Συνέντευξη Χ. Θεοχάρη στη «Ροδιακή»: Αν δεν αλλάξουμε εμείς τίποτα δεν αλλάζει
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΧΑΡΗ ΘΕΟΧΑΡΗ 2:18:00 μ.μ.
Χαίρομαι ιδιαίτερα για αυτή την ερώτηση γιατί η συνειδητοποίηση του τι φταίει και πώς φτάσαμε εδώ είναι το πρώτο και αναγκαίο βήμα για να βγούμε από την κρίση. Κύριος υπαίτιος είναι το πολιτικό κατεστημένο δεκαετιών που ασχολήθηκε περισσότερο με τη δική του επιβίωση παρά με την ουσιαστική βελτίωση της θέσης της χώρας.
Ακόμα και όταν επιτυγχανόταν κάποιου είδους βελτίωση, αυτό γινόταν ως παράπλευρο αποτέλεσμα και μόνο στο βαθμό που δεν επηρέαζε τον πρωταρχικό στόχο των κομμάτων που κυβέρνησαν: τη διατήρηση στην εξουσία μέσω ενός ιδιότυπου συνδυασμού ψεμάτων, ρουσφετιών και άδικων διευθετήσεων υπέρ του πελατειακού τους ακροατηρίου.
Είναι το ίδιο γερασμένο και κουρασμένο κατεστημένο που καθ’ όλη τη διάρκεια της κρίσης δεν μπόρεσε να παρουσιάσει ένα οικονομικό και κοινωνικό σχέδιο για την αντιμετώπισή της.
Τα αποτελέσματα είναι ορατά και τα βιώνει ο πολίτης στην καθημερινότητα. Ζούμε σε μια χώρα χωρίς θεσμική θωράκιση, χωρίς σαφή οριοθέτηση του ρόλου των πολιτικών που θέλουν να ελέγχουν και τη διοίκηση και τη διαχείριση. Αυτό είναι το λάθος που μας έφερε εδώ. Αν ήθελα να το πω με ένα σύνθημα, θα έλεγα πως πρέπει να αφήσουμε "Μόνο την πολιτική στους πολιτικούς" και να τους αφαιρέσουμε όλες τις άλλες αρμοδιότητες που σφετερίζονται.
Αυτό είναι πρακτικά αδύνατο. Το βάρος δόθηκε πάλι στην αύξηση της φορολογίας ή στις οριζόντιες, άδικες, περικοπές αντί στις ρυθμίσεις των τομέων πολιτικής. Λέω ρυθμίσεις γιατί η μεταρρύθμιση προϋποθέτει μια κάποια στοιχειώδη σωστή λειτουργία.
Ποιος όμως μπορεί να ισχυριστεί πως στη χώρα μας υπάρχει κάτι τέτοιο, π.χ. στην αγορά εργασίας; Βλέπουμε παντού ανομία, συνθήκες γαλέρας ή μαύρης εργασίας από τη μία και από την άλλη με το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο δεν μπορεί κάποιος και να είναι νόμιμος και να επιβιώνει.
Τα αδιέξοδα θα έρθουν σύντομα και θα πάρουν τη μορφή του βασικού διλήμματος "κόφτης ή νέα μέτρα", είτε δηλαδή θα ενεργοποιηθεί ο κόφτης είτε θα αναγκαστεί η κυβέρνηση να προχωρήσει σε νέες μειώσεις σε εισοδήματα, μισθούς, συντάξεις, ακόμη και σε απολύσεις. Και τις δύο επιλογές είναι αδύνατο να τις αντέξει ο κυβερνητικός σχηματισμός, ο οποίος θα κληθεί να αντιμετωπίσει τα δικά του ψέματα, τις δικές του αυταπάτες.
Δεν είναι απλώς εφικτό. Είναι αναγκαίος όρος εξόδου από την κρίση και τα μνημόνια. Η κυβέρνηση αυτή είχε δώσει ελπίδες πως θα έκανε κάτι διαφορετικό από όσα είχαμε συνηθίσει. Αντί για αυτό, διορίζει λες και είμαστε εύρωστη χώρα. Αυγουστιάτικα σε κάθε δήμο στέλνει 4 άτομα, 780 στο ΚΕΕΛΠΝΟ - που ο κ. Πολάκης καθύβριζε - και το χειρότερο: το κάνει με κομματικά κριτήρια. Είναι ένα χαστούκι σε κάθε νέο άνεργο πως το 2016 στη χώρα μας, πρέπει να ανήκεις στο κυβερνών κόμμα για να διοριστείς.
Στη Δημοκρατική Ευθύνη πιστεύουμε ότι η δημόσια διοίκηση είναι ο μεγάλος ασθενής και γι’ αυτό πρέπει να προχωρήσουμε στις κατάλληλες τομές για να τον αντικαταστήσουμε πριν αποβιώσει, οδηγώντας όλη την εθνική οικονομία σε κατάρρευση.
Καταρχάς να αφήσουμε τη δημόσια διοίκηση χειραφετημένη να βελτιώσει την αποτελεσματικότητά της. Οι πολιτικοί δεν μπορούν να εφαρμόσουν πολιτικές διαχείρισης προσωπικού όπως αξιολόγηση, προαγωγές, στελέχωση και διαχείριση ανθρώπινων πόρων. Μόνο όταν η δημόσια διοίκηση ενεργοποιήσει τις εσωτερικές της δυνατότητες, δυνατότητες που προσωπικά διαπίστωσα κατά τις θητείες μου στο δημόσιο, θα μπορέσουμε να αποκτήσουμε ένα σύγχρονο στραμμένο στην ανάπτυξη κράτος.
Δυστυχώς το κάνουν μόνο εκβιάζοντας και καταπατώντας θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών. Για αυτόν τον λόγο κατά τεκμήριο όσοι καταφεύγουν στη δικαιοσύνη δικαιώνονται και παίρνουν τα λεφτά τους πίσω. Το αποτέλεσμα συνεπώς μηδαμινό. Η διαδικασία, η οποία θα μετατρέψει την φορολογική διοίκηση σε επαγγελματικό οργανισμό που θα φέρνει γρήγορα και απτά αποτελέσματα, είναι μακρόχρονη και δυσχεραίνεται όσο τη χρησιμοποιούν τα κόμματα για μικροκομματικούς σκοπούς. Δεν βλέπω καμία διάθεση για να σπάσει αυτόν τον φαύλο κύκλο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
Φυσικά και τα δύο χρειάζονται. Βλέπετε πως επιστρέφουμε σε κεντρικά θέματα του Μάη του 68;
Δεν αλλάζει η χώρα αν δεν αλλάξουμε εμείς, όμως το "εμείς" θέλει πολλούς αστερίσκους. Δεν είμαστε όλοι στον ίδιο βαθμό συνυπεύθυνοι. Και σίγουρα οι πολιτικοί φέρουν το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης.
Πρώτα λοιπόν πρέπει να αλλάξουμε εμείς ως πολιτικό προσωπικό -και η προσπάθεια της Δημοκρατικής Ευθύνης αυτό επιδιώκει- και μετά υπεύθυνα ο λαός θα κληθεί να επιλέξει όσους ευαγγελίζονται την πραγματική αλλαγή σε πρόσωπα, ιδέες, νοοτροπίες. Πιστεύουμε ακράδαντα πως η ώρα της ωρίμανσης για όλους έχει φθάσει και τότε η χαραυγή δεν θα είναι μακριά.
http://www.rodiaki.gr/
