Η ξαφνική αλλαγή στάσης του Ιράν θα μπορούσε να έχει σχέση όχι αναγκαστικά του ίδιου με την Ρωσία αλλά διαφωνία έναντι άλλου μέρους της συμμαχίας, που στην προκειμένη περίπτωση θεωρούμε ως πιθανότερο την Τουρκία. Με λίγα λόγια είναι πολύ πιθανόν οι σχέσεις Ρωσίας, Τουρκίας να δυναμιτίζουν την σχέση με το Ιράν.
Έτσι, το Ιράν ανακοίνωσε χθες ότι σταματούν προς το παρόν οι επιδρομές της Ρωσίας στη Συρία από αεροπορικές του βάσεις, ενώ ο Ιρανός υπουργός Άμυνας άσκησε κριτική στη σύμμαχο χώρα. Ο υπουργός Άμυνας Χοσεΐν Ντεγάν επέκρινε σε συνέντευξη του τη Μόσχα για την ανακοίνωση δημοσίως της χρήσης από τις δυνάμεις της, μιας βάσης στο Ιράν, για την πραγματοποίηση πληγμάτων στη Συρία όπου υποστηρίζει τις συριακές κυβερνητικές δυνάμεις στον πόλεμο τους κατά των ανταρτών και των τζιχαντιστών.
Συγκεκριμένα ανέφερε ότι «Φυσικά οι Ρώσοι θέλουν να δείξουν ότι είναι μια υπερδύναμη και μια χώρα με επιρροή, ωστόσο πίσω από την ανακοίνωση των επιδρομών που πραγματοποιήθηκαν από το έδαφος του Ιράν, κρύβεται μια βούληση να προβληθούν, χωρίς να λάβουν υπόψη το Ιράν».
Για το ίδιο θέμα  ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών του Ιράν Μπαχράμ Γασεμί ανέφερε ότι, «οι επιδρομές που έγιναν την περασμένη εβδομάδα εντάσσονται στο πλαίσιο μιας συγκεκριμένης και εγκεκριμένης αποστολής και αυτή έχει τελειώσει τώρα. Αυτοί  πραγματοποίησαν τις επιδρομές αυτές και έφυγαν». Ωστόσο ο ίδιος άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο πραγματοποίησης νέων παρόμοιων ρωσικών αποστολών, υπογραμμίζοντας ότι αυτό θα εξαρτηθεί από «την κατάσταση στην περιοχή και θα χρειαστεί την έγκριση μας».
Από την πλευρά του, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε ότι «τα ρωσικά μαχητικά αεροσκάφη μετείχαν σε μια αντιτρομοκρατική επιχείρηση στη Συρία κατόπιν αιτήματος των νόμιμων συριακών αρχών και με την συγκατάθεση του Ιράν».
Θεωρούμε ότι η Τουρκία αποτελεί την πραγματική διαφωνία μεταξύ Ρωσίας – Ιράν και θα μπορούσαμε να το συνδέσουμε χρονικά τουλάχιστον με το άνοιγμα της Ρωσίας προς την Τουρκία εναντίον των Κούρδων, που ξαφνικά από σύμμαχοι έγιναν εχθροί. Όχι ότι το Ιράν θα έβλεπε με καλό μάτι την δημιουργία Κουρδικού κράτους, όμως θα μπορούσε να συμφωνήσει σε μια ενδιάμεση κατάσταση, που θα επηρέαζε τα τουρκικά συμφέροντα.
Χρήστος Καλογερόπουλος – Βαλκάνιος
Στρατηγικός Αναλυτής
Εξειδικευμένος σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας
στη ΝΑ Μεσόγειο