Στην αποδόμηση της κυβέρνησης και προσωπικά του πρωθυπουργού, στοχεύοντας στην ασυνέπεια λόγων (πρόγραμμα Θεσσαλονίκης, «παράλληλο πρόγραμμα») και έργων με αφορμή την επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα στον «τόπο του εγκλήματος» (Θεσσαλονίκη), καθώς και στα αδιέξοδα της κυβερνητικής πολιτικής σε μια σειρά από μέτωπα της καθημερινότητας, εστιάζει η Ν.Δ. στην πορεία προς τη ΔΕΘ.

Το στίγμα έδωσε ήδη ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τη χθεσινή περιοδεία του στη Ζάκυνθο, όπου συναντήθηκε με τον δήμαρχο και μετείχε σε σύσκεψη παραγωγικών φορέων. Ο πρόεδρος της Ν.Δ. υπογράμμισε ότι «η υπερφορολόγηση σκοτώνει την επιχειρηματικότητα» και επανέλαβε την πρότασή του για ένα διαφορετικό μείγμα πολιτικής που θα στηρίζεται σε μείωση των δαπανών και των φορολογικών συντελεστών, ώστε να δημιουργηθούν «δουλειές για όλους».

Και όχι τυχαία, καθώς το μήνυμα που θέλει να περάσει η ηγεσία της Ν.Δ. με την εμφάνιση στη ΔΕΘ είναι ότι η αξιωματική αντιπολίτευση «είναι εδώ» για να δώσει σχέδιο και προοπτική στη χώρα και λύση στους απελπισμένους πολίτες, απ’ όποιον πολιτικό χώρο κι αν προέρχονται. Αυτό σημαίνει και άνοιγμα σε ομάδες που είτε απείχαν από τις κάλπες της 20 Σεπτεμβρίου, είτε δεν ψήφισαν ποτέ Ν.Δ., και πάντα σε όσους ψηφοφόρους κινούνται στον χώρο του Κέντρου.

Αυτή, όμως, η «συμφωνία ελπίδας και αλήθειας» με τους πολίτες, που ευαγγελίζεται ο πρόεδρος της Ν.Δ., περνά μέσα από την οικοδόμηση εμπιστοσύνης. Και αυτή, έλεγαν συνεργάτες του κ. Μητσοτάκη, «χτίζεται με αξιόπιστες κυβερνητικές προτάσεις και όχι με παροχολογία και ψεύτικες υποσχέσεις». Τούτων δοθέντων, στόχος του κ. Μητσοτάκη δεν είναι να εμφανιστεί ως «αντι-Τσίπρας». Αλλά να πείσει για την αξιοπιστία του έναντι της αναξιοπιστίας και ασυνέπειας του πρωθυπουργού. Εξ ου και από την Πειραιώς διαμηνύουν καθημερινά ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν θα ανέβει στο βήμα της ΔΕΘ με «θα», αλλά με ρεαλιστικές και τεκμηριωμένες προτάσεις γύρω από βασικούς άξονες πολιτικής, καθώς το αναλυτικό πρόγραμμα της Ν.Δ. αναμένεται σε μεταγενέστερο χρόνο.

Οι ανακολουθίες Τσίπρα στο επίκεντρο

Στη χθεσινή πρώτη ενημέρωση των πολιτικών συντακτών στα νέα γραφεία της Ν.Δ. στο Μοσχάτο ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος στάθηκε ιδιαίτερα στις ανακολουθίες του πρωθυπουργού, σημειώνοντας ότι ο κ. Τσίπρας είναι «φορτωμένος με βαρύ παρελθόν αναξιοπιστίας και ασυνέπειας και ό,τι και να πει στη Θεσσαλονίκη, ουδείς θα τον πιστέψει. Γιατί απλά ό,τι και να πει, δεν θα το κάνει». Η επισήμανση δεν είναι τυχαία. Η Πειραιώς έχει επιλέξει να υπενθυμίζει καθημερινά όχι μόνο τα αδιέξοδα της κυβερνητικής πολιτικής, αλλά και τις ανακολουθίες της κυβέρνησης, από το «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» και το «παράλληλο πρόγραμμα», μέχρι τη 13η σύνταξη, τη δέσμευση ότι δεν θα θιγόταν το ΕΚΑΣ, τον ΕΝΦΙΑ που όχι μόνο δεν καταργήθηκε, αλλά αντιθέτως αυξήθηκε και την κατάσταση στη δημόσια Υγεία και Παιδεία.

Παρόντες στην πρώτη ενημέρωση των δημοσιογράφων στο Μοσχάτο ήταν και οι δύο νέοι αναπληρωτές εκπρόσωποι Τύπου της Ν.Δ., η Σοφία Ζαχαράκη και ο Κώστας Κυρανάκης που, όπως έγραψε η «Κ», θα ενισχύσουν τον κ. Κουμουτσάκο.

http://www.kathimerini.gr/




Μετά τις Eurobank και Alpha Bank ΑΛΦΑ -0,62% και η τράπεζα Πειραιώς έδωσε το πράσινο φως στην συμφωνία για τη χρηματοδότηση της αλυσίδας Σκλαβενίτης, προκειμένου να προχωρήσει το σχέδιο διάσωσης της Μαρινόπουλος. Απομένει έτσι να δοθεί η σύμφωνη γνώμη και από την Εθνική Τράπεζα, το διοικητικό συμβούλιο της οποίας επίσης συνεδριάζει σήμερα αργά το απόγευμα, προκειμένου να ολοκληρωθεί ο κύκλος.
Όπως έγραψε χθες το Euro2day.gr, το σχέδιο προβλέπει τη διάσωση της Μαρινόπουλος μέσω της διαδικασίας των άρθρων 106 β και θ του πτωχευτικού νόμου. Ειδικότερα, οι μέτοχοι της Μαρινόπουλος, οι πιστώτριες τράπεζες και ο υποψήφιος στρατηγικός επενδυτής Σκλαβενίτης συμφωνούν να εμφανίσουν στο δικαστήριο το εξής σχέδιο:
Το σύνολο, σχεδόν, της Μαρινόπουλος θα περάσει σε μια νέα εταιρεία, με νέο ΑΦΜ (σ.σ. χρήση των διατάξεων του άρθρου 106 θ), η οποία θα ελέγχεται μετοχικά κατά 100% από τη Σκλαβενίτης. Η τελευταία δεσμεύεται να βάλει άμεσα 70 εκατ. ευρώ στη νέα εταιρεία και άλλα 55 εκατ. ευρώ στον δεύτερο χρόνο λειτουργίας της.
Ταυτόχρονα, οι τράπεζες συμφώνησαν να δανειοδοτήσουν τη νέα εταιρεία με 360 εκατ. ευρώ. Το δάνειο θα είναι δεκαετές balloon (το μεγαλύτερο μέρος θα εξοφληθεί στη λήξη), με επιτόκιο μόλις 1,5%, καθώς οι τράπεζες θα έχουν το δικαίωμα να το κεφαλαιοποιήσουν, αποκτώντας το 25% του μετοχικού κεφαλαίου της νέας εταιρείας.
Τα 475 εκατ. ευρώ (360 εκατ. δανεισμός και 125 εκατ. που θα βάλει η Σκλαβενίτης) θα χρησιμοποιηθούν από τη νέα εταιρεία για κεφάλαιο κίνησης και εξόφληση μέρους των υποχρεώσεών της προς προμηθευτές, που μεταφέρονται αυτούσιες στη νέα εταιρική οντότητα, μαζί με το δίκτυο καταστημάτων, το προσωπικό και τα περισσότερα από τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού της Μαρινόπουλος. Για τους προμηθευτές το κούρεμα αναμένεται να είναι της τάξης του 50%.
Ενώ αρχικά προβλεπόταν η απόκτηση του 25% της νέας εταιρείας από μέλη της οικογένειας Μαρινόπουλου, υπήρξε τροποποίηση και αποφασίστηκε το 100% να περάσει στη Σκλαβενίτης.
Σημειώνεται ότι η οικογένεια Μαρινόπουλου παρείχε πρόσθετες εγγυήσεις στις τράπεζες για τη χορήγηση κεφαλαίου κίνησης 11 εκατ. ευρώ, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν για να καλυφθούν οι τρέχουσες ανάγκες της αλυσίδας ως την ημερομηνία εκδίκασης της αίτησης.
http://www.euro2day.gr/

Απουσίαζε η Κορακάκη



Αθήνα
Τους πέντε από τους έξι ολυμπιονίκες του Ρίο, αλλά και μέλη της ελληνικής αποστολής, υποδέχτηκε στο Προεδρικό μέγαρο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος. Από την εκδήλωση απουσίαζε η Άννα Κορακάκη, η οποία βρίσκεται στο Παρίσι και δεν μπόρεσε να παρευρεθεί. 


Δείτε φωτορεπορτάζ (φωτογραφίες: Νίκος Χασαπόπουλος)
18 φωτογραφίες

Ο κ. Παυλόπουλος απευθυνόμενος στους αθλητές είπε: «Θέλω να σας πω ότι γνωρίζω τα προβλήματα που αντιμετωπίζετε. Έχει ξεκινήσει η αποκατάσταση των αθλητικών κέντρων για να μπορείτε και σεις και οι επόμενοι αθλητές να κάνετε τη δουλειά σας. Θα κάνω ότι μπορώ ώστε η ζωή σας από δω και πέρα να είναι ευκολότερη. Σας το οφείλουμε αυτό» και συνέχισε:

«Είμαστε περήφανοι γιατί χάρη σε σας η γαλανόλευκη έχει φτάσει στα πέρατα της οικουμένης και μάλιστα με τον πιο εμφατικό τρόπο. Δείξαμε τι σημαίνει Ελλάδα και ελληνικό πνεύμα. Να’ στε πάντα καλά και σας ευχαριστώ θερμά που ήρθατε εδώ. Να είστε σίγουρη ότι αυτή δεν είναι μια τυχαία συνάντηση, να είστε βέβαιοι. Μην ξεχνάτε η ζωή για καθένα και ειδικά για έναν αθλητή δεν είναι αγώνας δρόμου αλλά αγώνας αντοχής. Σας ευχαριστούμε γιατί μας κάνατε όλους τους Έλληνες υπερήφανους».

Όσον αφορά την απουσία της Άννας Κορακάκη είπε ότι θα υπάρξει ξεχωριστή συνάντηση όταν θα μπορεί και η 20χρονη αθλήτρια.

Ο αρχηγός της ελληνικής αποστολής στο Ρίο, Ισίδωρος Κούβελος, χάρισε στον κ. Παυλόπουλο μία σημαία με όλες τις υπογραφές των αθλητών.



Στο Προεδρικό Μέγαρο βρέθηκαν επίσης ο υφυπουργός Αθλητισμού, Σταύρος Κοντονής, ο πρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, Σπύρος Καπράλος, ο υπαρχηγός της ελληνικής αποστολής στο Ρίο, Μανώλης Κολυμπάδης, και ο γενικός γραμματέας της ΕΟΕ, Μανώλης Κατσιαδάκης.
Newsroom ΔΟΛ






Του Νίκου Κασκαβέλη
Δικηγόρος - ΜΔΕ Ευρωπαϊκή Διοίκηση και Πολιτική - 
Msc Business for Lawyers


Δεν θα χρειαζόταν περαιτέρω ανάλυση, αλλά έλα που επιμένουν. Που το επαναφέρουν μόνοι τους και το κρατούν στην επικαιρότητα, από καθαρή εμμονή. Από εγωιστική παρόρμηση, αυτήν την ίδια που τους έχει "καταδικάσει" να "έχουν πάντα δίκιο"! Για όλα, ακόμα και αν τη μία μέρα είναι Α και την άλλη έχει γίνει Β.  Και η λογική; Α, δεν μας αφορά αυτή! Αυτή, για ψυχρόαιμους "κουτόφραγκους". Εμάς, βράζει το αίμα μας. Έχουμε άλλωστε την ηθική υπεροχή, το... πλεονέκτημα ντε. Ό,τι πόρισμα βγάλουν τα "υπόγειά μας εργαστήρια", αυτό και πρέπει, με θρησκευτική ευλάβεια να ακολουθείτε. Κάθε αμφισβήτηση τιμωρείται ως βλασφημία. Για την "Αυγή" ο λόγος και μια και επαναφέρουν λοιπόν "θέμα Πύρρου", με αφορμή το άδειασμά τους από τον Υπ. Εσωτερικών, ας δούμε κάποιες πτυχές. 
Πρώτα απ’ όλα, δεν έχει ακόμα κοπάσει η έκπληξη από το ίδιο τους το εγχείρημα. Την απώλεια μέτρου και αυτοελέγχου. Αφού τα έβαλαν με "όλους", αφού επιτέθηκαν σε όσους δεν ήταν σύμφωνοι με τη δική τους εκδοχή της ιστορίας, σε ένα κρεσέντο αλαζονείας, είπαν να τα βάλουν και με τα σύμβολα. Με ανθρώπους που εξ ορισμού, σε μια κοινωνία που σέβεται τον εαυτό της, οφείλουν να αφήνονται εκτός μικροπρεπών συγκρούσεων. Εκτός κομματικής εκμετάλλευσης. Αυτό σημαίνει και εκτός κάθε κριτικής, ακόμα και πολιτικής; Προφανώς και όχι! Κανείς δεν μένει εκτός κριτικής σε μια δημοκρατία, ειδικά εφόσον αποφασίσει ο ίδιος να μετέχει στα πολιτικά δρώμενα, σαν ενεργός και υπεύθυνος πολίτης. Η διαφορά είναι, πως στο βαθμό που και ο ίδιος αποφάσισε να πολιτευτεί, η κριτική πρέπει να επικεντρώνεται στην πολιτική του στάση. Στις τυχόν θέσεις και δράσεις του. Όχι, αντίθετα, επειδή διαφωνούμε με τη στάση του, να επιχειρούμε πλήρη αποδόμηση μιας προσωπικότητας και ισοπέδωση των όσων, μοναδικών στην ιστορία, πέτυχε δοξάζοντας όχι μόνο τον ίδιο αλλά τα εθνικά χρώματα!
Ο Πύρρος Δήμας δεν έχει ανάγκη από "υπεράσπιση". Σαν άλλος Γκιούλιβερ, μπορεί άνετα να τα βάλει με τους "λιλιπούτειους", όσοι κι αν είναι. Τα όσα πέτυχε στην πορεία του, τον έχουν κατατάξει σε περίοπτη θέση στην ιστορία του Αθλητισμού και όχι μόνο. Ο Πύρρος, συνεχίζοντας τη ζωή του και επιχειρώντας σε νέα πεδία (ΗΠΑ, εκεί που η αριστεία ενισχύεται), μπορεί να είναι ήσυχος πως συνομιλεί με την Ιστορία και τους Έλληνες (αλλά και φιλάθλους), ανεξαρτήτως χρονικής συγκυρίας. Αν γράφονται αυτές οι γραμμές δεν είναι προς υπεράσπιση εκείνου, αλλά προς υπεράσπιση... ημών των ιδίων. Αν κάποιοι δεν διστάζουν να γκρεμίσουν ακόμα και τα λίγα αυθεντικά λαϊκά "είδωλα", που αγαπήθηκαν αυθεντικά και άδολα, μπροστά σε (πολύ) φτηνές κομματικές επιδιώξεις, κάποιοι άλλοι αισθανόμαστε από αμηχανία έως "ντροπή", γι’ αυτό και θέλουμε να "απολογηθούμε". Ο Πύρρος έκανε πολλαπλά το καθήκον του. Ας ανταποδώσουμε το ελάχιστο που οφείλουμε. 
Ανήκω στους λίγους και τυχερούς που βρέθηκαν αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρες σε μια από τις πιο ένδοξες και αξιομνημόνευτες αποχωρήσεις αθλητή από τη σταδιοδρομία τους. Ήμουν μέσα στο στάδιο της Άρσης Βαρών, στους Ολυμπιακούς του 2004, όταν ο Πύρρος, "φθαρμένος" από το χρόνο και τραυματισμούς έκανε μια υπέρβαση ψυχής και κατέκτησε το 4ο (χάλκινο αυτή τη φορά) Ολυμπιακό του μετάλλιο. Το κοινό, εμείς όλοι, χιλιάδες μέσα στο γήπεδο ως εκπρόσωποι ενός λαού κάποιων εκατομμυρίων, που σίγουρα συμμετείχαν εξ αποστάσεως σα να ήταν εκεί, αποχαιρετίσαμε το μεγάλο αθλητή μέσα σε μια σπάνια αποθέωση. Επί σειρά λεπτών το πλήθος παραληρούσε, φωνάζοντας ρυθμικά το όνομά του αλλά και "Ελλάς, Ελλάς". Ο ίδιος, χαμογελαστός στην αρχή και εμφανώς συγκινημένος στη συνέχεια, δεν μπορούσε να κρύψει τόσο την αμηχανία όσο και τη χαρά του. Μετά από ένα πρωτοφανώς μεγάλο χρονικό διάστημα ιαχών και ειλικρινούς αποθέωσης, η απονομή συνεχίστηκε, έχοντας αποκτήσει τελείως σχετική σημασία. Τα σημαντικά είχαν προηγηθεί και αυτό το γνώριζαν και το επικύρωσαν με τη στάση τους και οι άλλοι 2 νικητές, που σήκωσαν το θρύλο του αθλήματος (ας το πουν στους συντάκτες της "Αυγής") στα χέρια. 
Στα λεπτά αυτά το πλήθος, αυτή η νομιμοποιητική αρχή κάθε συλλογικού εγχειρήματος ή στόχου, πήρε το άθλημα στα χέρια του και το ανήγαγε σε "δική του υπόθεση" ύψιστης σημασίας, κατέστησε το γεγονός κυρίαρχο από πλευράς σημασίας (και μάλιστα διαχρονικής) στις καρδιές του. Ούτε παράγοντες, ούτε πολιτική, ούτε "ποσοτικές" σημασίες (τι θέση, πόσα μετάλλια, πόσα χρήματα κλπ). Ο Πύρρος της καρδιάς μας, το παιδί που συμβόλισε με την πορεία του επί σειρά ετών μια κοπιώδη προσπάθεια και μια αναζήτηση στην αρχή και απόδοση τιμής στη συνέχεια προς μία αδιόρατη, ίσως αφηρημένη "Πατρίδα", για την οποία πολλά άκουγε ως πιτσιρικάς και την οποία έμελλε να δοξάσει ως ώριμος και συνειδητός ενήλικας, "αθανατίστηκε" με λαϊκή υπογραφή.  Λίγες φορές και λίγα αθλήματα έχουν τη χαρά να βιώσουν τέτοιες στιγμές, που δικαιωματικά εισέρχονται στις θρυλικές. 
Ο Πύρρος, των 4 Ολυμπιακών μεταλλίων, των 3 χρυσών, ο Πύρρος που, άγνωστος ακόμα, έκανε το χρόνο να σταματήσει και τις "τρίχες μας να σηκωθούν", όταν στην κορύφωση της προσπάθειάς του το 1992 ανέκραξε "για την Ελλάδα" (κάτι που για τον ίδιο ήταν το ύψιστο κίνητρο που "δονούσε" το κάθε του κύτταρο, μακριά από δόλιες παρερμηνείες ή "εθνικιστικές" ανοησίες), μπορεί πλέον να είναι ήσυχος, αφήγημα κι αυτός, πλάι σε μύριες όσες ιστορίες ολυμπιακού κλέους, αρχαίου και σύγχρονου.
Όσο για τα "επιχειρήματα" εναντίον, θα αδικούσε τον ίδιο τον Πύρρο να τα απαντούσαμε με το "μοιρογνωμόνιο". Το έκαναν άλλωστε καταλυτικά, άλλοι, αρμοδιότεροι εμού. Που παρουσίασαν αναλυτικά τα επιτεύγματά του, όχι φυσικά μία φορά κάθε τέσσερα χρόνια, όπως φαρμακερά επισήμανε και η προσφάτως "χρυσή" Κατερίνα Στεφανίδη, αλλά σε τόσες διοργανώσεις. Μα, και έτσι να ήτανε, και μετρημένες εμφανίσεις να είχε κάνει, ποια θα ήταν η διαφορά; Μήπως δεν αρκούν συγκεκριμένες στιγμές για να μείνει κάποιος στην ιστορία; Στιγμές μεγαλείου ή μικρότητας αντίστοιχα μπορούν να σφραγίσουν έναν άνθρωπο, μια πορεία και να μείνουν στην Ιστορία. Μήπως ο θρυλικός Σπύρος Λούης εμφανίστηκε πολλές φορές στους αθλητικούς χώρους; Δε χρειάστηκε. Για να μην αναφέρω παραδείγματα και από άλλους χώρους, συχνά οι στιγμές βαραίνουν περισσότερο από τα ίδια τα χρόνια. 
Η πολιτική ενασχόληση του αθλητή, ήταν αποκλειστικό του δικαίωμα, ως πολίτη και μάλιστα προερχόμενου από χώρα που έχει βιώσει για δεκαετίες καταστρεπτικές επιλογές της ηγεσίας της. Και θέλησε να το μοιραστεί, υποστηρίζοντας με δάκρυα στα μάτια, μια συγκυριακά αντιδημοφιλή επιλογή, που αποδείχτηκε η μόνη με πραγματικό αντίκρυσμα. Τι και αν διαφωνούσαν κάποιοι μαζί του τότε, αλλά και τώρα; Αυτά θα "έπρεπε" να μένουν στην άκρη. Ο Πύρρος, ασκώντας αυτονόητα δημοκρατικά του δικαιώματα, δικαιούται, αν όχι μιας "ασυλίας", πάντως το σεβασμό και τη δίκαιη κριτική που οφείλεται και στον "ελάχιστο" πολίτη μιας ευνομούμενης χώρας, όπου καταδίκη φρονημάτων δεν στέκει. 
Άλλωστε, η κατηγορία σε βάρος του, ότι πήγε στο ΠΑΣΟΚ στα χειρότερά του, θα έπρεπε αν μη τι άλλο να λειτουργεί υπέρ του. Ως σημείο ανιδιοτέλειας. Πήγε κάπου που πίστευε, όχι την ώρα της "παντοδυναμίας", όχι για να "τρυγήσει" τα οφέλη της εξουσίας, ή δόξα (τι να την κάνει άλλωστε, την είχε εξασφαλισμένη), αλλά στην ώρα της ανάγκης, για να προσφέρει. Την ώρα που άλλοι, ωφελημένοι, εγκατέλειπαν το τραυματισμένο από τους ίδιους πλοίο, εκείνος προσέτρεξε να μαζέψει όσα νερά μπορούσε. Δίκιο ή άδικο, ήταν αξιοσέβαστο δικαίωμά του. 
Το τελευταίο κρούσμα της ασεβούς συνέχειας, ήταν όταν οι συντάκτες ανέσυραν το θέμα του "ντόπινγκ", για το οποίο δεν μιλάνε συγκεκριμένα, αλλά απλά ενσπείρουν δηλητήριο, με υπονοούμενα και λάσπη στον ανεμιστήρα. Ναι, στο χώρο εντοπίστηκαν τέτοια κρούσματα. Ο Πύρρος όμως έμεινε ανέγγιχτος από αυτά. Έχουν κάτι να πουν; Ισχυρίζονται κάτι συγκεκριμένο; Ας βγουν δημοσίως και ας αντιμετωπίσουν και αυτοί το μικροσκόπιο της κριτικής. Η απορία όμως μένει. Γιατί εμείς, στον τόπο αυτό, τέτοια μανία για την καταστροφή όποιου από εμάς "αριστεύει"; Γιατί αλλού, πρόθυμοι και ενθουσιώδεις δέχονται τις επιτυχίες τους κι εμείς εδώ, μόνοι μας, αμφισβητούμε τις δικές μας; 
Μέγα θέμα το ντόπινγκ και γι’ αυτό πρέπει να ασχοληθούμε ενδελεχώς και όχι στον επίλογο ενός κειμένου με άλλο θέμα. Μέγα θέμα διεθνώς. Και μέγιστη όμως υποκρισία. Ο ισχυρισμός ότι κάποιοι, δακτυλοδειχτούμενοι, καταχρώνται τα "ιατρικά επιτεύγματα" και επιτυγχάνουν, αυτοί μόνοι, έναντι όλων των υπολοίπων, "υπεράνθρωπες" επιδόσεις. Δεν σχετίζεται με τον Πύρρο αυτό, παρά μόνο στο σημείο της επιλεκτικής διασποράς αμφιβολιών και "οσμής σκανδάλου" από ορισμένους. Αν υπάρχει θέμα, αυτό πρέπει να αντιμετωπιστεί συνολικά, γιατί η βόμβα στα θεμέλια του αθλητισμού έχει μπει και τρώει τα σωθικά του.
Τα ανωτέρω δεν αποτελούν αγιογραφία κανενός είδους. Εκφράζουν όμως την "οφειλόμενη" ευγνωμοσύνη σε έναν από εμάς, που μας ένωσε σε στιγμές αυθεντικής χαράς και που αξίζει αν μη τι άλλο, ενός αυτονόητου δημοκρατικού σεβασμού. Που αν κάτι δεν του οφείλεται είναι αχαριστία. Και εκφράζουν την ειλικρινή απορία για την ψυχική κατάσταση εκείνη, που αδυνατεί, πλήρως αλλοτριωμένη, να χαρεί ανυπόκριτα μια επιτυχία που υπερβαίνει διαχωρισμούς και χρόνο, αλλά της δίνει "πολιτική χροιά" και την αποδομεί, θυσιάζοντάς τη σε ευτελείς βωμούς, μιας θολής ιδεοληψίας προς το πουθενά. Η πολιτική ανάλυση και ενασχόληση είναι υψηλή και αναγκαία τέχνη. Υπηρετείται όμως καλύτερα όταν ασκείται με γενναιοψυχία και γενναιοδωρία. Το "φίλτρο μικρότητας", βλάπτει έως του σημείου της ολοκληρωτικής φθοράς, το υποκείμενο που το χρησιμοποιεί καθ’ έξιν και τη συλλογικότητα που τρέφεται από αυτό. 
 Νίκος Κασκαβέλης, δικηγόρος - ΜΔΕ Ευρωπαϊκή Διοίκηση και Πολιτική - 
Msc Business for Lawyers


Ο Αναπληρωτής Υπουργός Δικαιοσύνης, κ. Δημήτρης Παπαγγελόπουλος, κατηγορεί τους ευρωπαϊκούς θεσμούς για απόπειρα παραβίασης του ελληνικού Συντάγματος αλλά και του θεσμικού κεκτημένου της Ένωσης


Ο πληρεξούσιος δικηγόρος των οικογενειών των θυμάτων της τραγωδίας στηνΑίγινα, Αλέξης Κούγιας, χαρακτήρισε «αυτονόητη» την απόφαση για τηνπροφυλάκιση του 77χρονου χειριστή του ταχύπλοου.
«Η απόφαση του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Πειραιά ήταν αυτονόητη για ένα τέτοιο έγκλημα με τόσο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά», αναφέρει στην ανακοίνωσή του και συνεχίζει:
«Το δικηγορικό μας γραφείο εκτελώντας την εντολή των συγγενών των θυμάτων και των ίδιων των θυμάτων που έχουν επιβιώσει, θα πράξει επίσης το αυτονόητο, δηλαδή να συνεργαστεί με την κα Ανακριτή, ώστε να αναδειχθούν τα γεγονότα όπως αληθινά συνέβησαν, και να λογοδοτήσουν στη Δικαιοσύνη όλοι όσοι διέπραξαν παράνομες πράξεις, είτε κατά την διάρκεια του εγκλήματος, είτε μετά από αυτό».
Διαβάστε επίσης:
Powered by Blogger.