Από την πλευρά της η 31χρονη αθλήτρια είπε ότι «είναι ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα» και ευχαρίστησε τη Mattel. «Είμαι υπερήφανη γιατί μικρά κορίτσια σε όλο τον κόσμο μπορούν να παίξουν με μια Barbie που επέλεξε να φορέσει χιτζάμπ» συμπλήρωσε.

Στόχος 8) Να προωθηθεί η βιώσιμη, χωρίς αποκλεισμούς οικονομική ανάπτυξη, την πλήρη και παραγωγική απασχόληση και την αξιοπρεπή εργασία για όλους

Μετάφραση: Εξαναγκάστε τις μικρές επιχειρήσεις να εξαφανιστούν με την κυβερνητική εντολή τους κατώτατους μισθούς που οδηγούν σε πτώχευση ολόκληρους τομείς της οικονομίας. Εξαναγκάστε τους εργοδότες να προσλαμβάνουν ομοφυλόφιλους εργαζομένους ενώ η απαίτηση για τα επίπεδα των μισθών να βρίσκονται κάτω από μια κεντρικά σχεδιαζόμενη οικονομία εργασία που υπαγορεύεται από την κυβέρνηση. Καταστρέψτε την οικονομία της ελεύθερης αγοράς και αρνηθείται άδειες στις εταιρείες που δεν υπακούουν σε ότι η κυβέρνηση υπαγορεύει.

«Δεν είναι κριση, ειναι αναδιανομη πλουτου» Zygmunt Bauman. Τα μέτρα συνδέονται με τα δάνεια που ζητούνται. Είναι σημαντικό όμως να δει κανείς για ποιο σκοπό χρησιμοποιούνται τα δάνεια που δίνονται στην Ελλάδα. Αν χρησιμοποιούνται για ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, τότε απλά τρέφεται η ρίζα του προβλήματος και οι πολιτικές λιτότητας θα συνεχιστούν αμείωτες. Οι οικονομικές κρίσεις έχουν να κάνουν όχι με καταστροφή του πλούτου, αλλά με αναδιανομή του. Σε κάθε κρίση υπάρχουν πάντα κάποιοι που κερδίζουν περισσότερα χρήματα σε βάρος των άλλων. Στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, μετά την κρίση έχει παρατηρηθεί μια αργή ανάκαμψη, όμως το 93% του επιπλέον ΑΕΠ που δημιουργήθηκε κατέληξε μόνο στο 1% του πληθυσμού.

Η Ρόζα Λούξεμπουργκ ήταν αυτή που είχε πει ότι ο καπιταλισμός αναζωογονείται μέσω νέων παρθένων περιοχών. Αλλά προέβλεψε λανθασμένα ότι όταν το σύστημα κατακτήσει όλα τα παρθένα εδάφη θα καταρρεύσει. Αυτό που δεν προέβλεψε ήταν ότι ο καπιταλισμός θα αποκτούσε την ικανότητα να δημιουργεί τεχνητές παρθένες περιοχές και να τις κατακτά. Μία από αυτές είναι οι άνθρωποι που δεν έχουν χρέη. Έτσι εφευρέθηκαν οι πιστωτικές κάρτες. Διαμορφώθηκε λοιπόν μια κουλτούρα διαφορετική από αυτή της αποταμίευσης. Τώρα πλέον μπορούσε κανείς να ξοδεύει χρήματα που δεν είχε αποκτήσει.

Η φάση μεγάλης οικονομικής ανάπτυξης, που διήρκεσε από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 μέχρι τις αρχές του 21ου αιώνα, βασίστηκε σε αυτήν ακριβώς την πίεση για δανεισμό. Κι όταν κανείς χρωστούσε η αντίδραση των τραπεζών δεν ήταν, όπως παλιότερα, να στείλουν τον κλητήρα, αλλά το αντίθετο, έστελναν ένα πολύ ευγενικό γράμμα, με το οποίο προσέφεραν ένα νέο δάνειο για να αποπληρωθεί το προηγούμενο χρέος! Αυτό συνεχίστηκε για τριάντα χρόνια, μέχρι που ο Κλίντον εισήγαγε τα ενυπόθηκα δάνεια υψηλού κινδύνου που σήμαινε ότι ακόμη και οι άνθρωποι που δεν μπορούσαν να καλύψουν τα έξοδά τους με τα έσοδα μπορούσαν να πάρουν στεγαστικά δάνεια κλπ. Η μόνη ριζική λύση που βλέπω είναι να εδραιωθεί ένας τρόπος ζωής που θα καταστήσει το υπάρχον σύστημα έκπτωτο. Δηλαδή, να σταματήσει το σκεπτικό του να δανείζεται κανείς για την απόκτηση αυτοκινήτου ή σε επίπεδο κρατών το να καταφεύγουν σε δανεισμό για να μειώσουν τους φόρους για τους πολύ πλούσιους και να υιοθετηθεί ένας τρόπος ζωής, που θα παρέχει σε κάποιο βαθμό ασφάλεια σε όλους. Σε τέτοιο περιβάλλον οι κερδοσκόποι δεν μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα. Δηλ. η λύση είναι καθαρά ΟΥΤΟΠΙΚΗ.

Στόχος 9) Δημιουργία ανθεκτικών υποδομών, την προώθηση της βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς εκβιομηχάνισης και προώθηση της καινοτομίας

Μετάφραση: Βάλτε τα έθνη σε ακραίο χρέος με την Παγκόσμια Τράπεζα, να ξοδεύουν χρήματα του χρέους να προσλάβουν διεφθαρμένες αμερικανικές εταιρίες για την κατασκευή μεγάλων έργων υποδομής που παγιδεύουν τα αναπτυσσόμενα έθνη σε ένα ατέλειωτο φαύλο κύκλο του χρέους. Δείτε το βιβλίο Εξομολογήσεις ενός Οικονομικού Hit Man από τον John Perkins για να κατανοήσετε τις λεπτομέρειες για το πώς το σύστημα αυτό έχει επαναληφθεί αμέτρητες φορές κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών. Πολιτική Βραχυβιότητας: Έως το 1924 οι ηλεκτρικοί λαμπτήρες διαρκούσαν 2500 ώρες. Τότε δημιουργήθηκε ένα καρτέλ μεγάλων εταιρειών κατασκευής λαμπτήρων, ο ΦΟΙΒΟΣ, που υποχρέωσε όλες τις εταιρείες να κατασκευάζουν λαμπτήρες που θα ζουν 1000 ώρες το ανώτερο. “Έβαζαν και πρόστιμο στις εταιρείες που ξεπερνούσαν το όριο. Σε έναν πυροσβεστικό σταθμό των ΗΠΑ υπάρχει ένας ηλεκτρικός λαμπτήρας που φέγγει συνεχώς πάνω από 100 χρόνια. Κατασκευάστηκε σε ένα μικρό εργοστάσιο του Οχάϊο τον 19ο αιώνα. Μετά το 1924 κατατέθηκαν πατέντες για διαφόρων ειδών λαμπτήρες. Ένας από αυτούς θα διαρκούσε 100.000 ώρες (11 ώρες ημερησίως για 25 χρόνια. Καμία βιομηχανία δεν τον κατασκεύασε.

Στους εκτυπωτές υπάρχει ένα τσιπάκι που μετρά τις σελίδες που εκτυπώνονται. Μόλις μετρήσει 5000 σελίδες, μπλοκάρει τον εκτυπωτή και βγάζει ένδειξη βλάβης. Σε άλλους εκτυπωτές υπάρχει αισθητήρας που μετράει το μελάνι που φτύνει ο εκτυπωτής, σε ένα σφουγγαράκι, όταν καθαρίζει την κεφαλή. Μόλις το σφουγγαράκι γεμίσει, μπλοκάρει τον εκτυπωτή. Οι εταιρείες λένε «ΔΕΝ ΣΥΜΦΕΡΕΙ Η ΕΠΙΣΚΕΥΗ. ΑΓΟΡΑΣΤΕ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ» Ένας Ρώσος προσφέρει δωρεάν λογισμικό που μηδενίζει το μετρητή μελανιού και ο εκτυπωτής ξαναδουλεύει κανονικά !

Έχεις διερωτηθεί ποτέ γιατί ο εκτυπωτής ή ο σαρωτής σου «τα φτύνουν» λίγο καιρό αφού λήξει η εγγύηση; Έχεις ποτέ επιχειρήσει να αλλάξεις την διαρκώς «κουρασμένη» μπαταρία του smart-phone σου ή κάποιο ζωτικής σημασίας εξάρτημα του φορητού υπολογιστή σου, για να διαπιστώσεις πως σε συμφέρει καλύτερα να αγοράσεις καινούργιο; Δεδομένου πως η απάντηση είναι σίγουρα «ναι», καθώς όλοι έχουμε έρθει σε αυτή τη θέση, τότε ξέρεις από πρώτο χέρι τι σημαίνει «προμελετημένη απαρχαίωση» ή «προκαθορισμένη παλαίωση». Όταν, δηλαδή, η συσκευή σου καθίσταται αναλώσιμη, ξεπερασμένη, μη χρήσιμη. Οι παραπάνω περιπτώσεις είναι ενδεικτικές της πολιτικής πολλών εταιρειών, οι οποίες μειώνουν σκόπιμα τη διάρκεια ζωής των προϊόντων τους, προκειμένου οι καταναλωτές να συνεχίσουν να ξοδεύουν. Η ενσωματωμένη ή προσχεδιασμένη παλαίωση αποτελεί μεν μία κερδοφόρο επιχειρησιακή στρατηγική, ωστόσο οι επιπτώσεις της αποδεικνύονται εξαιρετικά επιβλαβείς τόσο για το καταναλωτικό κοινό, όσο και για τις χώρες του Τρίτου Κόσμου, οι οποίες μετατρέπονται σε πραγματικές χωματερές και γιγαντιαίους κάλαθους χιλιάδων τόνων ηλεκτρονικών απορριμμάτων.

Η Duppont το 1940 κατασκεύασε ένα νήμα για καλτσόν φοβερά ανθεκτικό, το καλτσόν γινόταν και σχοινί ρυμούλκησης. Η εταιρεία διέταξε τους χημικούς της να το κάνουν πιο ασθενές διότι τα καλτσόν δεν χαλούσαν ποτέ.Μια ανατολικογερμανική εταιρεία κατασκεύαζε τους λαμπτήρες NARVA με μεγάλη διάρκεια ζωής. Επεχείρησε να πουλήσει το προϊόν στην Δύση. Δεν το δεχτήκανε. Μετά την επανένωση των Γερμανιών, το εργοστάσιο το κλείσανε. Η APPLE πουλούσε το i-pod 400-500 δολάρια. Σε έναν πελάτη χάλασε η μπαταρία στους 18 μήνες. Του είπε να αγοράσει άλλο. Σε όλες τις υπαίθριες διαφημίσεις της APPLE πήγε και έγραψε «ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ ΤΗΣ ΝΑ ΧΑΛΑΝΕ ΓΡΗΓΟΡΑ» Δικηγόρος έκανε μήνυση στην εταιρεία διότι επίτηδες έκανε την μπαταρία να χαλά γρήγορα. Αναγκάσθηκε η εταιρεία να ανεβάσει την εγγύηση σε 2 έτη. Ξέρετε που πάνε οι συσκευές που δίνετε για ανακύκλωση; Στις αφρικανικές χώρες. Δήθεν θα πουληθούν σαν δεύτερης ποιότητας συσκευές. Στην πραγματικότητα τις πετάνε σε τεράστιους σκουπιδότοπους όπου πάνε οι φτωχοί, καίνε τα πλαστικά, τοξικός καπνός και παίρνουν τα μέταλλα για να τα πουλήσουν. Πετάμε τα σκουπίδια μας στην ατμόσφαιρα και τα αναπνέουμε και στις φτωχές χώρες.

Ο εγγονός του ιδρυτή της PHILIPS κάνει λάμπες που διαρκούν 25 χρόνια. Αν λαμβάναμε υπ” όψιν το ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ του πετρελαίου οι μεταφορές θα ήταν 20-30 φορές ακριβότερες και θα συνέφερε να στραφούμε στην αυτάρκεια. Ζούμε σπάταλα εις βάρος των επόμενων γενεών. Στις βιομηχανία νημάτων χρησιμοποιούσαν τοξικές βαφές. Τώρα, κάποια από αυτές, βάζει μόνο ΦΑΓΩΣΙΜΕΣ βαφές ! Υπάρχει το κίνημα ΑΠΟΑΝΑΠΤΥΞΗ, Γάλλος ο μπροστάρης. Γιατί δηλαδή εδώ δεν μπορούμε να έχουμε τέτοιο κίνημα; Καταναλώνουμε 29 φορές πάνω από την εποχή της μετακατοχικής Ελλάδας.

Στόχος 10) Μείωση των ανισοτήτων εντός και μεταξύ των χωρών

Μετάφραση: Τιμωρείστε τους πλουσίους, τους επιχειρηματίες και τους καινοτόμους, κατάσχοντας σχεδόν όλα τα κέρδη από εκείνους που επιλέγουν να εργαστούν και να διαπρέψουν. Αναδιανείματε το κατασχεθέντα πλούτο προς τις μάζες των μη εργαζομένων ανθρώπινων παράσιτων που τρέφονται από μια παραγωγική οικονομία συμβάλλοντας παράλληλα στο τίποτα για να το … ενώ όλοι κραυγάζουν για μια “ισότητα!” Το σχέδιο «η χούντα των επιχειρηματιών» όπως το ονομάζει η Lori Wallach, αποτελεί αντικείμενο μυστικών διαπραγματεύσεων, υποστηρίζεται ένθερμα από τις πολυεθνικές, καθώς, εάν υιοθετηθεί, θα τους επιτρέπει να φέρνουν ενώπιον της Δικαιοσύνης κάθε κράτος που δεν θα συμμορφώνεται με τους κανόνες του Δ’ Ράιχ.

Η ιδέα μπορεί να μοιάζει παρανοϊκή, εγγράφεται, όμως, στη φιλοσοφία των εμπορικών συμφωνιών που βρίσκονται ήδη σε ισχύ. Έτσι, πέρυσι, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ) καταδίκασε τις Ηνωμένες Πολιτείες για τις κονσέρβες τόνου με την ένδειξη «ακίνδυνες για τα δελφίνια» για την ένδειξη της χώρας προέλευσης στα εισαγόμενα κρέατα, ακόμη και για την απαγόρευση του αρωματισμένου καπνού, καθώς θεώρησε τις ενέργειες αυτές ως μέτρα προστατευτισμού που εμποδίζουν το ελεύθερο εμπόριο. Ο ΠΟΕ επέβαλε, επίσης, κυρώσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση για την άρνησή της να δεχτεί την εισαγωγή γενετικά τροποποιημένων οργανισμών (ΓΤΟ). Η καινοτομία που εγκαινιάζουν οι ΤΤΙΡ και ΤΤΡ είναι ότι θα επιτρέπουν στις ίδιες τις πολυεθνικές να φέρουν στα δικαστήρια μια χώρα που θα έχει υπογράψει τη συνθήκη και της οποίας η πολιτική θα περιορίζει την εμπορική τους εξάπλωση.

Σε ένα τέτοιο καθεστώς, οι επιχειρήσεις θα είναι σε θέση να βάζουν εμπόδια στις πολιτικές υγείας, προστασίας του περιβάλλοντος ή ρύθμισης του χρηματοπιστωτικού τομέα, ζητώντας αποζημιώσεις ενώπιον εξωδικαστικών θεσμών. Αυτά τα ειδικά δικαστήρια θα συγκροτούνται από τρεις νομικούς και με βάση τους κανόνες της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΟΗΕ, θα έχουν τη δικαιοδοσία να καταδικάζουν τον φορολογούμενο πολίτη σε βαριές αποζημιώσεις από τη στιγμή που η νομοθεσία της χώρας του θα περιορίζει τα «μελλοντικά προσδοκώμενα κέρδη» μιας εταιρείας.

Το σύστημα «επενδυτές εναντίον κράτους», το οποίο έμοιαζε να έχει σβηστεί από τον χάρτη μετά την εγκατάλειψη της ΠΣΕ, το 1998, ξαναστήθηκε στα κρυφά με το πέρασμα των χρόνων. Εξαιτίας των διαφόρων εμπορικών συμφωνιών που έχει υπογράψει η Ουάσιγκτον, 400 εκατομμύρια δολάρια έχουν περάσει από την τσέπη του φορολογούμενου πολίτη στα ταμεία των πολυεθνικών εξαιτίας της απαγόρευσης τοξικών προϊόντων, της επιβολής ρυθμιστικού πλαισίου στην εκμετάλλευση του νερού, του εδάφους ή των δασών κ.τ.λ. Υπό την αιγίδα των ίδιων συμφωνιών, οι διαδικασίες που εφαρμόζονται σήμερα -στα ζητήματα γενικού συμφέροντος, όπως οι ιατρικές ευρεσιτεχνίες, η μάχη κατά της μόλυνσης του περιβάλλοντος ή η νομοθεσία για την κλιματική αλλαγή και τις μη ανανεώσιμες πηγές ενέργειας- εκτινάσσουν τις αιτήσεις για αποζημιώσεις στα 14 δισεκατομμύρια δολάρια

Στόχος 11) Κάντε πόλεις και τους οικισμούς χωρίς αποκλεισμούς, ασφαλείς, ανθεκτικές και βιώσιμες

Μετάφραση: Απαγόρευση της οπλοκατοχής από ιδιώτες, με επίκεντρο τα όπλα στα χέρια της κυβέρνησης στους υπάκουους άνδρες των αρχών επιβολής του νόμου που κυβερνούν τους άοπλους, την κατηγορία των υποδουλωμένων φτωχών εργαζομένων. Ποινικοποιείστε αυτούς που ζουν σε πιο αγροτικές περιοχές με τη θέσπιση Αγώνες Πείνας του στύλ “προστατευόμενες περιοχές” που θα διεκδικήσει η κυβέρνηση ότι είναι ιδιοκτησία του “Λαού” ενώ δεν θα επιτρέπεται σε ανθρώπους να ζουν εκεί. Αναγκάστε όλους τους ανθρώπους να ζουν σε υπερβολικά πυκνοκατοικημένες αυστηρά ελεγχόμενες πόλεις όπου βρίσκονται υπό επιτήρηση 24/7 και υπόκεινται σε εύκολη χειραγώγηση από την κυβέρνηση.

Η φυλακή είναι σύμφωνα με τον Foucault ταυτόχρονα και ένας χώρος παρατήρησης των κατάδικων, γνώσης του κάθε κρατουμένου, γνώσης της συμπεριφοράς του, των βαθύτερων τάσεών του, της προοδευτικής του βελτίωσης· οι φυλακές πρέπει να θεωρούνται χώρος διαμόρφωσης για μια κλινική γνωριμία των καταδίκων· ο παραβάτης του νόμου μετατρέπεται έτσι σε αντικείμενο εφικτής γνώσης. Ο φυλακισμένος πρέπει να μπορεί μόνιμα να παρακολουθείται· πρέπει να καταγράφονται και να ταξινομούνται οι διαπιστώσεις που τον αφορούν. Για να περιγράψει αυτή τη μέθοδο ο Foucault χρησιμοποιεί το σχήμα του «Πανοπτικού» του Jeremy Bentham.

Το «Πανοπτικόν» δίνει τη δυνατότητα της ταυτόχρονης επιτήρησης και παρατήρησης, της βεβαιότητας και της γνώσης, της ατομικοποίησης και του συνολικού αθροίσματος, της απομόνωσης και διαφάνειας. Στην περιφέρεια, ένα δακτυλιοειδές οικοδόμημα· στο κέντρο, ένας πύργος· ο πύργος αυτός έχει μεγάλα παράθυρα που βλέπουν προς το εσωτερικό του δακτυλίου· το περιφερειακό οικοδόμημα διαιρείται σε κελιά, που το καθένα τους διαπερνά ολόκληρο το πάχος του οικοδομήματος· τα κελιά έχουν δύο παράθυρα – το ένα τους βλέπει προς τα μέσα και αντιστοιχεί σ’ ένα από τα παράθυρα του πύργου· το άλλο δίνει προς τα έξω, και αφήνει το φως να διαπερνά το κελί πέρα για πέρα.

Φτάνει έτσι να τοποθετηθεί ένας επιτηρητής στον κεντρικό πύργο και σε κάθε κελί να κλειστεί ένας τρελός, ένας άρρωστος, ένας κατάδικος, ένας εργάτης ή ένας μαθητής. Το πανοπτικό αυτό σύστημα δημιουργεί μονάδες χώρων που επιτρέπουν την αδιάκοπη παρακολούθηση και την άμεση αναγνώριση. Κοντολογίς, αντιστρέφεται η μέθοδος του «μπουντρουμιού»· ή μάλλον, από τις τρεις λειτουργίες του – εγκλεισμός, στέρηση του φωτός και απόκρυψη – παραμένει μονάχα η πρώτη και καταργούνται οι δύο άλλες. Το άπλετο φως και το βλέμμα του επιτηρητή συλλαμβάνουν περισσότερα απ’ ό,τι το σκοτάδι που, στο κάτω-κάτω προστάτευε. Η ορατότητα είναι μια παγίδα. Με τους εξατομικευμένους αυτούς χώρους ο κρατούμενος βρίσκεται σε μόνιμη παρακολούθηση. Μάλιστα, προσφέρεται η ψευδαίσθηση στους επιτηρούμενους της συνεχούς παρακολούθησής τους ανεξάρτητα αν υφίσταται κάθε στιγμή ή όχι. Το σύστημα αυτό του πανοπτικού συστήματος έγινε, γύρω στα 1830-1840, το αρχιτεκτονικό πρόγραμμα των περισσότερων σχεδίων φυλακής. Η επιτυχημένη εφαρμογή του στην αρχιτεκτονική των φυλακών, το κατέστησε πρόσφορο και για άλλες μορφές δημόσιας χωροθέτησης, όπως στα εργοστάσια, τα σχολεία, τα στρατόπεδα, τα νοσοκομεία, τα ψυχιατρεία κτλ.

Στόχος 12) Διασφάλιση των αειφόρων προτύπων κατανάλωσης και παραγωγής

Μετάφραση: Αρχίστε την επιβολή τιμωρίας με φόρους επί της κατανάλωσης ορυκτών καυσίμων και της ηλεκτρικής ενέργειας, αναγκάζοντας τους ανθρώπους να ζουν κάτω από συνθήκες επιδείνωσης του βιοτικού επιπέδου που μοιάζουν όλο και περισσότερο με τριτοκοσμικές συνθήκες. Χρησιμοποιήστε εκστρατείες κοινωνική επιρροής στην τηλεόραση, ταινίες και τα social media για τους ανθρώπους που είναι ντροπή τους που χρησιμοποιούν βενζίνη, νερό ή ηλεκτρικό ρεύμα, για τη θέσπιση κοινωνικά κατασκευασμένων “ηλίθιων αρουραίων” που καρφώνουν τους γείτονές τους σε αντάλλαγμα για την πίστωση των τροφίμων. Δημιουργήστε Ρουφιάνους και “μαύρες κουκούλες”.

Η εμπειρία τόσων χιλιάδων χρόνων γεωργικών καλλιεργειών είχε ως αποτέλεσμα την προτίμηση στην ποικιλία των καλλιεργούμενων προϊόντων ακόμα και σε περιορισμένες εκτάσεις γης. Η μέθοδος της μονοκαλλιέργειας δεν ήταν διαδεδομένη μέχρι σχεδόν και τα μέσα του 20ου αιώνα. Τότε ήρθε με την ευλογία μεγάλων εταιριών η Πράσινη Επανάσταση (τρομάρα τους) και η «νίκη απέναντι στην παγκόσμια πείνα» που υποσχόταν μέσω των καλλιεργειών τη διατροφική επάρκεια του πλανήτη. Με την υποστήριξη του USAID, της Υπηρεσίας των ΗΠΑ για τη Διεθνή Ανάπτυξη, τις «επιταγές» διαφόρων παγκόσμιων οργανισμών όπως της Παγκόσμιας Τράπεζας, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και τη χρηματοδότηση ιδιωτικών κολοσσών, κράτη με χρόνια διατροφικά προβλήματα των τεράστιων αυξανόμενων πληθυσμών τους όπως το Μεξικό, η Ινδία και αργότερα πολλά κράτη της νοτιοανατολικής Ασίας, υιοθέτησαν τις μονοκαλλιέργειες, κάποιες και ως «πανάκεια» στα διατροφικά τους προβλήματα.

Σε αρκετές περιπτώσεις, με προεξέχων το παράδειγμα της Ινδίας η παραγωγή τροφίμων αυξήθηκε αισθητά. Παρόλα αυτά, από το 1970 έως το 1990 ο αριθμός των ανθρώπων που υπέφεραν παγκοσμίως από πείνα είχε αυξηθεί 11%. Η «Πράσινη Επανάσταση» λοιπόν όχι μόνο δεν έφερε τη λύση στο πρόβλημα, ούτε άλλωστε και είχε τέτοια πρόθεση, ακόμα και σε απόλυτους αριθμούς, αλλά συνδέθηκε και με ολέθριες συνέπειες για την υγεία ανθρώπων, ζώων και τη συνολική λειτουργία των οικοσυστημάτων, μιας και αυτός είναι και ήταν εξ αρχής, ο σκοπός της, όχι και τόσο μυστικός πλέον. Αυτό συνέβη επειδή το εξαιρετικά ελκυστικό σαν ιδέα και πολυδιαφημισμένο μοντέλο της «Πράσινης Επανάστασης», που με μεγάλη επιμονή διαφημίστηκε από τους δημιουργούς του (γιατί άραγε;) σύντομα προσέκρουσε στα περιβαλλοντικά και οικονομικοκοινωνικά προβλήματα που η ίδια δημιούργησε.

Στον περιβαλλοντικό τομέα η συντριπτική πλειοψηφία των μονοκαλλιεργειών απαιτούσαν (και απαιτούν) τη χρήση συγκεκριμένων φυτοφαρμάκων, χημικών λιπασμάτων και αρδευτικών συστημάτων τα οποία στις περισσότερες των περιπτώσεων είχαν ως αποτέλεσμα την καταστροφή εδαφών που επί χιλιάδες χρόνια καλλιεργούταν χωρίς διακοπή με τις παραδοσιακές μεθόδους. Ένα παρόμοιο πρόγραμμα είχαν υιοθετήσει οι Φιλιππίνες τη δεκαετία του ’60 όταν και δημιούργησαν τεράστιες μονοκαλλιέργειες ορυζώνων. Οι καλλιέργειες αυτές σήμερα με την ταλαιπωρία που έχει υποστεί το έδαφος δεν μπορούν πια να αποδώσουν τα αναμενόμενα, είναι εξαιρετικά ευάλωτες στις όλο και συχνότερες ακραίες καιρικές συνθήκες και έχουν ως αποτέλεσμα σειρά αρνητικών επιπτώσεων στην υγεία των κατοίκων της περιοχής.

O δρ. Τσαρίτα Μεντίνα, μέλος της Κοινοπραξίας Αγροτών-Επιστημόνων για την Ανάπτυξη που εδρεύει στις Φιλιππίνες, των οποίων μεγάλες καλλιέργειες καταστρέφονται καθημερινά, αναφέρει ότι για την ολέθρια αυτή κατάσταση, «Το μεγαλύτερο πρόβλημα αποδεικνύεται η καταστροφή της παραδοσιακής γεωργίας. Αν οι αγρότες συνέχιζαν να καλλιεργούν τις παραδοσιακές ποικιλίες, κάτι τέτοιο θα ήταν αρκετό για την επιβίωση των αγροτών, για την επάρκεια του έθνους σε τρόφιμα και πιο ανθεκτική στις φυσικές καταστροφές» Αλλά δεν θα είχαν κολοσσιαία κέρδη οι πολυεθνικές της «Ατζέντας 21» με απλά λόγια, μπορούν να ψοφήσουν τα ανθρώπινα ζώα αρκεί να μην διαταραχτούν τα οφέλη των πολυεθνικών. Αναζήτησε το άρθρο “Ολέθρια Μονοκαλλιέργεια” στην κατηγορία “διατροφικά”

Στόχος 13) αναλάβει επείγουσα δράση για την καταπολέμηση της αλλαγής του κλίματος και τις επιπτώσεις της

Μετάφραση: Ρυθμίστε τις ποσοστώσεις της κατανάλωσης ενέργειας σε κάθε ανθρώπινο ον και να αρχίσει η τιμωρία ή ακόμα και η ποινικοποίηση για «αποφάσεις τρόπου ζωής», “lifestyle decisions” που υπερβαίνει τα όρια χρήσης ενέργειας που καθορίζονται από τις κυβερνήσεις. Καθιερώνεται απόλυτη παρακολούθηση των ατόμων, προκειμένου να παρακολουθείται και να υπολογίζεται η ενεργειακή τους κατανάλωση. Τιμωρείται η ιδιωτική ιδιοκτησία των αυτοκινήτων και πιέζονται οι μάζες σε μέσα μαζικής μεταφοράς, όπου οι πράκτορες του υπουργείου Μεταφορών και οι κάμερες αναγνώρισης προσώπου μπορούν να παρακολουθούν και να καταγράφουν την κίνηση του κάθε ατόμου στην κοινωνία, όπως μια σκηνή αντιγραμμένα από το Minority Report.

Οι επιστήμονες λένε πως ο πλανήτης παγώνει και δεν υπερθερμαίνεται. Ότι ο πλανήτης γη, παγώνει και δεν υπερθερμαίνεται, το ανακοίνωσαν 75 εμπειρογνώμονες, που συμμετείχαν, στην 4η Διεθνή Διάσκεψη για την Κλιματική Αλλαγή στο Σικάγο! Κόντρα στις απόψεις της Διακυβερνητικής: Επιτροπή του ΟΗΕ (IPCC), περί υπερθέρμανσης, οι παραπάνω επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου: Η πολυσυζητημένη κλιματική αλλαγή, δεν θα οδηγήσει σε μια παρατεταμένη περίοδο ξηρασίας όπως εσφαλμένα ή σκόπιμα, μας είπαν να περιμένουμε, αλλά σε μια νέα εποχή παγετώνων! Ο πλανήτης, έχει σταματήσει να υπερθερμαίνεται και έχει εισέλθει σε μια περίοδο που ενδέχεται να προμηνύει μια νέα εποχή παρατεταμένου ψύχους. Η διάρκειά της υπολογίζεται ότι μπορεί να φτάσει και στα τριάντα χρόνια ενώ θα είναι καταστροφική για την ανθρωπότητα! Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για τεράστιο αριθμό νεκρών και εξάπλωση του υποσιτισμού σε ολόκληρο τον κόσμο!

Ο έλεγχος του πληθυσμού του πλανήτη είναι ένας από τους πρωταρχικούς στόχους των κύριων υποστηρικτών της έννοιας της ανθρωπογενούς υπερθέρμανσης του πλανήτη. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου του 2009 για την κλιματική αλλαγή στην Κοπεγχάγη, ο έλεγχος του πληθυσμού προέκυψε ως ένα βασικό ζήτημα όταν το έφεραν μπροστά Κινέζοι αντιπρόσωποι. Το 2010 ο Τεντ Τέρνερ, ιδρυτής του CNN, κάλεσε, τους ηγέτες του κόσμου να αντιμετωπίσουν τη παγκόσμια κρίση του πλανήτη με δραστική μείωση του αριθμού των ανθρώπων στον πλανήτη. Το Ταμείο για τον Πληθυσμό του ΟΗΕ (UN Population Fund) επίσης πιέζει για την λήψη δραστικών μέτρων για την μείωση του πληθυσμού, κάτι το οποίο, όπως ισχυρίζεται, αποτελεί απαραίτητη τακτική για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Διάβασε “Οι ταφόπλακες της ανθρωπότητας” Όλα αυτά είναι η βιτρίνα και η κορυφή του παγόβουνου και υποτίθεται γίνονται για να σωθεί ο πλανήτης από την υπερθέρμανση. Ενώ ο πλανήτης το 2000-2015 βούλιαξε από το κρύο, τις βροχές και τους πάγους.

Στόχος 14) Διατηρείστε την αειφόρο χρήση των ωκεανών, των θαλασσών και των θαλάσσιων πόρων για την αειφόρο ανάπτυξη

Μετάφραση: Απαγόρευση της αλιείας των ωκεανών, βυθίζοντας την προμήθεια τροφίμων σε μια ακραία έλλειψη και προκαλώντας ανεξέλεγκτο πληθωρισμό των τιμών των τροφίμων που βάζει ακόμα περισσότερους ανθρώπους σε οικονομική απόγνωση. Θα ποινικοποιήσουν τη λειτουργία των ιδιωτικών σκαφών και τοποθετήσουν όλες τις αλιευτικές δραστηριότητες των ωκεανών υπό τον έλεγχο της κυβέρνησης κεντρικού σχεδιασμού. Μόνο θα επιτρέπουν ευνοημένες επιχειρήσεις να ασκήσουν αλιευτικές δραστηριότητες στον ωκεανό (και λαμβάνουν την απόφαση αυτή που στηρίζεται εξ ολοκλήρου στο ποιες επιχειρήσεις δίνουν τις περισσότερες συνεισφορές εκστρατείας να διαφθείρουν τους νομοθέτες).

Ο Πλανήτης Υπερθερμαίνεται. Ας Ανάψουμε το air condition να κρυώσει: Αν είσαι έστω και ελάχιστα υποψιασμένος, με απλή παρατήρηση μπορείς πολύ εύκολα να αντιληφθείς πως όλο αυτό με την πρασινάδα του πλανήτη πιο πολύ με πράσινη σαλάτα και πράσιν άλογα μοιάζει, παρά με οποιαδήποτε ουσιαστική αλήθεια. Η μήπως όχι; Το αυτοκίνητο που κινείται με νερό είναι γεγονός, αλλά το κρύβουν και όσοι το βρίσκουν ή το χρησιμοποιούν τους εξαφανίζουν. Ο Νικολά Τέσλα, και όχι μόνον αυτός, είπε και απέδειξε, μεταξύ άλλων πολύ σημαντικών, πως η Ενέργεια παράγεται από το Ενεργό κενό. Εξαφάνισαν τον ίδιο και την εργασία του με συνοπτικές διαδικασίες, αλλά αυτοί χρησιμοποιούν την τεχνολογία του. Ποιά Πράσινη Ενέργεια μας λένε; Το σημαντικότερο είναι το ΠΟΙΟΙ ΜΑΣ ΤΟ ΛΕΝΕ; Η Ατζέντα 21 υπεγράφη το 1992 από την ολομέλεια του ΟΗΕ και προβλέπει ουσιαστικά το χτύπημα της ιδιοκτησίας και στην πράξη την κατάργησή της, μέσω του δυσβάσταχτου κόστους διατήρησης των ακινήτων. Έτσι προβλέπονται μία σειρά από νομοθετήματα και υπουργικές αποφάσεις που αν και φαίνονται λογικές προωθούν την κατάργηση της ιδιοκτησίας μέσω του υψηλού κόστους διατήρησης των ακινήτων. Βλέπεις τι γίνεται σήμερα 2015, θέλουν να εξαφανίσουν την ιδιωτική περιουσία τοων μεσαίων τάξεων και το καταφέρνουν με πρόσχημα την ψευδή κρίση.

Το σχέδιο έχει σαν τελικό σκοπό τον πλήρη έλεγχο της κατοικίας που σε συνδυασμό με τον πλήρη έλεγχο των τροφών θα φέρει τον παγκόσμιο έλεγχο της παγκόσμιας κυβέρνησης. Στα πλαίσια της ατζέντας 21 ήδη στην Αμερική μπαίνουν πρόστιμα και ποινές φυλάκισης στα λεγόμενα «μη θωρακισμένα από ενεργειακής πλευράς κτίρια». Η υπόθεση ξεκίνησε με την προειδοποίηση ενεργειακής θωράκισης, όταν το κράτος έδινε δάνεια για αντικατάσταση κουφωμάτων, μόνωση στέγης και τοίχων και εκμοντερνισμό των συστημάτων ψύξης, θέρμανσης, υδραυλικής και ηλεκτρολογικής εγκατάστασης. Μετά πέρασαν οι «ενεργειακοί ελεγκτές» και έδωσαν τα φαινομενικά αθώα ενεργειακά πιστοποιητικά. Στο επόμενο βήμα όμως άρχισαν τα πρόστιμα διατήρησης των ενεργοβόρων κτισμάτων και τα χαράτσια και τα τέλη και οι ποινές φυλάκισης για την διατήρηση των ενεργοβόρων «ατασθαλειών», με αποτέλεσμα τν δημιουργία περίπου 10 εκατομμυρίων νεοάστεγων στις ΗΠΑ.

Στόχος 15) Προστασία, αποκατάσταση και προαγωγή της αειφόρου χρήσης των χερσαίων οικοσυστημάτων, τη βιώσιμη διαχείριση των δασών, την καταπολέμηση της απερήμωσης, και να σταματήσει και να αντιστραφεί η υποβάθμιση του εδάφους και της ανάσχεσης της απώλειας βιοποικιλότητας

Μετάφραση: Ξεδίπλωμα Ατζέντα 21 για να αναγκάσει τους ανθρώπους να φύγουν από τη γη τους και να ενταχθούν στις ελεγχομένες πόλεις. Να ποινικοποιηθεί η ιδιωτική ιδιοκτησία της γης, συμπεριλαμβανομένων των αγροκτημάτων και των γεωργικών εκτάσεων. Ασφυκτικά ελέγχεται όλη η γεωργία μέσω μιας εταιρικής διεφθαρμένης κυβερνητικής γραφειοκρατίας κυβέρνηση της οποίας οι πολιτικές καθορίζονται σχεδόν εξ ολοκλήρου από την εταιρεία Monsanto ενώ είναι σφραγισμένη από το Υπουργείο Γεωργίας. Απαγόρευση για τις ξυλόσομπες, της συλλογής ομβρίων υδάτων και την κηπουρική, προκειμένου να ποινικοποιήσουν την αυτοδυναμία και να αναγκάστουν οι άνθρωποι στην πλήρη εξάρτηση από την κυβέρνηση.

Υπάλληλε κι Εργάτη Δούλε: Σκάσε και Δούλευε: Το έχουμε γράψει επανειλημμένως, ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ, πέρα από το επίπεδο του να κρατούν τον Δούλο, στην Δουλειά του και να μην του μένει μυαλό ή χρόνος να ασχοληθεί με κάτι παραπάνω ή «Αzathoth φυλάξει» σκεφτεί να ασχοληθεί με την ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ του από την ύλη, τον πολιτισμό, την θρησκεία, το χρήμα ή τον καταναλωτισμό. Άλλωστε του ‘χουν φορτώσει παιδιά να μεγαλώσει, να σπουδάσει και να τα κάνει υπάκουους ΔΟΥΛΕΥΤΑΡΑΔΕΣ στην θέση του μαγκανοπήγαδου της πολυπολιτισμικής τουρλού – τουρλού μανιφατούρας, που του παρουσιάζουν για “πολιτισμό” (πολλά LOL). Απαγορεύεται να σκέφτεται πέρα από όσο του επιτρέπουν τα αφεντικά του να σκέφτεται. Άλλωστε αυτή είναι η μόνη ΔΟΥΛΕΙΑ του ΔΟΥΛΟΥ, να ΔΟΥΛΕΥΕΙ και να «Αυξάνεται και πληθύνεται» για να ανατροφοδοτεί την πολιτική – κοινωνική κιμαδομηχανή … και μόνον αυτό. Τα πολλά λεφτά και το οικονομικό επίπεδο των πλουσίων ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ για να ζει καλά η μεσαία τάξη, δηλ. ο ΔΟΥΛΟΣ-ΣΚΛΑΒΟΣ-ΠΙΣΤΟΣ-ΥΠΗΚΟΟΣ, ποτέ δεν ήταν, δεν θα αλλάξει τώρα!!! Γι αυτό ΔΟΥΛΕ σκάσε και πλήρωνε … ή μπορείς να γίνεις πλούσιος!!! Αν μπορείς !

«Θα έχουμε μια παγκόσμια κυβέρνηση, είτε σας αρέσει είτε όχι. Το μόνο ζήτημα θα είναι να ξέρουμε αν θα προκύψει απο κατάκτηση ή απο συγκατάθεση». (Paul Warburg, Χρηματιστής, μέλος του CFR, του Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων). Ο ιστορικός του μέλλοντος είναι πολύ πιθανόν ότι θα γράφει για την εποχή μας: «Στο ξεκίνημα του 21ου μ.κ.ε. αιώνα, ένα πανίσχυρο παγκόσμιο καθεστώς άρχισε να αιχμαλωτίζει με τα ορατά και αόρατα πλοκάμια του ολόκληρο τον πλανήτη. Η Γη μεταμορφώθηκε σταδιακά σε μία πλανητικών διαστάσεων αόρατη φυλακή με τις πιο εξελιγμένες και εκλεπτυσμένες μεθόδους καταστολής». Πράγματι, η αλήθεια είναι ταυτόχρονα απλούστερη αλλά και πιο απίστευτη απ’ ό,τι μπορούμε να διανοηθούμε: Οι Επικυρίαρχοι μία απάνθρωπη υπερεθνική ελίτ, έχουν καταστήσει δέσμια την ανθρωπότητα και επιβάλλουν το σχέδιο της Νέας Τάξης μιλώντας για «ανοχή» «πολυπολιτισμικότητα» «ανθρώπινα δικαιώματα» και «παγκοσμιοποίηση». Αυτά τα Παγκόσμια Αφεντικά προσπαθούν με δόλιες μεθοδεύσεις να ορίσουν ξανά την πραγματικότητα και να εξουσιάσουν τον πλανήτη. Κατέχοντας μία τεράστια μερίδα του παγκόσμιου πλούτου, διαφθείρουν σταδιακά και προετοιμάζουν τις ανύποπτες μάζες να δεχθούν το παγκόσμιο αστυνομικό κράτος (Novus Ordo)

του Πέτρου Αναστασίου

Σύμφωνα με τα DCLeaks (αντίστοιχα των Wikileaks), ο Μ. Τσιμιτάκης, δημοσιογράφος της «Αυγής» και υπεύθυνος για την επικοινωνία του πρωθυπουργού, συνεργάστηκε το 2015 επ’ αμοιβή με το ίδρυμα του φιλοσκοπιανού δισεκατομυριούχου Τ.Σόρος, Open Society προκειμένου να προσεγγιστούν και να αγοραστούν ελληνικά ΜΜΕ και να στραφούν υπερ της Ουκρανίας και των δυτικών νθέσεων στο ουκρανικό πραξικόπημα και κατά της Ρωσίας!

Ο Μ.Τσιμιτσάκης με ανάρτησή του στα social media όταν τέθηκε θέμα παραίτησης του Γιάννη Μουζάλα επειδή σε τηλεοπτική εμφάνιση του αναπληρωτή υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής είχε αποκαλέσει την ΠΓΔΜ «Μακεδονία».και ο αρχηγός των ΑΝ.ΕΛ. και υπουργός Εθνικής Αμυνας Πάνος Καμμένος ζητούσε επιμόνως την απομάκρυνση του κ. Μουζάλα έγραψε το εξεής απίστευτο: «Μην πατάτε την μπανανόφλουδα παραίτησης Μουζάλα. Δεν επιβεβαιώνεται. Ποια πρώην; Ολοι Μακεδονία λένε πλην εθνικιστών που πέτυχαν να συμβεί».

Αυτό για να πειστούν και οι πλέον δύσπιστοι για τον ρόλο του Τ.Σόρος στο σκοπιανό ζήτημα. Οποιος μιλάει για «Σκόπια» ή «ΠΓΔΜ» είναι εθνικιστής! Συνακόλουθα, όποιος μιλάει για «Μακεδονία» προφανώς είναι «προοδευτικός» και «ρεαλιστής»! Και αυτός ο άνθρωπος είναι υπεύθυνος για την επικοινωνία του πρωπυπουργού!

Ο Τ.Σόρρος έπαιξε έναν ιδιαίτερα αρνητικό ρόλο για την Ελλάδα όχι μόνο ως γενναιόδωρος χρηματοδότης, αλλά και ως παράγοντας που λειτούργησε ως πολιτικός λομπίστας υπέρ της ΠΓΔΜ. Δεν είναι τυχαίο ότι στα Σκόπια τον έχουν αποκαλέσει «σωτήρα της “Μακεδονίας”». 

O ίδιος ο Μ.Τσιμιτσάκης παραδέχεται το γεγονός και λέει ότι «δεν βλέπει κάτι κακό» στο ότι χρηματοδοτήθηκε από το ίδρυμα του Σόρρος! 

Τον Μ.Τσιμιτσάκη τον μύησε στην οργάνωση και τον χρηματοδότησε από τον Μάρτιο του 2015 ένας άλλος, προφανώς χειριστής πρακτόρων ο «Iannis» κατά κόσμον Γιάννης Καρράς με ένα mail που έστειλε και τον οποίο τον πληροφορούσε ότι  θα λάμβανε 6.500 δολάρια για μια εργασία 15 ημερών!

Ενας καθηγητής πανεπιστημίου και ερευνητής που μοιράζει τον χρόνο του μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας. Εχοντας σπουδάσει Ιστορία και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης αλλά και οικονομικά στις ΗΠΑ, είναι υποσχόμενο μέλος της ευρωπαϊκής ακαδημαϊκής κοινότητας με πλούσια συγγραφική δραστηριότητα.

Ο Γιάννης όμως έχει και άλλη μία ιδιότητα: συνεργάζεται με το ίδρυμα Open Society που ανήκει στον επιχειρηματία Τζορτζ Σόρος. Με αυτή την ιδιότητα προσεγγίζει τον νεαρό δημοσιογράφο με τον οποίο διατηρεί στενές φιλικές σχέσεις.

Το ηλεκτρονικό μήνυμα είναι γραμμένο στα αγγλικά καθώς, όπως εξηγεί ο συγγραφέας του, δεν θέλει να χάνει χρόνο, αλλά ο Ματθαίος μπορεί να του απαντήσει στα ελληνικά. Από τα συμφραζόμενα μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι οι δύο άνδρες έχουν ήδη συμφωνήσει να συγγράψουν από κοινού μία έκθεση για τη στάση της Ελλάδας απέναντι στη Ρωσία αναφορικά με τη σύγκρουση Ρωσίας – Ουκρα­νίας.

Η έκθεση αυτή γίνεται για λογαριασμό του ιδρύματος Open Society. Στο email ξεκαθαρίζονται οι τελευταίες λεπτομέρειες.

Ο Γιάννης τον ενημερώνει ότι μόλις έφτασε μετά τη διαμονή του στην Αθήνα και την Κέρκυρα στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας, όπου και εργάζεται για λογαριασμό του Ινστιτούτου Ευρωπαϊκών Σπουδών.

Αυτό για να μην έχει κανείς καμία απορία για το πώς και που είναι χωμένοι οι άνθρωποι του Τ.Σόρρος.

Χωρίς να χάσει χρόνο ενημερώνει τον Τσιμιτάκη ότι πρέπει να πέσουν με τα μούτρα στη δουλειά, καθώς έχουν μπροστά τους μεγάλο όγκο και φόρτο εργασίας και ασφυκτικά χρονικά περιθώρια.

Ο Καρράς γράφει στον Τσιμιτάκη: «Θα το κάνουμε μαζί και θα μοιράσουμε την αμοιβή 50-50, αλλά πρέπει να μου πεις πώς να χειριστώ το φορολογικό κομμάτι. Αν έχω καταλάβει καλά, θέλεις το συμβόλαιο να είναι μόνο στο όνομά μου, σωστά; Θέλεις όμως το όνομά σου να εμφανίζεται στην έκθεση ή όχι; Απάντησέ μου σε όλα αυτά». Λίγο πιο κάτω συνεχίζει: «Γενικά μην πεις ότι το κάνεις για λογαριασμό του Open Society. Κάτι τέτοιο θα έκλεινε πόρτες. Υπάρχει μεγάλη δυσπιστία για το ίδρυμα στην Ελλάδα, κυρίως εξαιτίας της δράσης του σε ό,τι αφορά την πρώην Γιουγκοσλαβία». (σ.σ. περίεργο, ε; Στην Ελλάδα τα «σκουπίδια» στιλ Σόρος δεν αρέσουν στην πλειοωφφία των πολιτών…)

Το μήνυμα συνεχίζει δίνοντας οδηγίες στον δημοσιογράφο σχετικά με το πώς πρέπει να ολοκληρώσει την έκθεση, η οποία θα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα διατηρεί σχέσεις εξάρτησης με τη Ρωσία και ως εκ τούτου αδιαφορεί για την κρίση στην Ουκρανία.

Η εφημερίδα Πρώτο Θέμα επικοινώνησε με τον πρωθυπουργικό σύμβουλο, ο οποίος επιβεβαίωσε το ρεπορτάζ. «Ηταν μια έρευνα στην οποία πράγματι συμμετείχα. Ανέλαβα το κομμάτι των media, καθώς σχετίζεται με τις σπουδές μου στη Βρετανία και με ενδιαφέρει ιδιαίτερα». Ο Τσιμιτάκης ξεκαθαρίζει ότι την περίοδο εκείνη δεν εργαζόταν ακόμα στο Μαξίμου. «Δεν ήμουν τότε στο Μαξίμου και δεν είχα καμία κομματική θέση. Ημουν δημοσιογράφος στην “Αυγή”. Για τα social media και την επικοινωνία του πρωθυπουργού με προσέλαβαν αργότερα». 

Ολο το κείμενο για τη δουλειά με τον φιλοσκοπιανό Τ.Σόρος:

«Ματθαίε, 

Εχω επιστρέψει στο Φράιμπουργκ από την Αθήνα και την Κέρκυρα και σου γράφω στα αγγλικά για να μη χάνουμε χρόνο. Αν, θέλεις, απάντησε στα ελληνικά. Σε παρακαλώ σχολίασε όλα τα παρακάτω. Οπως μπορείς να δεις, δεν είναι μικρός όγκος δουλειάς και τα χρονικά περιθώρια είναι αρκετά στενά (1η Απριλίου η προκαταρκτική έκθεση, 1η Μαΐου τελική έκθεση). 

Θα την κάνουμε μαζί. Θα μοιραστούμε την αμοιβή 50-50, αλλά θα πρέπει να με καθοδηγήσεις ως προς το πώς να διαχειριστώ τα φορολογικά θέματα. Καταλαβαίνω ότι δεν θέλεις να υπάρχει το όνομά σου στο συμβόλαιο, ισχύει αυτό; Θέλεις να αναγράφεται το όνομά σου δίπλα στο δικό μου στην έκθεση; Κάνε σχόλια σε όλα τα παρακάτω. 

Γενικά, και όπως κρίνεις εσύ, μην αναφέρεις ότι κάνεις αυτό το πρότζεκτ για το Open Society γιατί το πιο πιθανό είναι να σου κλείσει πόρτες. Υπάρχει πολύ καχυποψία για το Open Society στην Ελλάδα, βασικά λόγω της θέσης που έχει πάρει σχετικά με την πρώην Γιουγκοσλαβία.

Ταυτοχρόνως γράφω ένα άρθρο για το Aspen Review Eastern Europe, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως η οργάνωση για την οποία διεξάγεται αυτή η έρευνα. 

Δομή

Η δομή της έκθεσης έχει ως εξής:

Τρισέλιδη σύνοψη και συστάσεις.

Συστάσεις:

Οι συστάσεις θα είναι για μεσοπρόθεσμα και βραχυπρόθεσμα βήματα, όπως αναφέρονται εδώ βάση συνεντεύξεων που έχουν γίνει μέχρι τώρα. Οι μεσοπρόθεσμες συστάσεις θα συμπεριλαμβάνουν ένα πολιτιστικό γεγονός (που θα καθοριστεί αργότερα) και ένα μονοήμερο συνέδριο για την Ουκρανία και το Διεθνές Δίκαιο, όπου θα παρατίθενται προηγούμενα ως προς τη διαχείριση της κατάστασης στην Ουκρανία (συγκεκριμένα την Κύπρο). Συστάσεις μπορούν να συμπεριλαμβάνουν την ανάπτυξη ικανοτήτων των τοπικών Ουκρανών εκπροσώπων μεταναστών. Βραχυπρόθεσμες συστάσεις θα συμπεριλαμβάνουν ένα action pack ως προς το τι διακυβεύεται για την Ελλάδα στην Ουκρανία και τρόπους αφήγησης των παραλληλισμών στις αλληλεπιδράσεις μεταξύ έθνους και αυτοκρατορίας έναντι Ελλάδας / Ουκρανίας. Σκέψου αν αυτά μας κάνουν και τι άλλο να προτείνουμε. 

Παραρτήματα:

Media

Πολιτικά κόμματα και think tanks

Δημοσκοπήσεις

Επιχειρηματικές σχέσεις

Θρησκευτικοί και πολιτιστικοί δεσμοί

Μετανάστευση και Διασπορά

Ελλάδα και Ουκρανία στο πλαίσιο της ελληνικής οικονομικής κρίσης

Ελλάδα, Ουκρανία και Κυπριακό 

Ονόματα και σύντομη περιγραφή των σημαντικών παραγόντων: ένα “ποιος είναι ποιος” με πληροφορίες για τουλάχιστον 50 opinion leaders

Εκθεση

Σύνοψη: Λειτουργώ με υποθέσεις που προέκυψαν από συνεντεύξεις που έχω πάρει μέχρι τώρα ότι η Ρωσία έχει σημαντική πολιτική επιρροή (soft power) στην Ελλάδα, αν και αυτό δεν μεταφράζεται εύκολα σε πολιτική δράση (hard power) (δηλαδή, βέτο σε κυρώσεις της Ε.Ε.). Οι Ελληνες βασικά δεν ενδιαφέρονται για την Ουκρανία και την κρίση εκεί. 

Αντιλαμβάνονται και κατανοούν την εκεί κρίση με βάση τη δική τους οικονομική κρίση και τη σχέση τους με την Ευρώπη (τη σημερινή εποχή πρωτίστως την Ευρώπη και όχι τις ΗΠΑ). Στον βαθμό που οι σχέσεις με την Ευρώπη παραμένουν στο επίκεντρο και δεν ξεφύγουν, η Ελλάδα θα γαβγίζει αλλά δεν θα δαγκώνει. 

Αν βελτιωθούν, η Ελλάδα μπορεί να μη γαβγίζει καν (όπως βλέπουμε με την πολιτική της Ελλάδας για το Ισραήλ, ο Κοτζιάς μπορεί να είναι πολύ ρεαλιστής). Αν όμως επιδεινωθούν, η Ελλάδα θα στραφεί προς τη Ρωσία για αυξημένη στήριξη και θα αλλάξει τις πολιτικές για την Ουκρανία αναλόγως. Συμφωνείς με αυτή την υπόθεσης;  Μπορείς να βρεις επιβεβαίωση υπέρ ή κατά στα ΜΜΕ που εξετάζονται;

Media: Εδώ είναι το μεγαλύτερο μέρος των εργασιών (πρέπει να σκεφτούμε πώς να χωρίσουμε τη δουλειά).

Πρέπει να δώσουμε ένα “ποιος είναι ποιος” με πληροφορίες για τουλάχιστον 6 εφημερίδες, 10 οπτικοακουστικά μέσα (τηλεόραση και ραδιόφωνο) και 6 διαδικτυακές σελίδες. Κάποια είναι προφανή, αλλά ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις οι αλλαγές μέσα στον χρόνο (τουλάχιστον 18 μήνες) είναι σημαντικός παράγοντας.

Ακολουθούν κάποιες προτάσεις για εφημερίδες: “Καθημερινή”, “Αυγή”, “Τα Νέα”, “Βήμα”, “Εφημερίδα Συντακτών”, “Ελευθεροτυπία”, “Πρώτο Θέμα”, “Ριζοσπάστης” (;) κ.λπ. 

Τι άλλο; Protagon; Athens Review of Books (πληροφορίες για τον Κοτζιά); Οσον αφορά την τηλεόραση, μπορούμε απλά να κάνουμε τα βασικά κανάλια. Τι λες για αριστερά blogs; Και για εμπορικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς; Νομίζω ότι πρέπει να καλύψουμε την Αριστερά στα FM. ΣΚΑΪ. Τι άλλο; Κάτι από τους εθνικιστές ή την Ακροδεξιά; Η επιλογή μου θα ήταν το “Αρδην” (ήδη το κοιτάζω), που τουλάχιστον επιδιώκει να είναι σοβαρό. Το “Patria” είναι ακόμα πιο ανούσιο. Θα ασχοληθώ με τις θρησκευτικές ιστοσελίδες στο θρησκευτικό και πολιτιστικό παράρτημα. 

Νομίζω ότι πρέπει να πάρουμε συνέντευξη από τον Κώστα Νισένκο (http://www.kathimerini.gr/757296/article/epikairothta/kosmos/viaih-epi8e…) και τον Κώστα Γερόπουλο από τη “New Europe” για να αναλύσουμε τα ζητήματα, αλλά δεν ξέρω αν είναι συνετό το να μιλήσουμε με τους ανταποκριτές της Ρωσίας Θανάση Αυγερινό, Δημήτρη Λιάτσο, Αχιλλέα Πατσουκα κ.λπ. (τους γνωρίζω όλους). Επίσης, αν πετύχουμε άρθρα με ενδιαφέρουσες πληροφορίες σε οποιοδήποτε θέμα να το στείλουμε με email ο ένας στον άλλον. 

Πολιτικά κόμματα και think tanks: Ποιος, αν υπάρχει κάποιος, ασχολείται με τη Ρωσία – Ουκρανία μέσα στο κάθε κόμμα; Πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος των πολιτικών κομμάτων στη διαμόρφωση πολιτικής; (Το ένστικτό μου λέει ότι δεν παίζει κανένα ρόλο.) 

Ομολογώ ότι δεν έχω καμία ιδέα πώς να προχωρήσουμε με αυτό, αλλά έχω γράψει στον ακαδημαϊκό Βασίλη Πετσίνη και ελπίζω να κάνω Skype μαζί του σύντομα. Εχω ήδη πάρει συνέντευξη από τον Θάνο Ντόκο (γενικό διευθυντή του Ελληνικού Ιδρύματος Ευρωπαϊκής & Εξωτερικής Πολιτικής – ΕΛΙΑΜΕΠ) αυτοπροσώπως. 

Δημοσκοπήσεις: Εχω ήδη ξεκινήσει διαδικτυακή έρευνα και υπάρχει ενδιαφέρουσα πληροφορία. Μίλησα με τον Βασίλη Μουρδουκούτα γι’ αυτό και με έχε συμβουλέψει ως προς το πώς να προχωρήσω. 

Επιχειρηματικές σχέσεις: Μέχρι τώρα έχω πάρει συνέντευξη από την Ελενα Κοντράτοβα, πρόεδρο του Ελληνορωσικού Επιμελητηρίου και την υποδιευθύντριά της Γιούλια Σισάλοβα, διευθύντρια Επικοινωνίας του Ελληνορωσικού Επιμελητηρίου. Σχετικά με τις ελληνοουκρανικές επιχειρηματικές σχέσεις, έλαβα πληροφορίες από την Ολγα Τσέρνοβα, τη δεύτερη τη τάξει στην πρεσβεία της Ουκρανίας στην Αθήνα. Ολοι μου πρότειναν και άλλους ανθρώπους με τους οποίους αξίζει να μιλήσουμε και έχουν δώσει εκτενή στοιχεία για εμπορικές σχέσεις. 

Πολιτισμός & Θρησκεία: Αυτό νομίζω ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό, ίσως πιο σημαντικό από τα ΜΜΕ σε ελληνικό πλαίσιο. Μέχρι στιγμής, έχω πάρει τηλεφωνική συνέντευξη του Μητροπολίτη Ιωάννη από την Πέργαμο (ενός από τους πιο σημαντικούς συνεργάτες του Οικουμενικού Πατριάρχη στην Κωνσταντινούπολη). Εχω διαβάσει το πρόσφατο βιβλίο του Μητροπολίτη Αργολίδος Νεκτάριου, “Two bullets for Donetsk”. Εχω προσπαθήσει, ανεπιτυχώς, να επικοινωνήσω με τον ίδιο τον μητροπολίτη και έχω ξεκινήσει δουλειά πάνω σε δύο θρησκευτικές ιστοσελίδες: romfea.gr και amen.gr. 

Οσον αφορά το πολιτιστικό κομμάτι, σκοπεύω να επικοινωνήσω με τον Στάθη Λιβαθινό, κορυφαίο σκηνοθέτη ρωσικών και άλλων θεατρικών έργων και την ηθοποιό Λυδία Κονιόρδου. Επίσης, τη διοίκηση στης Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, συγκεκριμένα, την Αφροδίτη Παναγιωτάκου, αναπληρώτρια γενική διευθύντρια, που έχει πολλές γνώσεις σε αυτό το θέμα έχοντας ταξιδέψει και στη Ρωσία και στην Ουκρανία. 

Επίσης, έχω ηγηθεί μιας συζήτησης σχετικά με αυτό  το θέμα με φοιτητές μου σε μάθημα στο Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδας στη Θεσσαλονίκη. Μπορεί να χρησιμοποιήσω τις επαφές μου στα Σλαβικά Τμήματα Αθηνών – Θεσσαλονίκης, αλλά βασικά γνωρίζω και εγώ ο ίδιος τι γίνεται εκεί. Το Κέντρο Πούσκιν θα ήταν άλλο ένα σημείο επαφής. Το 2016 η Ελλάδα και η Ρωσία θα φιλοξενήσουν η μία την άλλη ως επίκεντρο πολιτιστικών εκδηλώσεων στις δύο χώρες. Θα κοιτάζω να καταλάβω τον βαθμό στον οποίο η ρωσική απαράμιλλη πολιτιστική soft power μπορεί να μεταφραστεί σε χάραξη πολιτικής στην Ελλάδα. 

Μεταναστευτικό δίκτυο: Μέχρι στιγμής έχω πάρει συνέντευξη από την Ολγα Τσέρνοβα, τη δεύτερη τη τάξει στην πρεσβεία της Ουκρανίας στην Αθήνα, την Τατιάνα Ντίκο, δασκάλα και μεταφράστρια Ρωσικών με έδρα την Αθήνα, ενώ τηλεφωνικώς έχω μιλήσει με την Αννα Κόστιουκ, διοργανώτρια φοιτητών για το Ουκρανία – Κριμαία με έδρα την Αθήνα. 

Την Ελένη Φασούλα-Παπαϊωάννου, οργανώτρια ρωσικού μεταναστευτικού δικτύου στην Ελλάδα (η οποία μίλησε για τον τρόπο που η προσάρτηση της Κριμαίας έχει οδηγήσει σε διασπάσεις σε μια μέχρι πρότινος βασικά μετά-σοβιετική μάζα ανθρώπων.) Μπορεί να μιλήσω με την Ευτυχία Βουτυρά για μια ακαδημαϊκή άποψη. Εχω ακόμα αρκετή δουλειά να κάνω για να καταλάβω το ρόλο που παίζουν -μπορούν να παίξουν- τα μεταναστευτικά δίκτυα στο ευρύτερο πολιτικό πλαίσιο. Για να είμαι ειλικρινής, δεν νομίζω ότι παίζουν μεγάλο ρόλο στην παρούσα φάση, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει. 

Και μετά υπάρχει το ζήτημα των ρωσόφωνων Πόντιων, κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα και κάποιοι από το Σουκούμι. Στρέφονται προς τη Ρωσία; Επηρεάζουν πολιτική της Βορείου Ελλάδας όπου μένουν κυρίως; Τέλος, ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να αξιοποιηθούν τα όσα λέγονται αναφορικά με την ελληνική Διασπορά στην Ουκρανία (η Ουκρανία και η Ρωσία έχουν δώσει έμφαση στον ρόλο της Διασπορά τους τελευταίους μήνες);

Εξωτερική πολιτική και Ελληνικός Στρατός: Μέχρι στιγμής έχω πάρει συνέντευξη από τον πρέσβη Ηλία Κλη (πρώην πρέσβη της Ελλάδας στη Μόσχα, σύμβουλο του νυν υπουργού Εξωτερικών, σύμβουλος του ΣΕΒ). Ισως είναι ο πιο σημαντικός άνθρωπος για να κατανοήσει κανείς τις ελληνορωσικές διπλωματικές σχέσεις αυτή τη στιγμή.

Με τον πρέσβη Αλέξανδρο Φίλων (πρώην πρέσβη της Ελλάδας στην Ουάσινγκτον, με τον οποίο έχω συγγένεια). Τον Καπετάνιο Πάνο Στάμου (υποβρύχια, πολλές γνωριμίες στην Κριμαία, επίσης γραμματέας και ηγέτης της Ενωσης Ελληνορωσικής Ιστορίας), ο οποίος τόνισε τη μη πολιτική παράδοση των Ελληνικών Ενοπλων Δυνάμεων. Σκέφτομαι να μιλήσω με τον Θέμο Στοφορόπουλο για την άποψη της εθνικής αριστεράς. 

Εχω διαβάσει επίσης το πιο πρόσφατο βιβλίο του ΥΠΕΞ Κοτζιά. Ολα αυτά μου έχουν προσφέρει χρήσιμες πληροφορίες για τα παραρτήματα 7 & 8 και ειδικά με τη σχέση με το Κυπριακό (που αυτή τη στιγμή η Ελλάδα επιθυμεί να υποβαθμίσει).

Αναμένω την απάντησή σου για όλα αυτά.

Γιάννης»

pronews.gr