Από τα πυρά του μεγάλου μουσικοσυνθέτη δεν ξεφεύγει ο πρέσβης των ΗΠΑ, Τζέφρι Πάιατ, τον οποίο ο Μίκης Θεοδωράκης θεωρεί υπεύθυνο για τη Συμφωνία των Πρεσπών. «Οφείλω να ομολογήσω ότι ο σύγχρονος Πιουριφόι, κύριος Πάιατ, αναδείχθηκε πολύ ανώτερος του εκλιπόντος προκατόχου του. Γιατί κατάφερε να αναστατώσει μια χώρα και να διαιρέσει έναν Λαό μόνο και μόνο για να μπορέσει να βάλει τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ», γράφει. Μιλά επίσης για «εντολή του κυρίου Πάιατ» να αναγνωριστούν «όπως όπως» τα Σκόπια με όνομα που θα περιέχει τη λέξη «Μακεδονία».

Όλο το κείμενο του Μίκη Θεοδωράκη
Έχω ζήσει επάνω στο πετσί μου, θα έλεγα, την περίοδο Πιουριφόι (πρεσβευτή στην Ελλάδα στη δεκαετία του ’50) που επέβαλε τον δικό του Νόμο στη διαμόρφωση της εθνικής μας ζωής, με αποκορύφωμα να απαιτήσει να γίνει η εκτέλεση Μπελογιάννη ημέρα Κυριακή. Το να μη γίνονται εκτελέσεις Κυριακή ήταν μια ελάχιστη «παραχώρηση» του μετεμφυλιακού κράτους στις θρησκευτικές ανησυχίες των Ελλήνων πολιτών. Με άλλα λόγια, γνωρίζω καλά την αλαζονεία των ισχυρών που με τον α ή β τρόπο επιβάλλουν τη θέλησή τους επάνω στον δυστυχή μας Λαό.

Όμως οφείλω να ομολογήσω ότι ο σύγχρονος Πιουριφόι, κύριος Πάιατ, πρεσβευτής των ΗΠΑ στη χώρα μας, αναδείχθηκε πολύ ανώτερος του εκλιπόντος προκατόχου του. Γιατί κατάφερε να αναστατώσει μια χώρα και να διαιρέσει έναν Λαό μόνο και μόνο για να μπορέσει να βάλει τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ! Πρόκειται φυσικά για μια λεπτομέρεια μέσα στον μεγάλο χάρτη της συνολικής στρατηγικής του ΝΑΤΟ με τους γνωστούς του επιθετικού του στόχους αλλά και τον κυρίαρχο στόχο αυτής της περιόδου, δηλαδή τη Ρωσία. Ειδικά λόγω της ιδιαιτερότητας της τουρκικής πολιτικής, το μεγάλο βάρος των νατοϊκών σχεδιασμών μεταφέρεται στη χώρα μας με την άνευ όρων συναίνεση της ελληνικής κυβέρνησης και στις τρεις χώρες των λεγόμενων Δυτικών Βαλκανίων, δηλαδή στην Αλβανία, το Κοσσυφοπέδιο και στα Σκόπια.

Ομολογώ ότι με ανησυχεί αυτή η βιασύνη με την οποία, μεταξύ άλλων, επέλεξαν αυτόν τον «άτσαλο» και προκλητικό τρόπο για να υποχρεώσουν την ελληνική κυβέρνηση να σταματήσει να ασχολείται ουσιαστικά με το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα, την οικονομία, για να αφιερωθεί στη δημιουργία μιας αληθινής θύελλας γύρω από το «Σκοπιανό» προκειμένου να κρύψει από το Λαό τον αληθινό λόγο αυτή της ολέθριας σκηνοθεσίας. Δηλαδή, την εντολή του κυρίου Πάιατ να αναγνωρίσει όπως όπως τα Σκόπια με ονομασία που να περιέχει τη λέξη «Μακεδονία» προκειμένου το μακρύ χέρι του ΝΑΤΟ να μεταφέρει τα Σκόπια με μια κίνηση ματ επάνω στη σκακιέρα της επιθετικής του προετοιμασίας και να τα μεταβάλει σε μια επιπλέον βάση στα σκοτεινά του σχέδια.

Αναλογιζόμενος όλα αυτά ομολογώ ότι με καταθλίβει να βλέπω ένα μέρος από τους απόγονους των συντρόφων και των συναγωνιστών μου να δέχονται να γίνει η χώρα μας βάση για την εξόντωση της Ρωσίας. Και επιπλέον να βοηθούν να καταστούν τα Σκόπια βάση θανάτου για την εξόντωση του ρωσικού λαού. Ξεχνούν ότι η χώρα μας είχε πάντοτε αδελφικές σχέσεις με τη Ρωσία και εμείς οι Έλληνες κομμουνιστές παλέψαμε χέρι με χέρι με τον Κόκκινο Στρατό χύνοντας μαζί τους το αίμα μας για να ελευθερώσουμε τους λαούς της Ευρώπης από τον γερμανικό χιτλερισμό που έφτασε στο τελευταίο σκαλοπάτι της βαρβαρότητας με τα στρατόπεδα θανάτου.

Ένα τέτοιο στρατόπεδο έκαναν και οι Έλληνες φασίστες τη Μακρόνησο, που δεν ξεχνάει και ούτε θα ξεχάσει ποτέ ποιοι ήταν οι φίλοι και ποιοι οι εχθροί μας. Μπορεί σήμερα να μην έχουμε φανερά εχθρούς, έχουμε όμως φίλους από τους οποίους ως Μακρονησιώτης ζητώ συγγνώμη, γιατί επιπλέον θεωρώ τον ρωσικό λαό βασικό στήριγμα της Παγκόσμιας Ειρήνης. Άλλωστε θα το γνωρίζουν ασφαλώς κι αυτοί ότι η σημερινή κυβέρνηση που μεταβλήθηκε σε τυφλό όργανο του ΝΑΤΟ δεν εκπροσωπεί τον ελληνικό λαό, γι’ αυτό και δεν προχώρησε σε Δημοψήφισμα.

Η μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας θέλει την Ελλάδα φορέα Ειρήνης και Συναδέλφωσης των λαών. Άλλωστε δεν βρέθηκε ποτέ ώς σήμερα στο πλευρό δυνάμεων που απεργάζονται τον επιθετικό πόλεμο και την καταστροφή με βάση οποιαδήποτε ιδεολογήματα και δικαιολογίες.

Ο πόλεμος είναι για τους Έλληνες το απόλυτο Κακό. Εκτός κι αν δεχθούμε επίθεση, οπότε είμαστε αναγκασμένοι να αμυνθούμε. Στην προκειμένη περίπτωση, οι πολεμικές βάσεις στη χώρα μας και στα Βαλκάνια δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα των λαών μας, αλλά ξένα που δεν μας αφορούν και το μόνο που καταφέρνουν είναι να μας εκθέτουν σε μεγάλους κινδύνους. Ας το έχουν υπ’ όψιν τους όσοι θα διεκδικήσουν την κυβερνητική εξουσία στις προσεχείς εκλογές.

eleftherostypos.gr/  

Σε μια σημαντική καταγγελία κατά της Λυρικής Σκηνής, του Διευθυντή της, Γιώργου Κουμεντάκη, καθώς και του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, προβαίνει ο Μίκης Θεοδωράκης, με γραπτή δήλωσή του.

«Καταγγέλλω στον Ελληνικό Λαό και στους φίλους της μουσικής μου στο εξωτερικό ότι το έργο μου έχει γίνει και πάλι αντικείμενο διωγμού» αναφέρει με ανάρτηση στο προσωπικό του ιστολόγιο.

«Αυτή τη φορά από μέρους του διορισμένου από την παρούσα κυβέρνηση κυρίου Κουμεντάκη, Διευθυντή της Λυρικής Σκηνής. Η δίωξη και ο αποκλεισμός μου από έναν Δημόσιο Οργανισμό θεωρώ ότι γίνεται με τρόπο αυθαίρετο, καταχρηστικό και προ παντός ανεξάρτητο από την αποτίμηση της αξίας της καλλιτεχνικής προσφοράς μου» λέει και συμπληρώνει:

«Πρόκειται για αποκυήματα προσωπικού πάθους και μισαλλοδοξίας που όμως -μεταξύ άλλων- εκθέτουν την κυβέρνηση του κ. Τσίπρα, γιατί μπορεί να εκληφθούν ως πράξης εκδίκησης λόγω των γνωστών πολιτικών μου πεποιθήσεων και θέσεων».

Η καταγγελία αυτή γίνεται αφού εδώ και αρκετά χρόνια δεν έχει παιχθεί έργο του Μίκη Θεοδωράκη στην Εθνική Λυρική Σκηνή. Σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει σε ολόκληρο τον κόσμο, η ΕΛΣ επιμένει να αγνοεί το πλούσιο όσο και πολύμορφο έργο, του μεγαλύτερου εν ζωή έλληνα συνθέτη.


tanea.gr  

Εκτός κινδύνου νοσηλεύεται σε νοσοκομείο της Αθήνας ο Μίκης Θεοδωράκης, σύμφωνα με πληροφορίες από συνεργάτες του μεγάλου μουσικοσυνθέτη, μετά το σοβαρό καρδιακό επεισόδιο, το οποίο υπέστη ξημερώματα Παρασκευής.

Ο Μ. Θεοδωράκης, λόγω του πόνου στο στήθος που αισθάνθηκε και της μεγάλης ταχυκαρδίας που είχε, διακομίσθηκε στο νοσοκομείο και εισήχθη στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, σύμφωνα με πληροφορίες που είχε το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων από το περιβάλλον του μεγάλου δημιουργού.

Οι θεράποντες γιατροί εκτιμούν ότι ο μεγάλος κίνδυνος έχει τώρα περάσει. Είναι όμως, επιφυλακτικοί λόγω της ηλικίας του κ. Θεοδωράκη, εκφράζουν, ωστόσο, την αισιοδοξία τους για την έκβαση.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

.kathimerini.gr/   

Σε νέο κείμενο με τίτλο «Τερατογένεση», ο Μίκης Θεοδωράκης κάνει μία νέα παρέμβαση σχολιάζοντας την κυβέρνηση και κάνοντας λόγο για «εθνικό εξευτελισμό».

Το κείμενο ξεκινά με στίχους του Γιάννη Ρίτσου (Θα σημάνουν οι καμπάνες) και στην συνέχεια ο Μίκης Θεοδωράκης ξεκινά με αναδρομή στο 1986 και την τότε αναθεώρηση του Συντάγματος για τη μεταφορά των προνομίων του Προέδρου της Δημοκρατίας στον πρωθυπουργό.

Από τότε, γράφει, ξεκίνησε «το κακό που μας έχει γονατίσει». Τότε είχε διαφωνήσει με την ηγεσία του ΚΚΕ (σ.σ. ήταν βουλευτής του κόμματος). «Θεωρώ ότι οι φόβοι μου αποδείχθηκαν δυστυχώς δικαιολογημένοι», τονίζει.

Ολόκληρο το κείμενο του Μίκη Θεοδωράκη:

Στη σημερινή εποχή ο Έλληνας πρωθυπουργός μπορεί να κυβερνά ακόμα και με μία μοναδική ψήφο την χώρα μας που έχει καταντήσει χειρότερη κι από Μπανανία.

Το κακό που μας έχει γονατίσει ξεκίνησε από το 1986, όταν έγινε η αναθεώρηση του Συντάγματος από τον Ανδρέα Παπανδρέου. Τότε ήμουν βουλευτής του ΚΚΕ και ήρθα σε ρήξη με την ηγεσία του κόμματος, γιατί πίστευα ότι το πέρασμα των προνομίων του Προέδρου της Δημοκρατίας στον Πρωθυπουργό θα ήταν καταστροφικό για τη χώρα. Όπως και έγινε! Επομένως δικαιούμαι να έχω όπως και τότε την δική μου προσωπική άποψη και να θεωρώ ότι οι φόβοι μου αποδείχθηκαν δυστυχώς δικαιολογημένοι και ότι αυτό που ζούμε με μια κυβέρνηση του 20% που αποφασίζει χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα για το παρόν και το μέλλον της χώρας δεν είναι απλώς τραγικό ούτε βέβαια και κωμικό αλλά κυρίως είναι εξευτελιστικό.

Ως πολίτης αισθάνομαι εξευτελισμένος και νομίζω ότι το ίδιο αισθάνονται και οι περισσότεροι Έλληνες. Μόνο που αυτοί ίσως να μην γνωρίζουν τους λόγους.

Σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1975, όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έκρινε ότι η κυβέρνηση έχει χάσει πάρα πολύ μεγάλο μέρος από την εκλογική της δύναμη, είχε την ευχέρεια μαζί με ένα ειδικό συμβούλιο να διαλύει τη Βουλή και να οδηγεί τη χώρα σε νέες εκλογές.

Μετά την αναθεώρηση του 1986, ποιος κρίνει εάν ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση έχουν χάσει την εκλογική τους δύναμη; Κανείς. Αυτό και μόνο είναι για γέλια και για κλάματα… Αρκεί πλέον μια κυβέρνηση να έχει την πλειοψηφία στη Βουλή. Η οποία πλειοψηφία δεν έχει κανένα λόγο να εγκαταλείψει τα προνόμιά της. Έτσι, μαζί με τον πρωθυπουργό, οι 151 της Βουλής αδιαφορούν για την κατρακύλα του κόμματός τους οχυρωμένοι πίσω από την νομιμοφάνεια που τους προσέφερε η αναθεώρηση του 1986.

Με την αναθεώρηση του 1986 προσεβλήθη η βασική θέση που διέπει όλα τα Δημοκρατικά Συντάγματα του κόσμου. Ότι δηλαδή «ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΠΗΓΑΖΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ». Και πρώτα και κύρια η σύνθεση της Βουλής που θα πρέπει να παρακολουθεί και να αντανακλά τις αλλαγές που γίνονται στο εκλογικό σώμα.

Αυτή η κατάργηση του Λαού ως κυρίαρχου στοιχείου της διαμόρφωσης της εθνικής ζωής αποτελεί στίγμα αντιδημοκρατικό. Ένα τέτοιο έκτρωμα που καταργεί την ουσία της Δημοκρατίας και δημιουργεί ένα ουσιαστικά δεσποτικό καθεστώς με μανδύα νομιμοφάνειας δεν είναι αντάξιο ενός ελεύθερου Λαού αλλά ενός εξαπατημένου και τελικά ενός προδομένου Λαού και μας πηγαίνει πίσω σε εποχές σκοτεινές που η αμάθεια και ο φόβος είχαν μεταβάλει τους ιθαγενείς σε πειθήνια όργανα των κάθε λογής εξουσιαστών.

Θα περίμενε κανείς από έναν πολιτικό άνδρα να έχει ευαισθησία και τιμιότητα απέναντι στον Λαό που σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή του έδωσε την εμπιστοσύνη του. Όμως αυτά είναι περασμένα ξεχασμένα. Πάνε πια οι ευαισθησίες και οι τιμιότητες. Ξεχαστήκανε τα παλιά «ήθη και έθιμα». Τώρα βρισκόμαστε στην εποχή των μπίζνες. Έτσι, ξεχνούν κάποιοι ότι η Βουλή δεν είναι Ανώνυμη Εταιρία με τζόγο, μισθούς, προνόμια, θέσεις, ρουσφέτια και συναλλαγές με εμπόρους όπλων με ό,τι αυτό το τελευταίο συνεπάγεται.

Αν λοιπόν ο Πρωθυπουργός και οι 151 βουλευτές γίνουν ένα πελώριο στρείδι κολλημένο στα βράχια, τι θα συμβεί με βάση την πλειοψηφία μπετόν-αρμέ;

Σήμερα είναι πλέον ηλίου φαεινότερον ότι από το αρχικό ποσοστό μέσα στον Λαό που ανέβασε την σημερινή κυβέρνηση στην Εξουσία, έχει μείνει κάτι λιγότερο από το μισό. Δεν το βλέπουν οι 151; Δεν το βλέπει ο Πρωθυπουργός; Βεβαίως το βλέπουν και στο βάθος χλευάζουν, γιατί οι ίδιοι οι Δεξιοί και οι Κεντρώοι τους χάρισαν την σημερινή νομιμοφάνεια. Και το ΚΚΕ; Τι να πει, αφού κι αυτοί τότε έπεσαν στην παγίδα του Παπανδρέου.

Ώστε σήμερα έχουμε τον κ. Τσίπρα με τους 151. Αύριο, το 20% περίπου που τους έχει μείνει σήμερα, μπορεί να γίνει 10%. Και πάλι θα έχουμε τον κ. Τσίπρα, εφ’ όσον οι 151 τηρήσουν την ίδια στάση που τηρούν τώρα. Μεθαύριο μπορεί να έχουν 5% στον Λαό αλλά και πάλι θα έχουμε τον κ. Τσίπρα με τους 151. Και αν φτάσουμε στο σημείο ο κ. Τσίπρας να έχει μόνο την ψήφο της συζύγου του, και πάλι θα είναι πρωθυπουργός, γιατί δυστυχώς το πιθανότερο είναι ότι οι 151 θα μείνουν ακλόνητοι στην ίδια στάση…

Αλλά ας γυρίσω στο σήμερα, όπου παίρνονται οικονομικές και εθνικές αποφάσεις που θα μας δεσμεύουν για πολλές δεκαετίες. Και διερωτώμαι, πού είναι αλήθεια και τι κάνουν οι Έλληνες που με τον α ή τον β τρόπο είναι είτε θέλουν να είναι οι ταγοί του Έθνους; Πολιτικοί, Ακαδημαϊκοί, Επιστήμονες, Δημοσιογράφοι, άνθρωποι του Πνεύματος; Δεν αισθάνονται την ανάγκη να πουν κάτι, να κινητοποιηθούν για να σταματήσει αυτός ο εθνικός εξευτελισμός; Δεν καταλαβαίνουν τάχα όλοι ότι η οργή που κλείνει μέσα του ο Λαός μας είναι επικίνδυνη;

Απευθυνόμενος προς την Κυβέρνηση και το όλο Σύστημα που σιωπά ή την στηρίζει θα ήθελα να πω: Μην παίζετε με τον Λαό. Μην αφήνετε να σπέρνουν ανέμους με η χωρίς γραβάτες. Όταν θα ρθει η ώρα να θερίσουμε τις θύελλες και πάλι θα με θυμηθείτε. Όμως τότε πια θα είναι αργά. Πολύ αργά.

eleftherostypos.gr   

«Βρίσκομαι στην κορυφή του Ολύμπου όπου με έχει ανεβάσει η αγάπη του λαού» δηλώνει ο Μίκης Θεοδωράκης σε επιστολή - απάντηση στους επικριτές του.

Στην επιστολή, που δημοσιεύεται σήμερα στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», ο μουσικοσυνθέτης απαντά σε όσους σχολίασαν την ομιλία του στο συλλαλητήριο του Συντάγματος για το Σκοπιανό, σημειώνοντας: Μου ζητάτε να απαντήσω σε άτομα που το λιγότερο που μπορώ να πω για αυτά είναι ότι βρίσκονται σε πλήρω σύγχυση.

Ολόκληρη το κείμενο:

«Μου ζητάτε να απαντήσω σε άτομα που το λιγότερο που μπορώ να πω για αυτά είναι ότι βρίσκονται σε πλήρω σύγχυση. Σε μια ζωή με συνεχή δράση, πάντοτε στο προσκήνιο της εθνικής και κοινωνικής μας ζωής, χωρίς ποτέ να υπολογίσω αντιδράσεις που συχνά με οδηγούσαν στο χείλος του θανάτου, τι βρήκαν να μου προσάψουν οι σημερινοί μου συκοφάντες;

1. Οτι υπήρξα μέλος της ΕΟΝ! Η ηλικία μου ήταν 11-13 ετών και η συμμετοχή σε αυτή την οργάνωση ήταν υποχρεωτική για όλους τους μαθητές της χώρας.

2. Οτι έκανα δήλωση στη Μακρόνησο μαζί με τους 100.000 μάρτυρες αγωνιστές που υπέκυψαν στα πρωτοφανή βασανιστήρια. Εγώ, όμως, ήμουν από τους ελάχιστους που δεν υπέγραψαν και μάρτυς μου ο δολοφονηθείς αστυνόμος Μπάμπαλης που μου ζήτησε να υπογράψω στα 1964 επί πρωθυπουργίας Παπανδρέου! Με πρωτοβουλία του Βασίλη Βασιλικού και του Θεόδωρου Πάγκαλου οργανώθηκε σε θέατρο της περιοχής Πατησίων ογκώδης συγκέντρωση διαμαρτυρίας.

3. Οτι είχα την ευθύνη και το θάρρος να αγνοήσω την πολιτική μου ιδιότητα και να προτείνω τη λύση Καραμανλή, δηλαδή τον πολιτικό μου αντίπαλο, θυσιάζοντας τον εαυτό μου για το καλό της πατρίδας μου. Αν και η Ιστορία με δικαίωσε, εξακολουθούν ορισμένοι φανατικοί ανεγκέφαλοι να αναφέρονται στην πρωτοβουλία μου αυτή μόνο και μόνο γιατί έχουν ανάγκη να μου ρίξουν με κάθε θυσία τη λάσπη που έχει γίνει ένα με τον εαυτό τους.

4. Και τέλος ο Μητσοτάκης! Με κατηγορούν ότι συνεργάστηκα με τον Μητσοτάκη σαν να ήταν ένα προδότης, ενώ είχε ψηφιστεί από το 48% των Ελλήνων ψηφοφόρων. Άλλωστε συνεργάστηκα μόνο εγώ; Γιατί δεν λένε λέξη για τον Φλωράκη και τον Κύρκο, το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ εκείνης της εποχής;
Τέλος γιατί παριστάνουν ότι δεν κατανοούν την ειρωνεία και τον σαρκασμό μου στην εισαγωγή της ομιλίας μου για να στηλιτεύσω την παρουσία της Χρυσής Αυγής και λοιπών ακροδεξιών στοιχείων (που τελικά εξαφανίστηκαν και πνίγηκαν μέσα στη λαοθάλασσα και ανασύρθηκαν την επόμενη στην επιφάνεια από τα κανάλια της ντροπής;).

Είναι τόσο ηλίθιοι ή τόσο αδίστακτοι και τρομοκρατημένοι οι εχθροί μου ώστε να ισχυρίζονται ότι με τις φράσεις «Αδέλφια μου φασίστες, ναζιστές, τραμπούκοι, τρομοκράτες» δήλωσα μπροστά στο πανελλήνιο ότι είμαι… τραμπούκος και τρομοκράτης; Όσο για το «φασίστες» και «ναζιστές», είναι αλήθεια ότι με πλήγωσαν ανεπανόρθωτα στα πέτρινα χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου, τότε που διαφέντευαν τη μοίρα μας. Όμως τελικά εγώ βγήκα νικητής, με τελευταία ηρωική πράξη, τη στιγμή που μπροστά σε ένα εκατομμύριο πατριώτες – δημοκράτες βρήκα την ευκαιρία να τους «φτύσω» μεγαλοπρεπώς, όπως έκανα σε όλη τη ζωή μου από τον καιρό που ξερνούσαν φωτιά και σίδερο μέχρι τώρα που βρίσκομαι στην κορυφή του Ολύμπου όπου με έχει ανεβάσει η αγάπη του λαού! Αυτά λοιπόν. Και με τις θερμές μου ευχαριστίες.»

opontiki.gr

Σφοδρή επίθεση εξαπέλυσε ο Μίκης Θεοδωράκης κατά του Αλέξη Τσίπρα.

Με άρθρο του τονίζει πως: «Σήμερα η Αντιπολίτευση μέσα στη Βουλή και η συντριπτική λαϊκή πλειοψηφία παρακολουθούν ανήμποροι τον κ. Τσίπρα να κυβερνά με το 15%…ενώ ο ίδιος είναι αιχμάλωτος των εθνομηδενιστών του ΣΥΡΙΖΑ που εκβιάζουν λόγω της ισχνής πλειοψηφίας».

Δείτε παρακάτω ολόκληρο το άρθρο-παρέμβαση του Μίκη Θεοδωράκη

Θα ήθελα να ξεκινήσω το κείμενό μου αυτό με μια αναφορά σε δύο θέματα που με έχουν απασχολήσει ιδιαίτερα.
Το πρώτο αφορά το μέλλον και είναι η κριτική μου για την αλλοίωση του Πολιτεύματος. Το δεύτερο έχει να κάνει με το πρόσφατο παρελθόν, την ίδρυση της Σπίθας και την πρότασή μου για τη δημιουργία ενός Παλλαϊκού Μετώπου που κατά την ταπεινή μου γνώμη θα μπορούσε όχι μόνο να λειτουργήσει σαν όργανο που θα μας έβγαζε από την κρίση αλλά και να αποτελέσει τη μεγάλη ιστορική ευκαιρία που θα μας οδηγούσε στην αυτοτέλεια της χώρας και από κει στην κατάκτηση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας.

Πιστεύω ότι θα πρέπει το συντομότερο να γίνει μια νέα αναθεώρηση του Συντάγματος που να ξαναφέρει τη χαμένη ισορροπία ανάμεσα στους τέσσερις θεσμούς (Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νομοθετική Εξουσία, Εκτελεστική Εξουσία, Δικαιοσύνη) που ο νομοθέτης επάνω σ’ αυτές τις τέσσερις κολόνες στήριξε την «πολυκατοικία» του Συντάγματος του 1976. Φανταστείτε τώρα σε ένα τέτοιο μεγάλο κτίριο να γκρεμίσουν τη μία από τις τέσσερις κολόνες που το στηρίζουν. Μα κι αν δεν σωριαστεί σε ερείπια, θα γέρνει επικίνδυνα, με φόβο μια μέρα να πέσει.

Στο μεταξύ όσοι ζούνε μέσα εκεί θα πρέπει να ζούνε σε μια διαρκή ανωμαλία. Αλλοτε να σκαρφαλώνουν από δωμάτιο σε δωμάτιο κι άλλοτε να γλιστράνε από το μπάνιο στην τραπεζαρία.

Ε λοιπόν, αυτή είναι η εικόνα της Ελλάδας μετά την αναθεώρηση του 1986, που έκτοτε δεν μπόρεσε να ορθοποδήσει για να φτάσει στην τσουλήθρα των Μνημονίων που οδηγεί κατευθείαν στον «υπόνομο», δηλαδή στην τελική διάλυση της χώρας πολύ πιο πριν από τα 100 χρόνια που ο κ. Τσίπρας την πούλησε στους ξένους.
Ανεξάρτητα από την κριτική μου για τη σύγχρονη ιμπεριαλιστική πολιτική των κυβερνήσεων των ΗΠΑ, είμαι μεγάλος θαυμαστής του αμερικανικού έθνους, γιατί οι θεσμοί πάνω στους οποίους οι ιδρυτές του στήριξαν το μέλλον της χώρας τους είναι τόσο στερεοί, έχοντας τον απόλυτο σεβασμό του αμερικανικού λαού, ώστε στους αιώνες της ύπαρξής του να μη συμβεί ούτε μία απόπειρα παραμόρφωσής τους και υποταγής σε κάθε μορφής δικτατορία. Ο Πρόεδρος, η Βουλή των Αντιπροσώπων, το Κογκρέσο και η Δικαστική Αρχή λειτουργούν με την ακρίβεια ενός ελβετικού ρολογιού.

Θα ήθελα να αναφέρω ένα παράδειγμα: Στο τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, όταν ο στρατηγός Μακάρθουρ, νικητής στη μάχη του Ειρηνικού, ξεπέρασε το μέτρο, πρότεινε να ρίξουν οι ΗΠΑ την ατομική βόμβα στην Κίνα και γενικά άρχισε να συμπεριφέρεται σαν Πρόεδρος των ΗΠΑ, ο πρώην Αντιπρόεδρος Χάρι Τρούμαν, που είχε διαδεχθεί τον Φραγκλίνο Ρούσβελτ, αν και νέος στο αξίωμα, οχυρωμένος πίσω από το κύρος του President, όρθωσε το ανάστημά του και, με το θάρρος που του προσέδιδε αυτός ο απαράβατος για τους Αμερικανούς θεσμός, τον έβαλε στη θέση του και τον ανάγκασε να επιστρέψει στον στρατώνα του, μπροστά στα έκπληκτα μάτια της ανθρωπότητας…

Ζητάω λοιπόν πολλά όταν προσδοκώ από τη χώρα μου, όσο μικρή κι αν είναι, να βοηθήσουμε όλοι μαζί, ώστε να γίνουμε κι εμείς σοβαροί και υπεύθυνοι σεβόμενοι το αρχικό Σύνταγμα που είχαμε αποδεχθεί και που κατά τη γνώμη μου λειτούργησε θετικά κατά τις τελευταίες δεκαετίες; Για τον λόγο αυτόν δεν έπρεπε να δεχθούμε την αλλοίωσή του ακόμα κι αν την πρότεινε ένας πολιτικός με μεγάλο κύρος και μεγάλη απήχηση στον Λαό μας, όπως ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Εξάλλου πιστεύω ότι σε μια ευνομούμενη χώρα η ψηφοφορία που ενέκρινε την αλλαγή του Συντάγματος στα 1986 όφειλε να θεωρηθεί άκυρη, δεδομένου ότι παραβιάστηκε η αρχή της μυστικότητας της ψηφοφορίας με την επιβολή χρωματιστών ψηφοδελτίων και προσεβλήθη βάναυσα η προσωπικότητα των βουλευτών με την πρωτοφανή παρακολούθησή τους με δεκάδες προβολείς στραμμένους επάνω τους για να καταγράφονται οι κινήσεις τους! Αυτή σίγουρα υπήρξε μια μαύρη σελίδα στην ιστορία του νεότερου κοινοβουλευτισμού.
Και σήμερα η Αντιπολίτευση μέσα στη Βουλή και η συντριπτική λαϊκή πλειοψηφία παρακολουθούν ανήμποροι τον κ. Τσίπρα να κυβερνά με το 15%, εκμεταλλευόμενος ακριβώς αυτή τη μαύρη σελίδα. Ενώ ο ίδιος είναι αιχμάλωτος των εθνομηδενιστών του ΣΥΡΙΖΑ που εκβιάζουν λόγω της ισχνής πλειοψηφίας.

Ενας Κυβερνήτης σε ένα πλοίο που παίρνει ανάποδες στροφές με αποτέλεσμα να κάνει φαύλους κύκλους και να παραμένει ακίνητο. Και εμείς οι υπόλοιποι να το παρακολουθούμε ανήμποροι και ανίκανοι να αντιδράσουμε… Ομως προς Θεού, αυτό το πλοίο είμαστε όλοι εμείς. Είναι η πατρίδα μας. Είναι το μέλλον των παιδιών μας.

Ας σκεφτούμε το παράδειγμα με τον Μακάρθουρ. Ποιος ήμουν, αλήθεια, εγώ τότε που αψήφησα το μεγαλείο του ενός και τις αποφάσεις του κόμματός μου και το καταψήφισα; Ενας απλός βουλευτής ανάμεσα στους τριακόσιους. Είχα όμως βαθιά μέσα μου την ανάγκη να δω τον Λαό μας το ίδιο υπεύθυνο και μεγάλο όπως τους λαούς εκείνους που εκτιμούν τόσο πολύ τον εαυτό τους και τις παραδόσεις τους, ώστε καταφέρνουν να γίνονται παραδείγματα για τους άλλους, ανεξάρτητα από τα λάθη των κυβερνήσεών τους. Γιατί οι κυβερνήσεις έρχονται και παρέρχονται, όμως οι Λαοί παραμένουν και συνεχίζουν.

Από την άποψη αυτή θεωρώ ότι ο κάθε απλός πολίτης που αγαπά και σέβεται τον Λαό μέσα στον οποίο ζει και συνάμα είναι περήφανος για τις παραδόσεις του έχει ιστορικά το δικαίωμα να ορθώνεται στο ύψος των κυβερνώντων που πιθανώς να έχει και ο ίδιος επιλέξει, τη στιγμή που αντιλαμβάνεται ότι παίρνουν μια λαθεμένη απόφαση έξω από το πλαίσιο των θεμελιακών συμφερόντων του Πολιτεύματος και των παραδοσιακών Αξιών που συνθέτουν τον πυρήνα της ύπαρξής μας.

Ανήκω στη γενιά της Εθνικής Αντίστασης και ευτύχησα να γίνω και να αισθανθώ Ελεύθερος και Ανεξάρτητος σαν Ελληνας από τη στιγμή που αποφάσισα να παλέψω και να θυσιαστώ για τον Λαό και την Πατρίδα μου.
Είναι πραγματικά σχήμα οξύμωρο και συγχρόνως τραγικό να γίνεται ο ελληνικός λαός ανεξάρτητος μέσα στις συνθήκες της γερμανικής Κατοχής από τη στιγμή που αποφάσισε να περιφρονήσει την αλαζονική δύναμη του κατακτητή!

Αυτό δείχνει ότι η Ανεξαρτησία είναι ένα βαθύ συναίσθημα για κάθε ελεύθερο και υπερήφανο πολίτη που τον ανυψώνει όπως το ζωογόνο οξυγόνο για την κάθε μορφή ζωής. Ποτέ άλλοτε οι Ελληνες δεν υπήρξαν ανεξάρτητοι εκτός από το 1821;

Στους Βαλκανικούς Πολέμους, στην Εθνική Αντίσταση και για όσους μπήκαν στα κάτεργα της Χούντας, στα 1967! Ολο τον άλλο καιρό ζούνε ζαλισμένοι, εξού και οι συνεχείς ανωμαλίες με τα πάνω και τα κάτω που σημαδεύουν την Ελλάδα των δύο αιώνων ελεύθερης ζωής. Γιατί άλλο η ελευθερία και άλλο η ανεξαρτησία. Είμαστε σχετικά ελεύθεροι να ζούμε, όμως μέσα στα όρια που μας επιτρέπει η συνεχής εξάρτησή μας από τους κατά καιρούς «προστάτες» μας.

Ακόμα και στην κορύφωση των Βαλκανικών αγώνων για την απελευθέρωση των ελληνικών εδαφών από τον ζυγό των Τούρκων, τόσο ο Ελευθέριος Βενιζέλος όσο και ο Διάδοχος Κωνσταντίνος ήταν εξαρτημένοι, ο πρώτος από τους Γάλλους και ο δεύτερος από τους Γερμανούς.

Και τι ακριβώς κρυβόταν πίσω από τη Μικρασιατική Καταστροφή; Μήπως δεν κρυβόταν η εγκατάλειψή μας από τους Αγγλογάλλους όταν ο λαός μας ψήφισε Κωνσταντίνο; Και έφτασαν σε τέτοιον βαθμό εκδικητικότητας, ώστε όχι μόνο αγκάλιασαν τον Κεμάλ για να μας τιμωρήσουν αλλά και έδωσαν εντολή στους ναύτες των πολεμικών τους πλοίων που είχαν αράξει στο λιμάνι της Σμύρνης να κόβουν τα χέρια αυτών που ζητούσαν να σωθούν από τις φλόγες και βουτούσαν στη θάλασσα για να φτάσουν στα θωρηκτά τους. Τόση απίστευτη βαρβαρότητα!

Εκτοτε στη σκέψη μου υπήρχε μόνο μία λέξη, η «Ανεξαρτησία». Ως έφηβος πολέμησα τους Γερμανούς. Στη συνέχεια τους Αγγλους και τους Αμερικανούς και φτάνοντας προς το τέλος του βίου μου παλεύω τους Ευρωπαίους. Δεν θέλω κανέναν προστάτη. Είμαι υπέρ της Ευρώπης των ελεύθερων Λαών. Ομως σας θέτω το ερώτημα: Μπορούμε να τα καταφέρουμε μόνοι μας; Ναι, μπορούμε. Ακόμα και στην Κατοχή από το 1943 και μετά, ήμαστε λαός αυτάρκης. Στραφήκαμε στη γη μας και στην Αλληλεγγύη. Με την Οργάνωση «Εθνική Αλληλεγγύη» δεν αφήσαμε να πεινάσει ούτε ένας Ελληνας. Ούτε να αρρωστήσει. Ανοίγαμε τις αποθήκες με τα όπλα και μοιράζαμε τα φάρμακα στον λαό. Το ίδιο κάναμε με τα τρόφιμα που ήταν κλεισμένα κι αυτά στις αποθήκες. Πόσοι και πόσοι δεν σκοτώθηκαν σ’ αυτές τις μάχες… Σκοτώθηκαν όμως ελεύθεροι και ανεξάρτητοι!

Η γη μας, παρότι τη λεηλατούσαν οι κατακτητές μας, πρόσφερε τα υπέροχα δώρα της. Ημουν 18 ετών και δεν μπορώ να θυμηθώ περίοδο της ζωής μου πιο ευτυχισμένη, γιατί αισθανόμουν ελεύθερος και ανεξάρτητος, γιατί μπορούσα να περιφρονώ έμπρακτα τον ξένο κατακτητή. Αρα η Ελλάδα είναι αυτάρκης, αρκεί να προσαρμόσουμε τη ζωή μας στη δωρεά της ελληνικής γης.

Σήμερα θα πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε, ότι είμαστε όχι μόνο πλούσιοι αλλά πολύ πλούσιοι. Τα βουνά μας κρύβουν πολύτιμα κοιτάσματα που οι ξένοι επιβήτορες μας απαγορεύουν να τα εκμεταλλευτούμε. Αυτά τα ανακάλυψε στα 1948-50 ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Μπάτσης και τα περιέγραψε στο βιβλίο του «Η βαριά βιομηχανία μας». Τότε οι Ελληνες υποτελείς με εντολή των ξένων κάψανε το βιβλίο του, τυλίξανε σε μια κόλα χαρτί της Ασφάλειας τον δυστυχή καθηγητή και τον εκτελέσανε μαζί με τον Μπελογιάννη. Εκτοτε ουδείς τολμά όχι να εξορύξει αλλά ακόμα και να μιλήσει για τους θησαυρούς της ελληνικής γης

Ερχόμαστε τώρα στους θησαυρούς των ελληνικών θαλασσών. Πρώτα απ’ όλα θέλω να σας ρωτήσω αν γνωρίζετε πόσο μεγαλώνει η χώρα μας από τη στιγμή που θα τολμήσουμε να κηρύξουμε τη δική μας, την ελληνική ΑΟΖ. Από την Κέρκυρα έως την Κύπρο θα μεγαλώσουμε πάνω από τρεις φορές. Τι πλούτος υπάρχει εκεί; Τα ειδικευμένα διεθνή Ινστιτούτα μιλούν. Πρώτον, νότια της Κρήτης. Επιφανειακά κοιτάσματα υδρογονανθράκων αξίας ενός τρισεκατομμυρίου οκτακοσίων εκατομμυρίων ευρώ. Δεύτερον, μεταξύ Κρήτης και Κύπρου. Τριάντα τρία τρισεκατομμύρια, που όμως γι’ αυτά χρειάζονται χρόνος και σοβαρά μέσα εξόρυξης. Ομως είναι δικά μας! Είναι περιουσία μας! Που μας αναδεικνύει όχι μόνο σε λαό αυτάρκη αλλά και σε διεθνή παράγοντα στην αγορά πετρελαίου.

Σημείωση: Τα κοιτάσματα της Κρήτης μπορεί να αξιοποιηθούν άμεσα. Μέσα σε δύο χρόνια. Γιατί είναι επιφανειακά. Οποιος αμφιβάλλει γι’ αυτές τις αποκαλύψεις, ας ρωτήσει τους Ελληνες ειδικούς και προ παντός τον καθηγητή Φώσκολο που σήμερα εκμεταλλεύεται τις γνώσεις του η… καναδική κυβέρνηση, για να βρίσκει υδρογονάνθρακες. Είναι αληθινή συμφορά για όλους τους Ελληνες να διαθέτουμε τέτοια μυαλά και να τα διώχνουμε να εξυπηρετήσουν ξένους…

Αυτός ο πλούτος της χώρας υπήρξε η βάση της πολιτικής μου παρουσίας στην ηγεσία της Σπίθας.
Ερχομαι τώρα στον ελληνικό λαό που είναι και ο πρώτος υπεύθυνος παράγοντας για το μέλλον της χώρας μας.
Εως το 2009 τον μονοπωλούσαν τα δύο κόμματα εξουσίας, το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. Και τα δύο κάτω από την επιρροή βασικά της αμερικανικής πολιτικής. Η επιρροή τους έφτανε το 80% και πλέον των ψηφοφόρων.
Σ’ αυτή την περίπτωση και με διασπασμένη την Αριστερά, δεν μπορούσε κανείς να κάνει όνειρα για ένα μεγάλο μαζικό – λαϊκό κίνημα με προοπτική να το καταστήσει κάποτε όργανο της Ιστορίας.

Ξαφνικά βλέπουμε στις εκλογές του 2009 να εγκαταλείπουν τη ΝΔ δύο εκατομμύρια ψηφοφόροι και αμέσως μετά, στις αρχές του 2010, να φεύγουν από το ΠΑΣΟΚ ένα εκατομμύριο ψηφοφόροι.

Τρία εκατομμύρια ψηφοφόροι εκτός κομματικής στέγης δεν αποτελούν μήπως μια μεγάλη λαϊκή δύναμη ανατροπής και επιβολής μιας νέας εθνικής πολιτικής που θα σεβότανε τις πάγιες εθνικές μας αξίες και δικαιώματα του ελληνικού λαού και συνάμα θα προσπαθούσε να πάει τη χώρα πιο μπροστά;

Ηταν μήπως λανθασμένη μια τέτοια διαπίστωση; Υπήρχε όμως μια προϋπόθεση, η Ενότητα όλων αυτών των σκόρπιων δυνάμεων και η συμπόρευσή τους όφειλε να στηριχτεί επάνω σε ένα πρόγραμμα αρχών και επιδιώξεων που θα τους ενέπνεε, θα τους εξέφραζε και θα τους κινητοποιούσε με στόχο μια ρεαλιστική λύση των προβλημάτων μας.

Αυτή ήταν η προσωπική μου φιλοδοξία με την ίδρυση της Σπίθας: δηλαδή να λειτουργήσουμε σαν ενωτική δύναμη με στόχο την οργάνωση ενός Πανεθνικού Παλλαϊκού Μετώπου με στόχο τη διεκδίκηση της κυβερνητικής εξουσίας.

Τότε, στην περίπτωση που θα κατακτούσαμε τον στόχο αυτόν, θα είχαμε πίσω μας την πραγματικά μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας και όχι όπως σήμερα που με τις εκλογικές αλχημείες και την εκμετάλλευση του κουτσουρεμένου μας Πολιτεύματος μας κυβερνούν εδώ και δεκαετίες εκλογικές μειοψηφίες αφήνοντας εκτός βουλευτικής εκπροσώπησης το 50% σχεδόν των Ελλήνων ψηφοφόρων. Γεγονός που τις κάνει αδύναμες και δεκτικές σε ξένες πιέσεις.

Μια πλειοψηφία με τέτοιο λαϊκό στήριγμα θα είχε τη ρεαλιστική δυνατότητα να στραφεί με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και δύναμη προς τους δανειστές και να ζητήσει την απάλειψη από τα Μνημόνια των όρων που δεν έχουν άμεση σχέση με τις οικονομικές συμβάσεις και που μας προσβάλλουν και μας μειώνουν ως κυρίαρχο λαό. Δηλαδή τους όρους που σε αντίθεση με τις δανειακές συμβάσεις των άλλων κρατών μάς δένουν χειροπόδαρα, μας περιφρονούν και μας εξευτελίζουν.

Στην περίπτωση άρνησης εκ μέρους των δανειστών, θα μπορούσαμε να στραφούμε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και σε άλλους διεθνείς οργανισμούς, σύμφωνα με τις Αρχές των οποίων, η παράδοση της Εθνικής Ανεξαρτησίας, της Εθνικής Αυτοτέλειας και του Εθνικού Πλούτου απαγορεύεται διά ροπάλου…

Το γράφω ακόμα μια φορά: Οι όροι αυτοί που μας επιβάλανε είναι παράνομοι τόσο ως προς το δικό μας Σύνταγμα όσο και ως προς το Ευρωπαϊκό και το Διεθνές Δίκαιο.

Ο Καθηγητής Γ. Κασιμάτης γράφει ότι ούτε και οι 300 Βουλευτές δεν δικαιούνται να παραδώσουν την Εθνική μας Ανεξαρτησία.

Και οι δικοί μας κυβερνήτες την πρόσφεραν με μία και μόνη υπογραφή του κ. Παπακωνσταντίνου, υπουργού Οικονομικών της κυβέρνησης Παπανδρέου! Αφήνω ασχολίαστη αυτή τη φορά τη βδελυρή ενέργεια.
Υποθέτω μόνο ότι ένας τέτοιος ραγιαδισμός είναι πράγμα σπάνιο να βρεθεί στην τρισχιλιετή Ιστορία μας. Προσωπικά είμαι βέβαιος ότι μπροστά στο ανάστημα τόσων εκατομμυρίων Ελλήνων δεν θα μπορούσε να βρεθεί ξένος λαός και κυβέρνηση που να μη λάβει σοβαρά υπ’ όψιν της την αποφασιστικότητα και υπευθυνότητα ενός τέτοιου λαού. Ας πάψουμε επιτέλους να είμαστε ψοφοδεείς μπροστά στους ισχυρούς.

Ομως έτσι ή αλλιώς, με τον τρόπο της πειθούς ή με εκείνον της τόλμης ενός Ορθιου Λαού, η Κυβέρνηση του Πατριωτικού Μετώπου θα είχε μόνη της λυμένα τα χέρια για να στραφούμε σε έναν αγώνα καθολικής ανάπτυξης της χώρας. Με την εκμετάλλευση του ορυκτού μας πλούτου και των υποθαλασσίων κοιτασμάτων, με τη μεθοδική καλλιέργεια της γης, την ανάπτυξη της τοπικής μας βιομηχανίας και βιοτεχνίας, τον θαλάσσιο πλούτο, την εκσυγχρονισμένη ανάπτυξη του τουρισμού με την αξιοποίηση των εκατοντάδων χιλιάδων δικών μας εγκεφάλων και, τέλος, με την οργανωμένη προβολή του αρχαίου και του βυζαντινού μας πολιτισμού… Σταματώ εδώ για να δείξω ότι με όλες τις εκπληκτικές δυνατότητες αυτής της χώρας και αυτού του λαού, είναι βέβαιο ότι σε μικρό χρονικό διάστημα θα εξασφαλίζαμε την απόλυτη αυτάρκειά μας, θα ανεβάζαμε τα επίπεδα της Μόρφωσης, της Επιστήμης, της Ερευνας και του νεότερου πολιτισμού και θα διεκδικούσαμε με το σπαθί μας τη θέση που μας αξίζει ανάμεσα στην πρώτη δεκάδα, αν όχι εικοσάδα, των λαών της Ευρώπης και της Οικουμένης.

Μετά από πολλές προσπάθειες για τη δημιουργία αυτού του σωτήριου Μετώπου και κάτω από δύσκολες συνθήκες, χωρίς ποτέ να καταλάβω αυτή την άθλια, περιφρονητική και βλακώδη αντιμετώπισή μου όχι μόνο ως πολιτικού αλλά και ως καλλιτέχνη από εκείνο που αποκαλούμε «Αρχουσες Εξουσίες» παντός είδους, κατάφερα τελικά με τη βοήθεια του Καθηγητή Γ. Κασιμάτη να πείσουμε τον Μανώλη Γλέζο και τον Αλέξη Τσίπρα. Μαζί δημιουργήσαμε την Ε.ΛΑ.Δ.Α. (Ελληνική Λαϊκή Δημοκρατική Αντίσταση) φιλοδοξώντας να γίνει το όργανο της μεγάλης πλειοψηφίας με τους στόχους που περιέγραψα.

Με αυτή την ιδιότητα καλέσαμε τον Λαό στις 12 Φεβρουαρίου του 2012 στην Πλατεία Συντάγματος. Εκείνη η συγκέντρωση που θεωρείται μια από τις μεγαλύτερες που έγιναν ποτέ, νομίζω ότι επιβεβαίωνε την πεποίθησή μου ότι ο Λαός μας πίστευε ότι ενωμένος θα μπορούσε να πετύχει την έξοδο από τα Μνημόνια με ειρηνικούς τρόπους και να προχωρήσει προς την αναγέννηση της χώρας.

Είχαμε τότε συμφωνήσει, ο Μ. Γλέζος, ο Γ. Κασιμάτης κι εγώ, να σταθούμε μπροστά στον Αγνωστο Στρατιώτη και τότε να κατεβεί από τη Βουλή ο Αλέξης Τσίπρας μαζί με τους βουλευτές του να μας συναντήσει δείχνοντας έτσι τη θέλησή μας να εργαστούμε χέρι – χέρι για τη δημιουργία του Μεγάλου Ενιαίου Λαϊκού Μετώπου.

Στο σημείο αυτό σταματά και αλλάζει η νεότερη Ιστορία μας (γιατί όλα έδειχναν ότι επιχειρούμε μαζί με τους εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές ένα μεγάλο ιστορικό βήμα προς τα εμπρός).


Ομως ο Αλ. Τσίπρας και οι βουλευτές του δεν βγήκαν από τη Βουλή να ενωθούν μαζί μας, εμείς λουστήκαμε με τα δηλητηριώδη χημικά, ο Γλέζος λιποθύμησε και ο λαός αφού χτυπήθηκε άγρια από τα ΜΑΤ άρχισε από τότε απογοητευμένος την υποχώρησή του που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, ενώ το μέλλον γίνεται ολοένα πιο σκοτεινό.

http://www.eleftherostypos.gr

http://www.cnn.gr

Το κείμενο προσυπογράφουν 21 προσωπικότητες από τον Πανεπιστημιακό χώρο, τις τέχνες, επιστήμονες, κ.α..

Αναλυτικά το κείμενο:

Ξέρουμε πολύ καλά ότι το κακό δεν θα σταματήσει, αν δεν το σταματήσουμε.
Παίξανε πολλοί με τα όνειρα του Ελληνικού Λαού.
Δεν πάει, όμως, άλλο.
Δεν μπορεί ο Λαός αυτός να είναι μια ζωή χαμένος στην απογοήτευσή του.
Δεν είναι δυνατόν μια ζωή να του λένε ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα και να περνάνε τα πάντα.
Ότι μια μικρή χώρα δεν μπορεί χωρίς τον κηδεμόνα της και τον Γερμανό της και να τον βυθίζουν όλο και πιο βαθιά στην κατοχή και την Γερμανο-αμερικανοκρατία.

Αυτές οι αντιλήψεις είναι ο ορισμός του ραγιαδισμού και της άνευ όρων παράδοσης.
Φτάνει πια.
Συνεχίζουμε!
Πριν έξι ακριβώς χρόνια, τούτες τις μέρες, ήρθαν αυθόρμητα και μαχητικά στο προσκήνιο οι πλατείες ενάντια στα μνημόνια.
Οι πλατείες, που δεν πρόδωσαν, δεν εγκατέλειψαν τον αγώνα.
Άλλοι τις αδειάσανε.
Όμως τώρα ήρθε ξανά η ώρα οι πλατείες να ξαναγεμίσουν από τα ανεκπλήρωτα όνειρα των πολιτών.
Ήρθε η ώρα οι πλατείες να ξαναγεμίσουν με την αγανάκτηση και την οργή μας.

Τώρα όλοι και όλες, ακόμα κι αυτοί που είχαν ξεγελαστεί, είναι σοφότεροι και πιο ώριμοι.
Συνεχίζουμε, λοιπόν, πιο ενωμένοι και πιο μαχητικοί και κυρίως πιο αποφασισμένοι να μην επιτρέψουμε την εν λευκώ ανάθεση και την ερήμην μας λήψη αποφάσεων, που πάντα καταλήγουν εναντίον μας.

Όλοι και όλες θα είμαστε στην πλατεία, για να μην περάσουν τα μέτρα.
Όλοι και όλες καλούμαστε όπως ορίζει το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος σε μια οργανωμένη αντίσταση και ανυπακοή στην επιβολή των μέτρων, για να κερδίσουμε την πατρίδα μας και την αξιοπρέπειά μας, για να σταματήσουμε την λιτότητα, την φτωχοποίηση και την εξαθλίωση.
Για μια Ελλάδα χωρίς μνημόνια, χωρίς λιτότητα, χωρίς κατοχή, χωρίς προστάτες.
Για μια Ελλάδα λεύτερη, κυρίαρχη, ανεξάρτητη, αντιιμπεριαλιστική και πραγματικά δημοκρατική με το Λαό και τα νιάτα της αφεντικά στον τόπο μας.

Το κείμενο προσυπογράφουν οι:

Γεώργιος Κασιμάτης, ομότιμος καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών Γιώργος Βήχας, καρδιολόγος, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, εκ των εμπνευστών και ιδρυτών του Κοινωνικού Ιατρείου Ελληνικού Αποστόλης Δεδουσόπουλος, καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου Περικλής Κοροβέσης, Συγγραφέας – Δημοσιογράφος – Ακτιβιστής Γιάννης Κουζής, καθηγητής Εργασιακών Σχέσεων Παντείου Πανεπιστημίου Σπύρος Λαβδιώτης, Οικονομολόγος, συγγραφέας, πρώην στέλεχος της κεντρικής τράπεζας του Καναδά Νίκος Μαγδαληνός, Ηθοποιός Γιάννης Μαύρος, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών προς την Ελλάδa Ναταλία Μηνιωτή, Διδάκτωρ Θεατρολόγος Μαρία Νεγρεπόντη-Δεληβάνη, Οικονομολόγος, τ. Πρύτανης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας στη Θεσσαλονίκη, συνεργάτης του ΟΟΣΑ, τιμηθείσα επανειλημμένα από διεθνείς οργανισμούς για τη δουλειά της Γιώργος Ξένος, Ζωγράφος Δημήτρης Παλαιοχωρίτης, Ηθοποιός, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Θεάματος Ακροάματος Μάνια Παπαδημητρίου, Ηθοποιός Χρήστος Παπαθεοδώρου, καθηγητής Κοινωνικής Πολιτικής Παντείου Πανεπιστημίου Γιάννης Ραχιώτης, Δικηγόρος Γιώργος Ρωμανιάς, Νομικός Σπύρος Σακελλαρόπουλος, καθηγητής Κοινωνικής Πολιτικής Παντείου Πανεπιστημίου Άρης Σκιαδόπουλος, Δημοσιογράφος Μάνος Σπυριδάκης, Επίκουρος καθηγητής κοινωνικής και εκπαιδευτικής πολιτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου Στάθης Σταυρόπουλος, Σκιτσογράφος Δημήτρης Τραυλός, καθηγητής Εργατικού Δικαίου Πανεπιστημίου Αθηνών

crashonline.gr

http://www.triklopodia.gr

Για πρώτη φορά στην ιστορία, στις 19 Ιουνίου στο Καλλιμάρμαρο, 1.000 χορωδοί από 30 πόλεις της Ελλάδας θα σχηματίσουν μία πελώρια χορωδία, η οποία με τη συνοδεία Συμφωνικής Μαντολινάτας θα αποδώσει μερικά από τα αριστουργήματα του μεγάλου μας δημιουργού.

Πρόκειται για μια ιστορική παράσταση με διάσταση εθνικού γεγονότος, καθώς τίθεται υπό την αιγίδα του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας και θα κληθούν να παραστούν σημαντικές προσωπικότητες της χώρας, από την Πολιτική, τον Πολιτισμό, τις Τέχνες και τα Γράμματα.
Το αφιέρωμα στον χορωδιακό Μίκη Θεοδωράκη έκανε πρεμιέρα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στις 6 και 7 Φεβρουαρίου με δύο αξέχαστες παραστάσεις, τα εισιτήρια των οποίων εξαντλήθηκαν σε λίγες ώρες.

Τη διασκευή, την ενορχήστρωση και τη διεύθυνση Ορχήστρας και της μεγάλης αυτής Χορωδίας, έχει ο μαέστρος Παναγής Μπαρμπάτης, το έργο του οποίου εξύμνησε ο Μίκης Θεοδωράκης.
Θα ακουστούν αποσπάσματα από τους κυριότερους ποιητικούς κύκλους που έχει μελοποιήσει ο μεγάλος μας συνθέτης. Μεταξύ άλλων: «Μικρές Κυκλάδες», «Άξιον Εστί», «Επιφάνεια», «Όμορφη Πόλη», «Αρχιπέλαγος», «Πολιτεία, «Λιποτάκτες», «Χαιρετισμοί» και «Γειτονιά των Αγγέλων».
Τα πρωτότυπα κείμενα, έγραψε ο Γιώργος Μπλάνας, υπεύθυνος για τους φωτισμούς είναι ο Λευτέρης Παυλόπουλος και τη σκηνοθετική επιμέλεια υπογράφει η Σοφία Σπυράτου.
Εκτός από τους 1.000 χορωδούς και τη Συμφωνική Μαντολινάτα στην παράσταση συμμετέχουν κορυφαίοι τραγουδιστές και ηθοποιοί.

Στα κείμενα του βραβευμένου συγγραφέα και ποιητή Γιώργου Μπλάνα ο Μίκης Θεοδωράκης, ως μουσική συνείδηση στο ξύπνημά της, συνομιλεί με την Ελλάδα κι ανακαλύπτει την απεραντοσύνη του προσώπου της, την πανάρχαια αίσθηση της γης και τ’ ουρανού και των ανθρώπων, που κλείνουν τα τραγούδια της. Και ορθώνεται και φτιάχνει ένα γιγάντιο τραγούδι με μυριάδες φωνές.
Η εκδήλωση αυτή γίνεται μετά από επιθυμία του ίδιου του Μίκη Θεοδωράκη, ο οποίος θέλει, όχι μόνο να παραστεί, αλλά και να διευθύνει το φινάλε της συναυλίας.
-ΚΑΛΛΙΜΑΡΜΑΡΟ (ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟ ΣΤΑΔΙΟ), 19 ΙΟΥΝΙΟΥ 2017, ΩΡΑ: 9:00μμ
-ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟΣ: 15 ευρώ ΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΑ/ΑΝΕΡΓΩΝ:10 ευρώ
-ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ / ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ: 211 1010050 / viva.gr, 11876, Seven Spots, Reload, Media Markt και όλα τα σημεία του δικτύου της viva.

http://www.cnn.gr

Το άρθρο του Μίκη Θεοδωράκη:

ΜΑΔΟΥΡΙΣΜΟΣ - του Μίκη Θεοδωράκη

Ο Μαδουρισμός είναι η καινούρια έμπρακτη τακτική για την διαιώνιση της κυβερνητικής εξουσίας με «νόμιμα» μέσα. Η προσπάθεια αυτή επιχειρείται αυτή τη στιγμή στη Βενεζουέλα, όπου η λαϊκή αντιπολίτευση βρίσκεται μαχητικά στους δρόμους αντιμέτωπη με τον κατασταλτικό μηχανισμό μιας άλλοτε προοδευτικής κυβέρνησης που έχει χάσει την πλειοψηφία μέσα στον λαό και μέσα στη Βουλή. Ενώ ο ελληνικός μαδουρισμός έχει χάσει μεν την πλειοψηφία μέσα στον λαό, όμως ο λαός δεν είναι μαχητικά στους δρόμους όπως στο Καράκας, τουναντίον φαίνεται εντελώς εξουδετερωμένος, ενώ η κυβέρνηση έχει την πλειοψηφία μέσα στο ελληνικό κοινοβούλιο.
Οπότε οι συνθήκες για την εφαρμογή του μαδουρισμού δηλαδή την παράνομη διαιώνιση της εξουσίας με δήθεν συνταγματικά μέτρα είναι ευνοϊκότερες για το παρόν και το μέλλον εις το διηνεκές της ουσιαστικά μειοψηφικής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ με την πλαστή πλειοψηφία στη Βουλή.
Η εισβολή του εκ Ρωσίας Ιβάν Σαββίδη με τη σαφή καταδίκη-πρόβλεψη για τον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης πρέπει να αναλυθεί κάτω από το πρίσμα του πνεύματος του Μαδουρισμού, δεδομένου ότι εκφράζει δημοσίως αυτό που πολλοί πλέον γνωρίζουν, ότι δηλαδή από τη στιγμή που ένας αριστερός μεταβάλλεται σε έναν αμοραλιστή εξουσιομανή δεν υπάρχουν ηθικά εμπόδια προκειμένου να διατηρήσει επ’ αόριστον τα προνόμια της εξουσίας του.
Αυτός λοιπόν ο Ιβάν ο τρομερός με τον κομπασμό του πάμπλουτου και τον κυνισμό του νεοφώτιστου στην αρένα της ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας, γνωρίζει ως φαίνεται καλά, από πρώτο χέρι ότι στην Ελλάδα του κοντινού μέλλοντος δεν θα υπάρξουν πλέον αξιωματικές αντιπολιτεύσεις και άλλες δημοκρατικές αστειότητες.
Είναι σαν να λέει στον κύριο Τσίπρα «Ήρθα για να ενώσω τη γροθιά μου με τη δική σου για να απαλλαγούμε μια για πάντα από τους “εχθρούς του λαού” και να χτίσουμε την καινούρια εξουσία με εκείνα τα «νόμιμα μέσα» που θα την μεταβάλουν σε διαρκή και αμετάβλητη». Κάπου εδώ μπαίνει και ο Πούτιν, που κυβερνά μεν σχεδόν δύο δεκαετίες, στηρίζεται όμως στην μεγάλη πλειοψηφία του ρωσικού λαού. Μπορεί ίσως να πιστεύει ο κύριος Σαββίδης ότι ο εξουδετερωμένος σήμερα ελληνικός λαός είναι δυνατόν να κάνει τον Τσίπρα Πούτιν, ότι είναι δυνατόν να μεταβληθεί σε οπαδό των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και Τσίπρα με τη βοήθεια της πλύσης εγκεφάλου που ευελπιστεί να κάνει ο ίδιος εφ’ όσον πάρει στα χέρια του την τηλεόραση.
Πάντως δηλώνω ότι είμαι βέβαιος ότι με Ιβάν ή χωρίς Ιβάν η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έχει ήδη αρχίσει να κινείται στα βήματα του Μαδουρισμού. Οι δεκάδες χιλιάδες διορισμοί αποβλέπουν στον πλήρη έλεγχο του Κράτους. Το σχέδιο Παππά απέτυχε στην επιδίωξη του ελέγχου των ΜΜΕ. Όμως τώρα με τον Ιβάν, φαίνεται ότι θα επιχειρηθεί και νέα επέλαση για τον έλεγχο της διαμόρφωσης της κοινής γνώμης.
Τέλος, ομολογώ ότι ανησυχώ για τις ένοπλες δυνάμεις. Στην εποχή της πάλης κατά των Μνημονίων, ο Πάνος Καμένος με επισκέφθηκε για να μου πει «Μίκη, κάλεσέ μας όλους» (εννοώντας τους επί κεφαλής των αντιμνημονιακών σχηματισμών), «κλείσε μας μέσα και μη μας αφήσεις να φύγουμε πριν συμφωνήσουμε...». Αυτό δείχνει το πόσο δυναμικός και αυθόρμητος είναι ο σημερινός επί κεφαλής των ενόπλων μας δυνάμεων. Ο οποίος ως φαίνεται βρίσκεται υπό την επιρροή της γοητείας του κυρίου Τσίπρα. Δηλαδή του εγκεφάλου για την επιβολή του Μαδουρισμού στην χώρα μας.
Το γεγονός αυτό με οδηγεί στη σκέψη ότι αρχίσαμε να παίζουμε με τη φωτιά. Και είμαι εγώ ο ίδιος, που με πλήρη ευθύνη επισημαίνω τον καινούριο μεγάλο εθνικό κίνδυνο, όπως από τον Μάρτιο του 1967 προσπάθησα να προφυλάξω την πατρίδα μου από τον επερχόμενο κίνδυνο της Δικτατορίας. Τότε δεν με άκουσαν ούτε οι Αριστεροί αλλά ούτε και οι Κεντρώοι και οι Δεξιοί. Οι σύντροφοί μου μάλιστα φρόντισαν να με απομονώσουν δυο βδομάδες πριν την Χούντα.
Όλοι όμως οι ηγέτες εκείνου του καιρού πιάστηκαν με τις πιτζάμες. Ενώ εγώ που ήξερα τον κίνδυνο, διέφυγα, κρύφτηκα και μετά από δύο εβδομάδες είχα την τιμή μαζί με λιγοστούς συναγωνιστές να ιδρύσουμε την πρώτη αντιστασιακή οργάνωση, το Πατριωτικό Μέτωπο. Ποιος άραγε ή ποιοι θα έχουν την τιμή να οργανώσουν το νέο Πατριωτικό Μέτωπο;

Μίκης Θεοδωράκης

http://www.cnn.gr

Αν η αγάπη του Μίκη είναι η μουσική, το πάθος του είναι η Ρωμιοσύνη. Για τον μεγάλο μουσικοσυνθέτη, η Ρωμιοσύνη «υπάρχει και θα υπάρχει για πάντα, αδιάφορο αν στην επιφάνεια της ζωής μας επικρατούν δυνάμεις που ανήκουν στο χάος» τονίζει ο ίδιος.

Στο παρελθόν ο Μίκης Θεοδωράκης είχε δηλώσει ότι οι Έλληνες δεν είναι ώριμοι και έτοιμοι να δεχτούν τα πάντα. Σήμερα θεωρεί ότι δεν είναι έτοιμοι να δεχτούν τις συνέπειες της πολιτικής της υποτέλειας από το μνημόνιο και μετά. Την απόλυτη φτώχια και την τελική καταστροφή του λαού και της χώρας που πλησιάζει με γοργά βήματα.

Στην ερώτηση για το τι τον τρομάζει περισσότερο για το μέλλον αυτού του τόπου, τόνισε ότι ο Έλληνας υποχωρεί μπροστά στην πίεση – επίθεση ελπίζοντας ότι θα βρεθεί κάποιος τρόπος διαφυγής. Όταν όμως ακουμπήσει η πλάτη του στον τοίχο, τότε γίνεται ήρωας ή ραγιάς.

Εκείνο που τον στεναχωρεί είναι μήπως μπούμε στο σκοτάδι ενός εθνικού ραγιαδισμού από τον οποίο δεν ξέρει πώς και πότε θα βγούμε στο φως, τονίζοντας ότι δεν του αξίζει μετά από όσα δύσκολα έχει περάσει, να βλέπει τον λαό μας σε αυτή τη κατάντια.

Έχει περάσει δύσκολα στην κατοχή, αλλά δεν θυμάται να έχει ξαναδεί ηλικιωμένους να περιμένουν στην ουρά για να πάρουν ένα λάχανο, σημειώνοντας ότι θυμάται από τότε που ήταν στον ΕΛΑΣ ότι «πεινασμένους και τους αρρώστους δεν τους αφήναμε έτσι. Τους φροντίζαμε παρ’ όλες τις δυσκολίες και τις κακουχίες τους».

Ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης στην συνέντευξή του στην κυριακάτικη εφημερίδα υποστηρίζει ότι τα εθνικά σύμβολα, όπως εκείνος και ο Γλέζος πρέπει να συμμετέχουν στην πολιτική, διαφορετικά «θα μας κυβερνούν “δόκιμοι” πολιτικοί και δεν πρέπει να τους κάνουμε το χατίρι».

Ο Μίκης θυμάται και την συνάντηση που είχε με τον Έλληνα πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, λίγες ημέρες πριν την ορκωμοσία του.

Ο Αλέξης Τσίπρας του είχε προτείνει να συνεργαστούνε και ο μουσικοσυνθέτης απάντησε με δύο ερωτήματα: «Τα κόμματα είναι σαν βαγόνια ενός τρένου που κινείται πάνω στις ράγες που έχει τοποθετήσει η ΕΟΚ και το ΔΝΤ. Εσείς τώρα αγωνίζεστε από τρίτο κόμμα να γίνετε δεύτερο, πρώτο. Αλλά και στη θέση της μηχανής να μπείτε, τι νόημα θα έχει εάν δεν μπορείτε να αλλάξετε τις ράγες;». Αυτό ήταν το πρώτο ερώτημα.

Το δεύτερο ήταν εάν υπήρχε ένα σχέδιο που θα έδινε λύσεις όταν «η βρύση των παροχών από τους δανειστές θα κλείσει», καταλήγοντας ότι εάν απλώς επιδιώκουν την εξουσία, χωρίς να έχουν βρει τρόπο «να αλλάξουν τις ράγες», τότε αυτό που θα κάνουν είναι τυχοδιωκτισμός που μόνο αποτέλεσμα θα έχει την καταστροφή της χώρας και τον εξευτελισμό της Αριστεράς.

Στο πώς θα άλλαζε τις ράχες ο Τσίπρας, ο Μίκης, στην συνέντευξή του στην κυριακάτικη εφημερίδα, απάντησε ότι τον είχε συμβουλέψει να προχωρήσει την ΑΟΖ, δίνοντας ως παράδειγμα την Κύπρο με προϋπόθεση όλων να είναι ο πάντα ενωμένος λαός.

Για να γίνει αυτό έπρεπε καταρχήν να προβληθούν επιχειρήματα και αποδείξεις στον λαό, να πειστεί ότι οι πηγές του εθνικού μας πλούτου είναι τόσο μεγάλες ώστε να είναι αυτάρκης και αυτοδύναμος και να εξασφαλίσει μια πρωτοφανή ανάπτυξη και άνοδο σε όλους τους κλάδους της εθνικής ζωής.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά την παράθεση των σκέψεών του στο Έλληνα πρωθυπουργό, ο τελευταίος του είπε ότι: «σου στέλνω αύριο εδώ τον Λαφαζάνη και τον Κοτζιά να τους τα πεις». Ωστόσο, ακόμη τους περιμένει…

Για τον ΣΥΡΙΖΑ ο Μίκης Θεοδωράκης, στην συνέντευξή του στην κυριακάτικη εφημερίδα, σημείωσε ότι όταν βρέθηκε στο σταυροδρόμι να επιλέξει τον λαό ή την κυβέρνηση, επέλεξε την εξουσία χωρίς να έχει υπολογίσει σωστά τον συσχετισμό των δυνάμεων.

Ο ιστορικός μουσικοσυνθέτης αναφέρθηκε στα κόμματα στην Ελλάδα, σημειώνοντας ότι υπάρχουν πολλά κόμματα, αλλά μόνο ένα αντέχει. Το ΠΑΣΟΚ!

Παρά τα χαμηλά ποσοστά το κόμμα προσπαθεί να ανακάμψει, ωστόσο η νοοτροπία του ζει και βασιλεύει. «Ζει και βασιλεύει και στον ΣΥΡΙΖΑ. Και ο Τσίπρας ΠΑΣΟΚ είναι κατά βάθος (…) Φοβάμαι ότι ζει και βασιλεύει και στη ΝΔ», σημείωσε ο Μίκης Θεοδωράκης.

«Ο Κυριάκος είναι τεχνοκράτης, αλλά το κόμμα του είναι ΠΑΣΟΚ. Φοβάμαι ότι θα τα βρει δύσκολα…» πρόσθεσε.

Ο μεγάλος Έλληνας, στην συνέντευξή του, αναφέρθηκε και στους νέους που φεύγουν στο εξωτερικό για σπουδές. Τόνισε ότι χαίρεται να τους βλέπει να επιστρέφουν στο τόπο τους, ενώ θα μπορούσαν να μείνουν εκεί.

Με αφορμή αυτή την αναφορά θυμήθηκε ένα περιστατικό με έναν Έλληνα φοιτητή που σπούδαζε στο Λονδίνο και ήθελε να τον συναντήσει. Ο Μίκης δεν είχε διάθεση για συναντήσεις εκείνη την ημέρα, ωστόσο εκείνος επέμενε και δεν έφευγε.

Τελικά αναγκάστηκε να τον δεχτεί. «Ήρθα μόλις από το Λονδίνο και ήθελα να σας γνωρίζω, κύριε Θεοδωράκη. Πιστεύω ότι πρέπει να αναμειχθείτε πιο ενεργά στη πολιτική διότι με τη δική σας προσωπικότητα μπορείτε να πετύχετε πολλά», του είπε ο φοιτητής. Ο νεαρός είπε και το όνομά του: «λέγομαι Γιάννης Αλαφούζος», πρόσθεσε ο Μίκης.

Ο Μίκης Θεοδωράκης δεν φοβάται να μιλήσει για τον θάνατο, τον οποίο αποκαλεί «αποχαιρετισμό». Με αφορμή αυτό ο εμβληματικός καλλιτέχνης θυμήθηκε πώς είχε καταφέρει να γλυτώσει τον θάνατο, όταν οδηγήθηκε μπροστά στον βασανιστή Λάμπρου.

Καθώς εκείνος κοιτάζοντάς τον με παγωμένο βλέμμα, τον ρώτησε εάν ξέρει ότι η ζωή του δεν κοστίζει τίποτα. Τότε ο Μίκης φοβήθηκε πολύ και άρχιζε να τραγουδάει νότες: «Παράμ, παρά, παράμ…».

«Τι είναι αυτό ρε» τον ρωτάει. Ο Ζορμπάς του απαντάει ο Μίκης και πρόσθεσε: «Η μουσική του “Ζορμπά”. Αν πεθάνω, κάθε φορά που θα ακούγεται θα σε κυνηγάει ο “Ζορμπάς”. Και εσένα και τα αφεντικά σου».

«Έτσι νομίζω γλίτωσα. Πρέπει να με γλίτωσε ο “Ζορμπάς”. Αλλιώς ήμουν ξεγραμμένος», καταλήγει ο μεγάλος Έλληνας μουσικοσυνθέτης.

http://www.topontiki.gr

Μια ιστορική παράσταση αφιέρωμα στον χορωδιακό Μίκη Θεοδωράκη θα παρουσιαστεί στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών τη Δευτέρα 6 και την Τρίτη 7 Φεβρουαρίου υπό την αιγίδα του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κου Προκόπη Παυλόπουλου.

Για πρώτη φορά 300 χορωδοί απ’ όλη την Ελλάδα σχηματίζουν μία τεράστια χορωδία η οποία θα αποδώσει μερικά από τα αριστουργήματα του μεγάλου μας δημιουργού, συνοδεία συμφωνικής μαντολινάτας. Η συναυλία περιλαμβάνει 30 περίπου τραγούδια από τους κυριότερους ποιητικούς κύκλους που έχει μελοποιήσει ο Μίκης Θεοδωράκης σε χορωδιακή διασκευή και ενορχήστρωση για συμφωνική μαντολινάτα, από τον μαέστρο Παναγή Μπαρμπάτη, ο οποίος θα διευθύνει και το έργο . Τα κείμενα, ειδικά για την παράσταση έγραψε ο Γιώργος Μπλάνας και τη σκηνοθετική επιμέλεια υπογράφει η Σοφία Σπυράτου.

Συμμετέχουν ο Δημήτρης Μπάσης , ο Μίλτος Πασχαλίδης και οι λυρικοί καλλιτέχνες Τζίνα Φωτεινοπούλου, Ελένη Βουδουράκη, Μπάμπης Βελισσάριος και Παντελής Κοντός.

Το πρόγραμμα της συναυλίας, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει τραγούδια από τους ποιητικούς κύκλους Μικρές Κυκλάδες, Επιτάφιο, Άξιον Εστί, Επιφάνεια, Όμορφη Πόλη, Αρχιπέλαγος, Πολιτεία, Λιποτάκτες, Χαιρετισμοί και Γειτονιά των Αγγέλων σε χορωδιακή διασκευή και ενορχήστρωση για συμφωνική μαντολινάτα του διακεκριμένου μαέστρου Παναγή Μπαρμπάτη.

Στα κείμενα του βραβευμένου συγγραφέα και ποιητή Γιώργου Μπλάνα ο Μίκης Θεοδωράκης, ως μουσική συνείδηση στο ξύπνημά της, συνομιλεί με την Ελλάδα κι ανακαλύπτει την απεραντοσύνη του προσώπου της, την πανάρχαια αίσθηση της γης και τ’ ουρανού και των ανθρώπων, που κλείνουν τα τραγούδια της. Και ορθώνεται και φτιάχνει ένα γιγάντιο τραγούδι με μυριάδες φωνές. Τα κείμενα ερμηνεύουν οι ηθοποιοί Γιάννης Στάνκογλου και Βίκυ Παπαδοπούλου.

Εκτός από τους σολίστ που αναφέρονται παραπάνω και τη Συμφωνική Μαντολινάτα που έχει δημιουργηθεί για τις ανάγκες της παράστασης οι 300 περίπου χορωδοί που θα συμμετάσχουν σε αυτό το ιστορικό πολιτιστικό γεγονός προέρχονται από τις εξής χορωδίες:

Χορωδία San Giacomo Δήμου Κέρκυρας
Διευθυντής Χορωδίας: Antoniy Ivanov
Χορωδία Δημοτικού Ωδείου Λάρισας
Διευθυντής Χορωδίας: Δημήτριος Καρβούνης
Χορωδία Δήμου Αργοστολίου ΚΕΔΗΚΕ
Διευθυντής Χορωδίας: Άγγελος Μουρελάτος
Χορωδία Οpus Femina Δήμου Κορινθίων
Διευθυντής Χορωδίας: Φάλεια Παπαγιαννοπούλου
Χορωδία Ορφέας Τρίπολης
Διευθυντής Χορωδίας: Χριστίνα Αθανασοπούλου
Χορωδία Χίου
Διευθυντής Χορωδίας: Ελευθερία Λυκοπάντη
Χορωδία Πολ. Συλλόγου ''Αμύντας'' Φλώρινας
Διευθυντής Χορωδίας: Ξένια Τσαβκοπούλου
Χορωδία Δήμου Αγ. Παρασκευής
Διευθυντής Χορωδίας: Χρήστος Κουτσονίκας
Χορωδία Νέων Δήμου Κηφισιάς
Διευθυντής Χορωδίας: Θανάσης Αρβανίτης
Χορωδία και Μαντολινάτα Αγίου Παντελεήμονος Αχαρνών
Διευθυντής Χορωδίας: Παναγής Μπαρμπάτης

Η συναυλία αυτή πραγματοποιείται μετά από επιθυμία του ίδιου του συνθέτη και υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας κου Προκόπη Παυλόπουλου. Για την πραγματοποίησή της σημαντική ήταν η υποστήριξη των εταιριών AEGEAN, INTERAMERICAN και TOYOTA και του ξενοδοχείου ΤΙΤΑΝΙΑ.

http://www.culturenow.gr/

Εκφράζει την ελπίδα «το Κακό να βρίσκεται ακόμα σε εμβρυακή μορφή»

Δριμεία είναι η κριτική του Μίκη Θεοδωράκη στην ανάμειξη του Βασίλη Μουλόπουλου της Αυγής στη σωτηρία του ΔΟΛ.

Με κείμενό του στην προσωπική του ιστοσελίδα ο μεγάλος μουσουργός υποστηρίζει ότι πίσω από τις απειλές που δέχονται το ΒΗΜΑ και τα ΝΕΑ «τα αίτια δεν είναι μόνο οικονομικά αλλά κυρίως πολιτικά» και καρφώνει την κυβέρνηση με αφορμή και τους χειρισμούς της στην υπόθεση των τηλεοπτικών σταθμών γράφοντας ότι «έχει δώσει δείγματα γραφής για τον τρόπο με τον οποίο δέχεται την πολυφωνία ως μια θεμελιώδη δημοκρατική αρχή.

«Η ιστορική πείρα μάς έχει αποδείξει ότι δεν υπάρχει χειρότερος ολοκληρωτισμός από αυτόν που επέβαλαν στους λαούς τους οι ποικιλώνυμοι πρώην «αριστεροί», στις περιπτώσεις που πέτυχαν να μετεξελιχθούν σε κρατική εξουσία» συνεχίζει ο Μίκης Θεοδωράκης και εκφράζει την ελπίδα «το Κακό να βρίσκεται ακόμα σε εβρυακή μορφή».

Η δήλωση του Μίκη Θεοδωράκη έχει ως εξής:

Το «ΒΗΜΑ» και τα «ΝΕΑ» μέσα από τις δεκαετίες που πέρασαν έως σήμερα, έχουν αναδειχθεί σε θεσμούς του δημοκρατικού μας συστήματος.

Μπορεί να υπάρχουν προβλήματα οικονομικής φύσεως, εν τούτοις δεν μπορώ να μην πιστέψω, ότι πίσω από τις απειλές που δέχονται, τα αίτια δεν είναι μόνο οικονομικά αλλά κυρίως πολιτικά.

Αλλωστε η σημερινή κυβέρνηση με την υπόθεση των τηλεοπτικών σταθμών, μας έχει δώσει δείγματα γραφής για τον τρόπο με τον οποίο δέχεται την πολυφωνία ως μια θεμελιώδη δημοκρατική αρχή.

Η ιστορική πείρα μάς έχει αποδείξει ότι δεν υπάρχει χειρότερος ολοκληρωτισμός από αυτόν που επέβαλαν στους λαούς τους οι ποικιλώνυμοι πρώην «αριστεροί», στις περιπτώσεις που πέτυχαν να μετεξελιχθούν σε κρατική εξουσία. Ας ελπίσουμε ότι στη δική μας περίπτωση το Κακό βρίσκεται ακόμα σε εμβρυακή μορφή και ότι μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχουν υγιείς και ισχυρές αντιστάσεις για το ενδεχόμενο μιας τέτοιας εκδοχής. Και η περίπτωση του ΔΟΛ είναι μια ευκαιρία να εκδηλωθούν οι αντιστάσεις αυτές.

http://www.protothema.gr/

Δριμεία επίθεση κατά της κυβέρνησης και του Αλέξη Τσίπρα εξαπολύει ο συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης μέσα από ανάρτησή του στο προσωπικό του ιστολόγιο. 

Στη δημοσίευσή του ο συνθέτης αναφέρει ότι ο πρωθυπουργός «με τις 153 έδρες και το 16% είναι ανεξέλεγκτος να κάνει ότι θέλει, έχοντας στο τσεπάκι την πλειοψηφία των εδρών, αδιαφορώντας αν έχει την Λαϊκή πλειοψηφία», ενώ στη συνέχεια αναφέρεται στο ταξίδι του κυρίου Τσίπρα στην Αβάνα, κατηγορώντας τον πως ξόδεψε πολύ περισσότερα χρήματα από όσα ισχυρίζεται. 

«Ένας αληθινός Εθνικός Μάγκας. Γιατί, είναι μαγκιά να μπορείς να κοροϊδεύεις 10 εκατομμύρια υπηκόους για να κάνεις το κέφι σου», συνεχίζει ο κ. Θεοδωράκης. 

Κλείνοντας, ο Μίκης Θεοδωράκης γράφει μία «ανοιχτή επιστολή» προς τον Αλέξη Τσίπρα, σημειώνοντας πως οφείλει να μιλήσει στον πρωθυπουργό «στη γλώσσα που αποπνέουν οι πράξεις του. Δηλαδή στη γλώσσα του «μάγκα», για να με καταλάβουν όσοι φίλοι του απομείνανε, αλλά και όσοι κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι ορισμένοι -δεν φτάνει ότι μας σπρώχνουν προς την καταστροφή- αλλά μας κοροϊδεύουν κι από πάνω!». 

Ολόκληρη η «ανοιχτή επιστολή» του Μίκη Θεοδωράκη προς τον πρωθυπουργό: 

«Ανοιχτή Επιστολή προς τον κ. Τσίπρα 

Σύντροφε Αλέξη, σε παραδέχομαι, γιατί είσαι μάγκας. Ο πιο μεγάλος μάγκας στην Ελλάδα από το 450 π.Χ. έως σήμερα. Γιατί κάνεις ό,τι θέλεις χωρίς να λογαριάσεις κανένα. Παίρνεις το προσωπικό σου αεροπλάνο, το γεμίζεις με φίλους και φίλες και πας στην Κούβα και αφήνεις τον λογαριασμό, 300.000 δολλάρια να τον πληρώσουν τα κορόιδα με τα 300 ευρώ το μήνα στην καλλίτερη περίπτωση. Κάνεις το κέφι σου. Μιλάς στην πλατεία της Επανάστασης όπου μιλούσε και ο Φιντέλ σαν ένας γνήσιος και σκληρός επαναστάτης. Υψώνεις το πελώριο ανάστημά σου ενάντια στον Καπιταλισμό-Ιμπεριαλισμό. Τρως τον αγλέορα (600 ευρώ για ένα γεύμα πληρωμένο από το Υπουργείο των Εξωτερικών, δηλαδή τα τσιράκια σου). Το διασκεδάζεις, το γλεντάς, την ώρα που τα κορόιδα οι Έλληνες κάθονται στις ουρές για σύνταξη, ΔΕΗ, τράπεζες, νοσοκομεία και προ παντός λιτότητα στη λιτότητα. Το παίζεις επαναστάτης κι όταν γυρίσεις, ξαναγίνεσαι αυτό που ήσουν, το παιδί που κάνει τα θελήματα της Μέρκελ, του Ομπάμα και του Γιούνγκερ που κατακεραύνωσες στην Αβάνα και πάλι σε βάρος του έξυπνου ελληνικού λαού, γιατί αυτός αποφάσισε να τον κυβερνούν άτομα χωρίς οπαδούς και φιλότιμο, που το παίζουν κυβέρνηση.

Καλή αντάμωση στα Γουναράδικα». 

Πηγή: Kathimerini.gr

http://www.sport-fm.gr/

Τροφή για σκέψη και για διάλογο προσφέρει με άρθρο-παρέμβαση ο Μίκης Θεοδωράκης, σχολιάζοντας με τον δικό του μοναδικό τρόπο τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα μέσω της ιστοσελίδας του.Ο Θεοδωράκης κάνει αναφορά στον Τσαουσέσκου αλλά και στη χούντα του 1967, ενώ συγχρόνως αφιερώνει με νόημα δύο ποιήματά του, το ένα εξ'΄αυτών το "σου παν ψέματα πολλά..."

Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ