάνουν τις τελευταίες ετοιμασίες στο δωμάτιο που θα μείνουν μετά τον γάμο τους. Το δωμάτιο αυτό βρίσκεται ανάμεσα στα διαμερίσματα του Κόμη και της Κόμησσας. Ο Φίγκαρο το βρίσκει βολικό, αντίθετα από τη Σουζάννα, η οποία αποκαλύπτει τις ερωτικές διαθέσεις του Κόμη απέναντί της.

Έρχονται ο δόκτωρ Μπάρτολο με την οικονόμο του Μαρτσελλίνα, η οποία εκβιάζει τον Φίγκαρο να τη νυμφευτεί: ως αντάλλαγμα θα διαγράψει ένα δάνειο που εκείνος δεν μπορεί να της ξεπληρώσει. Ο Μπάρτολο είναι πρόθυμος να κάνει τα πάντα για να τη βοηθήσει: θέλει να εκδικηθεί τον Φίγκαρο, που παλαιότερα είχε βοηθήσει στην απαγωγή της αγαπημένης κηδεμονευόμενής του Ροζίνας από τον Κόμη Αλμαβίβα, ο οποίος στη συνέχεια τη νυμφεύτηκε. Επιστρέφει η Σουζάννα και ακολουθεί ο νεαρός Κερουμπίνο, ερωτευμένος με όλες τις γυναίκες, ιδιαίτερα όμως με την Κόμησσα. Ακούγοντας τα βήματα του Κόμη ο Κερουμπίνο κρύβεται πίσω από μια πολυθρόνα.

Ο Κόμης αρχίζει να ερωτοτροπεί με τη Σουζάννα. Μόλις όμως αντιλαμβάνεται πως φθάνει ο Ντον Μπαζίλιο, δάσκαλος της μουσικής, κρύβεται και αυτός πίσω από την πολυθρόνα. Στο μεταξύ, ο Κερουμπίνο, που βρισκόταν εκεί, είχε ανέβει πάνω στο έπιπλο και η Σουζάννα τον έχει καλύψει με ένα φόρεμά της. Ο Ντον Μπαζίλιο μιλά για το πάθος του Κερουμπίνο για την Κόμησσα. Έξαλλος, ο Κόμης βγαίνει από την κρυψώνα του και αφηγείται πως λίγες μέρες πριν είχε συλλάβει τον Κερουμπίνο στο δωμάτιο της Μπαρμπαρίνας, κόρης του κηπουρού. Τότε κρυβόταν κάτω από το τραπεζομάντιλο και τώρα μένει κατάπληκτος που τον ανακαλύπτει κάτω από το φόρεμα.

Ο Κόμης ωρύεται ότι θα αποκαλύψει το γεγονός στον Φίγκαρο, ο οποίος, πάνω στην ώρα, καταφθάνει με χωρικούς. Όλοι δοξάζουν τον Κόμη για την πρωτοβουλία του να απεμπολήσει το ταπεινωτικό φεουδαρχικό «δικαίωμα της πρώτης νύχτας». Ο Κόμης ζητά αναβολή του γάμου του Φίγκαρο με τη Σουζάννα και στέλνει τον Κερουμπίνο μακριά, να καταταγεί στον στρατό. Ο Φίγκαρο τον προειδοποιεί ότι η ζωή στον στρατό απέχει πολύ από αυτήν μιας ερωτευμένης πεταλούδας, όπως χαρακτηρίζει τον Κερουμπίνο.

Β΄ ΠΡΑΞΗ

Η Κόμησσα, μόνη, αναπολεί τις μέρες που την αγαπούσε ο σύζυγός της. Ο Φίγκαρο έχει καταστρώσει σχέδιο προκειμένου να τον ξαναφέρει στην αγκαλιά της: θα του στείλει ανώνυμη επιστολή, στην οποία θα τον ενημερώνει ότι η Κόμησσα έχει εραστή. Ταυτόχρονα, η Σουζάννα θα δεχτεί να τον συναντήσει μυστικά: όμως στη θέση της θα στείλουν τον Κερουμπίνο, μεταμφιεσμένο ως γυναίκα. Την ώρα που Κόμησσα και Σουζάννα μεταμφιέζουν τον Κερουμπίνο χτυπά την πόρτα ο Κόμης.

Στην ταραχή της η Κόμησσα κλειδώνει τον Κερουμπίνο στην ντουλάπα και ανοίγει στον σύζυγό της. Ακούγοντας θορύβους ο Κόμης υποψιάζεται διάφορα και ζητά να ανοίξει η ντουλάπα. Η Κόμησσα προσποιείται την προσβεβλημένη και αρνείται. Το ζευγάρι φεύγει προκειμένου ο Κόμης να φέρει εργαλεία να ανοίξει την κλειδωμένη ντουλάπα. Στο μεταξύ, η Σουζάννα, που είχε μείνει κρυμμένη στο βεστιάριο της κυράς της, ελευθερώνει τον Κερουμπίνο ανοίγοντας την ντουλάπα με αντικλείδι, και μπαίνει η ίδια μέσα, ενώ ο Κερουμπίνο το σκάει από το παράθυρο. Όταν επιστρέφουν και τελικά ανοίγουν την ντουλάπα τόσο ο Κόμης όσο και η Κόμησσα μένουν άφωνοι αντικρίζοντας τη Σουζάννα. Ταπεινωμένος, ο Κόμης ζητά συγχώρεση από την εξίσου έκπληκτη σύζυγό του.

Ο Φίγκαρο υπενθυμίζει πως θα πρέπει να ασχοληθούν με τις ετοιμασίες του γάμου. Ο Κόμης τού δείχνει το ανώνυμο γράμμα, όμως εκείνος αρνείται οποιαδήποτε σχέση με αυτό. Μπαίνει στο δωμάτιο ο Αντόνιο, ο μεθυσμένος κηπουρός, που παραπονείται πως λίγο νωρίτερα κάποιος πήδηξε από το παράθυρο της Κόμησσας και έπεσε πάνω στα όμορφα γεράνια του. Ο Φίγκαρο ισχυρίζεται πως ήταν εκείνος. Μπαίνουν στο δωμάτιο ο Μπάρτολο, ο Ντον Μπαζίλιο και η Μαρτσελλίνα, η οποία απαιτεί τα νόμιμα δικαιώματά της. Ο Κόμης υπόσχεται κανονική δίκη.

Γ΄ ΠΡΑΞΗ

Η μεγάλη αίθουσα είναι έτοιμη για τη γαμήλια τελετή. Ο Κόμης προσπαθεί να καταλάβει τι έχει συμβεί αλλά τα λησμονεί όλα καθώς βλέπει τη Σουζάννα να καταφθάνει ιδιαίτερα φιλική. Όμως, χωρίς εκείνη να το καταλάβει, την ακούει να λέει στον Φίγκαρο πως το σχέδιό τους πέτυχε. Στο μεταξύ, ο Φίγκαρο έχασε τη δίκη και, μέσα στην ταραχή του, μπροστά σε όλους ομολογεί ότι δεν έχει γνωρίσει ποτέ τους αληθινούς του γονείς. Η δήλωση αυτή πυροδοτεί νέες συζητήσεις και αποδεικνύεται ότι ο Φίγκαρο είναι νόθος γιος του Μπάρτολο και της Μαρτσελλίνας. Ο Φίγκαρο εναγκαλίζεται τη μητέρα που τόσα χρόνια είχε στερηθεί, ακριβώς την ώρα που καταφθάνει η Σουζάννα με τα χρήματα για να ξεπληρώσει το δάνειο στη Μαρτσελλίνα και να γλιτώσει τον αγαπημένο της. Παρεξηγεί τη σκηνή με αποτέλεσμα να επικρατήσει νέα ταραχή μέχρι να δοθούν οι απαραίτητες εξηγήσεις.

Μόνη, η Κόμησσα μιλά για τις αναπτερωμένες ελπίδες να κερδίσει και πάλι τον σύζυγό της. Υπαγορεύει ένα γράμμα στη Σουζάννα, κανονίζοντας μια ακόμα μυστική συνάντηση.

Χωρικές προσφέρουν λουλούδια στην Κόμησσα. Ανάμεσά τους είναι και ο μεταμφιεσμένος Κερουμπίνο, που αποκαλύπτεται από τον Αντόνιο.

Δ΄ ΠΡΑΞΗ

Το ίδιο βράδυ στον κήπο του παλατιού. Η Μπαρμπαρίνα γυρεύει απεγνωσμένα την καρφίτσα που της ζήτησε ο Κόμης να επιστρέψει στη Σουζάννα, ως επιβεβαίωση της συνάντησής τους λίγο αργότερα. Ο Φίγκαρο το μαθαίνει και αγανακτεί στην ιδέα ότι η γυναίκα του θα τον απατήσει ήδη από την πρώτη νύχτα του γάμου. Φορώντας τα ρούχα της Σουζάννας η Κόμησσα σπεύδει να συναντήσει τον Κόμη.

Απρόσμενα κάνει την εμφάνισή του ο Κερουμπίνο: χαίρεται που βλέπει τη Σουζάννα, όπως νομίζει, και σπεύδει να τη φιλήσει. Μες στο σκοτάδι όμως φιλά τον Κόμη, που επιχειρώντας να τον χαστουκίσει χτυπά κατά λάθος τον Φίγκαρο. Όταν ο Κόμης πλησιάζει επικίνδυνα την υποτιθέμενη Σουζάννα, ο Φίγκαρο τους διακόπτει. Ταυτόχρονα, αναγνωρίζει τη φωνή της αγαπημένης του, που φορά τα ρούχα κόμησσας και καταλαβαίνει τι έχει συμβεί. Ανταποδίδει τη φάρσα προφασιζόμενος ότι φλερτάρει την υποτιθέμενη Κόμησσα. Η Σουζάννα, ως Κόμησσα, απαντά με ένα ακόμα χαστούκι. Το ζευγάρι συμφιλιώνεται και αποφασίζει να ολοκληρώσει την κωμωδία. Ο Φίγκαρο απευθύνεται τώρα στην υποτιθέμενη Σουζάννα, εξομολογούμενος τον έρωτά του για την Κόμησσα.

Εκτός εαυτού ο Κόμης φωνάζει τους πάντες προκειμένου να πιστοποιήσουν πόσο αναίσχυντα τον απατά η σύζυγός του με τον θαλαμηπόλο. Παρά την επιμονή όλων αρνείται να συγχωρέσει τη γυναίκα του. Οι μάσκες πέφτουν και ο Κόμης βλέποντας την πραγματικότητα συνειδητοποιεί ότι οφείλει να ζητήσει συγγνώμη. Η τρελή αυτή ημέρα έχει αίσιο τέλος.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: Μάριος Παπαδόπουλος (23, 27, 29, 31/3 & 12/4) – Γιώργος Μπαλατσινός (14, 17, 20/4)
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Αλέξανδρος Ευκλείδης
ΔΡΑΜΑΤΟΥΡΓΙΑ – ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΔΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΡΙΑ: Αγγέλα-Κλεοπάτρα Σαρόγλου
ΣΚΗΝΙΚΑ: Γιάννης Κατρανίτσας
ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Ιωάννα Τσάμη
ΦΩΤΙΣΜΟΙ: Μελίνα Μάσχα
ΚΙΝΗΣΙΟΛΟΓΙΑ: Κωνσταντίνος Ρήγος
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΧΟΡΩΔΙΑΣ: Αγαθάγγελος Γεωργακάτος

Διανομή
ΚΟΜΗΣ ΑΛΜΑΒΙΒΑ
Δημήτρης Τηλιακός (23, 29/3 & 12, 14/4), Διονύσης Σούρμπης (27, 31/3 & 17, 20/4)

ΚΟΜΗΣΣΑ ΑΛΜΑΒΙΒΑ
Μαρία Μητσοπούλου (23, 29/3 & 12, 14/4), Μυρσίνη Μαργαρίτη (27, 31/3 & 17, 20/4)

ΣΟΥΖΑΝΝΑ
Βασιλική Καραγιάννη (23, 29/3 & 12, 14/4), Χρύσα Μαλιαμάνη (27, 31/3 & 17, 20/4)

ΦΙΓΚΑΡΟ
Παναγιώτης Οικονόμου (23, 29/3 & 12, 14/4), Γιάννης Σελητσανιώτης (27, 31/3 & 17, 20/4)

ΚΕΡΟΥΜΠΙΝΟ
Άρτεμις Μπόγρη (23, 29/3 & 12, 14/4), Μιράντα Μακρυνιώτη (27, 31/3 & 17, 20/4)

ΜΑΡΤΣΕΛΛΙΝΑ
Έλενα Κελεσίδη (23, 29/3 & 12, 14/4), Δέσποινα Σκαρλάτου (27, 31/3 & 17, 20/4)

ΔΟΚΤΩΡ ΜΠΑΡΤΟΛΟ
Δημήτρης Κασιούμης (23, 29/3 & 12, 14/4), Χριστόφορος Σταμπόγλης (27, 31/3 & 17, 20/4)

ΝΤΟΝ ΜΠΑΖΙΛΙΟ
Νίκος Στεφάνου (23, 29/3 & 12, 14/4), Χρήστος Κεχρής (27, 31/3 & 17, 20/4)

ΝΤΟΝ ΚΟΥΡΤΣΙΟ
Σταμάτης Μπερής (23, 29/3 & 12, 14/4), Διονύσης Μελογιαννίδης (27, 31/3 & 17, 20/4)

ΜΠΑΡΜΠΑΡΙΝΑ
Μαριλένα Στριφτόμπολα (23, 29/3 & 12, 14/4), Άννυ Φασσέα (27, 31/3 & 17, 20/4)

ΑΝΤΟΝΙΟ
Κωστής Ρασιδάκις (23, 29/3 & 12, 14/4), Μιχάλης Κατσούλης (27, 31/3 & 17, 20/4)

Με την Ορχήστρα και τη Χορωδία της ΕΛΣ

Είναι γνωστό σε όλους, πως ο ψυχικός κόσμος του παιδιού είναι πλούσιος, αλλά και δυσανάγνωστος. Πώς μπορεί κανείς να γνωρίσει μια παιδική ψυχή; Πόσο στ’ αλήθεια δύσκολο γίνεται αυτό, όταν αφορά ευαίσθητη καρδιά με συγγενική καρδιοπάθεια; Το έργο της «Καρδιάς του Παιδιού» γίνεται χρόνια τώρα γνωστό, με διαλέξεις μελέτες, εράνους και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, διοργανώνεται μία μουσική βραδιά αφιερωμένη, από τα παιδιά… στο Μίκη Θεοδωράκη, που στα πρώιμα χρόνια της ανεπανάληπτης συνθετικής του δράσης έγραψε τραγούδια για το παιδί.

 Να τι σημειώνει ο ίδιος o Μίκης Θεοδωράκης για την τόσο ξεχωριστή αυτή βραδιά:

«Μέσα στην παγωνιά της Ιστορίας – στη δοκιμασία του ‘40 – στην πρώτη μου εφηβεία, κλεισμένος στη μοναξιά μου στην Τρίπολη, συνέχισα να γράφω τραγούδια, το ίδιο όπως και προηγουμένως στην Πάτρα και στον Πύργο, με το αναγνωστικό του γυμνασίου και τα βιβλία του πατέρα μου, γεμάτα Σολωμό, Βαλαωρίτη, Παλαμά και άλλους ποιητές μας. Ήταν ένας τρόπος ζωής που μου έγινε βίωμα και συνήθεια, να ζω με την ομορφιά της ποίησης και της μουσικής. Που με θωράκισε και με προφύλαγε να περάσω ακέραιος τη ΜΕΓΑΛΗ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ που κράτησε μια ολόκληρη ζωή.
Μέσα στα Παιδικά Τραγούδια μου ξαναβρίσκω τον πυρήνα του μουσικού εαυτού μου. Σε μερικά απ’ αυτά θα βρει κανείς τα “ μουσικά μόρια “ τους “ μουσικούς αρμούς”, που μέσα απ’ τα τραγούδια μου, που αργότερα έγιναν γνωστά, βρήκαν άμεση σχέση και απήχηση στον κοινό ακροατή, που είναι ο συνομιλητής μου . Είναι ευτύχημα που μερικά απ’ αυτά τα τραγούδια θα τραγουδηθούν από παιδιά της “ Χορωδίας της Καρδιάς του Παιδιού “ με τη συμμετοχή της παιδικής Χορωδίας της “ Εκπαιδευτικής Αναγέννησης “. Είναι σαν να ξαναγυρίζω κι εγώ μαζί τους πίσω, τότε που τα χρώματα είχαν άλλο χρώμα και τ’ ακούσματα άλλο άκουσμα κι εγώ με τα μάτια ορθάνοιχτα, περίμενα τον Παράδεισο να’ ‘ρχεται αγκαλιά με τους αγκαλιασμένους συντροφικά ανθρώπους.»

Οι συνθέσεις του Μίκη Θεοδωράκη που θα ακουστούν στην εκδήλωση είναι πάνω σε ποίηση των: Βασίλη Ρώτα, Χάρη Σακελλαρίου, Μιχαήλ Στασινόπουλου, Νίκου Γκάτσου, Αντιγόνης Μεταξά (Θείας Λένας), Γιώργου Σεφέρη, Brendan Behan σε απόδοση Βασίλη Ρώτα, Κώσυα Χατζόπουλου & Κώστα Βίρβου.

Συντελεστές

Παίρνουν μέρος οι μουσικοί:

Στέφανος Καρδιόλακας – ενορχήστρωση, διεύθυνση ορχήστρας
Μαρίνα Αυγέρη – πιάνο
Δημήτρης Κλειδάς – πιάνο
Ευγενική Συμμετοχή ο Κώστας Ζαριδάκης – μπουζούκι

Συμμετέχουν οι χορωδίες:

Χορωδία της Καρδιάς του Παιδιού
Χορωδία της Εκπαιδευτικής Αναγέννησης

Παρουσιάζει: η ηθοποιός και μεταφράστρια Μιμή Ντενίση

Λίγα λόγια για την Καρδιά του Παιδιού
O Πανελλήνιος Σύλλογος Προστασίας, Ενημέρωσης & Βοήθειας καρδιοπαθών παιδιών «Η Καρδιά του Παιδιού» που ιδρύθηκε το 1983, στηρίζει κοινωνικά και οικονομικά τα παιδιά με συγγενείς ή επίκτητες καρδιοπάθειες. Πρόκειται για μη κερδοσκοπικό σωματείο, που διαχρονικά ενισχύει τόσο ηθικά όσο και οικονομικά τις οικογένειες τους και τα ίδια τα παιδιά με καρδιοπάθειες, το εξειδικευμένο επιστημονικό δυναμικό του τόπου και την έρευνά του, ενώ βοηθά στον εκσυγχρονισμό της ελληνικής νομοθεσίας ώστε τα πάσχοντα παιδιά να κατέχουν τη θέση τους στην κοινωνία.

Όραμα του Συλλόγου είναι μια Κοινωνία που θα στηρίζει ουσιαστικά τα παιδιά που πάσχουν από Συγγενείς Καρδιοπάθειες , μέσω της επιστημονικής έρευνας , της πρόνοιας και της νομοθεσίας. Αποστολή του Συλλόγου είναι η υλοποίηση δράσεων μέσω των οποίων να επιτυγχάνεται η ηθική, υλική και ψυχολογική στήριξη των παιδιών που πάσχουν από Συγγενείς Καρδιοπάθειες και των οικογενειών τους, καθώς και η παροχή πληροφόρησης προς αυτούς και την κοινωνία.

«Η Καρδιά του Παιδιού» είναι ιδρυτικό μέλος και συνεργάζεται με την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία για τις Συγγενείς Καρδιοπάθειες ECHDO, είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Σπανίων Παθήσεων ΠΕΣΠΑ και μέλος του αντίστοιχου Ευρωπαϊκού Φορέα, Eurordis.

Από την ίδρυση του μέχρι και σήμερα έχει συμβάλλει οικονομικά στην αποθεραπεία πάνω από 2.500 παιδιών με Συγγενείς Καρδιοπάθειες, ενώ έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία ενός πιο φιλικού συστήματος υγείας και πρόνοιας από το οποίο επωφελούνται, το σύνολο των καρδιοπαθών παιδιών στην Ελλάδα.

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος διαχρονικά υλοποιεί μια σειρά από προγράμματα και δράσεις, όπως είναι :
• Οι παρεμβάσεις και τα διαβήματα προς τους αρμόδιους φορείς
• Η συνεισφορά στα έξοδα της νοσηλείας και αποκατάστασης των παιδιών με Συγγενείς Καρδιοπάθειες
• Η κάλυψη εξετάσεων και ιατρικών πράξεων
• Η κάλυψη εξόδων διαμονής σε οικογένειες άπορων παιδιών
• Ενημέρωση και καθοδήγηση για τα Δικαιώματα των Ασθενών
• Πρόγραμμα συμβουλευτικής και ψυχολογικής στήριξης
• Δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης
• Εκδηλώσεις Ψυχαγωγικού ή Εκπαιδευτικού χαρακτήρα