Ο όρος παιδικός καρκίνος χρησιμοποιείται για να ορίσει οποιοδήποτε είδος καρκίνου που εμφανίζονται σε παιδιά πριν την ηλικία των 15 ετών. Τα συνολικά ποσοστά εμφάνισης του καρκίνου της παιδικής ηλικίας κυμαίνονται μεταξύ 50 και 200 ανά εκατομμύριο παιδιών σε παγκόσμια κλίμακα.

Παιδικός καρκίνος: Ποιες είναι οι πιο συχνές μορφές;

Το “μοτίβο” των καρκίνων στην παιδική ηλικία διαφέρει σημαντικά από εκείνων σε ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας. Σε γενικές γραμμές, η λευχαιμία αποτελεί περίπου το ένα τρίτο όλων των καρκίνων της παιδικής ηλικίας. Οι άλλες πιο κοινές μορφές καρκίνου στα παιδιά είναι τα λεμφώματα και οι όγκοι του κεντρικού νευρικού συστήματος. Υπάρχουν διάφοροι τύποι όγκων που εκδηλώνονται σχεδόν αποκλειστικά σε παιδιά, όπως το νευροβλάστωμα, το νεφροβλάστωμα, το μυελοβλάστωμα και το ρετινοβλάστωμα. Οι καρκίνοι του μαστού, του πνεύμονα, του παχέος εντέρου ή του ορθού, τυπικά συμβαίνουν σε ενήλικες και είναι εξαιρετικά σπάνιοι σε παιδιά.

Παιδικός καρκίνος: Ποιοι είναι οι γνωστοί παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη καρκίνου της παιδικής ηλικίας;

Μέχρι σήμερα έχουν αναγνωριστεί μόνο λίγοι παράγοντες κινδύνου για τους καρκίνους της παιδικής ηλικίας. Αυτοί περιλαμβάνουν την ιονίζουσα ακτινοβολία και την κατάποση της ορμόνης διαιθυλοστιλβεστρόλης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης (πρόκειται για μια παλιά θεραπεία που δεν εφαρμόζεται πλέον). Πολλοί παιδικοί καρκίνοι συνδέονται επίσης με τη γενετική σύσταση του ατόμου, αφού έχει αποδειχτεί ότι ο καρκίνος σε μικρές ηλικίες εμφανίζεται με διαφορετική συχνότητα σε παιδιά διαφορετικής εθνοτικής προέλευσης. Επίσης, η γενετική προδιάθεση κάθε ατόμου (οικογενειακό ιστορικό καρκίνων) παίζει σημαντικό ρόλο. Έρευνες έχουν δείξει ότι ιοί, όπως ο Epstein-Barr, η Ηπατίτιδα-Β, ο έρπης και ο ιός του AIDS (HIV) μπορεί επίσης να συμβάλουν στην αύξηση του κινδύνου για μερικούς καρκίνους της παιδικής ηλικίας.

Παιδικός καρκίνος: Υπάρχουν γεωγραφικές διακυμάνσεις στη συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου της παιδικής ηλικίας;

Δεν έχουν όλες οι χώρες ενημερωμένα μητρώα που καταγράφουν τη συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου, ως εκ τούτου είναι δύσκολο να έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα του καρκίνου της παιδικής ηλικίας σε όλο τον κόσμο. Με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες, φαίνεται να είναι μεγάλες οι διακυμάνσεις στη συχνότητα εμφάνισης παιδικών καρκίνων, όπως η λευχαιμία και οι όγκοι του νευρικού συστήματος. Ενώ τέτοιου τύπου καρκίνοι διαγιγνώσκονται σπανίως στον υπόλοιπο κόσμο, στην υπο-Σαχάρια Αφρική, καταγράφονται αυξημένα ποσοστά εμφάνισης λεμφωμάτων (ειδικότερα λέμφωμα Burkitt) από ό,τι σε άλλες περιοχές. Αυτό μπορεί να προκύψει από τη μεγαλύτερη έκθεση σε ιογενείς λοιμώξεις.






Παιδικός καρκίνος: Μπορεί να ανιχνευθεί νωρίς;

Οι περισσότεροι καρκίνοι της παιδικής ηλικίας αρχικά εκδηλώνονται με μη-ειδικά σημάδια και συμπτώματα, κάτι που οδηγεί σε καθυστερημένη ανίχνευσή τους. Στις χώρες υψηλού εισοδήματος, επειδή τα παιδιά συνήθως έχουν αυξημένη γονική και ιατρική φροντίδα, οι καρκίνοι έχουν πιο μεγάλη πιθανότητα να εντοπιστούν πιο νωρίς. Σε χώρες με χαμηλό εισόδημα κατά κεφαλήν (κατά μέσο όρο), ωστόσο, υπάρχουν πρόσθετα εμπόδια στην έγκαιρη ανίχνευση, συμπεριλαμβανομένης της μειωμένης πρόσβασης των παιδιών σε υπηρεσίες υγείας και τις ανεπαρκείς ιατρικές εγκαταστάσεις.

Παιδικός καρκίνος: Ποιες είναι οι πιθανότητες για θεραπεία;

Στις χώρες υψηλού εισοδήματος, περίπου το 80% των παιδιών με καρκίνο επιβιώνει πέντε ή περισσότερα χρόνια μετά τη διάγνωση της νόσου. Αυτό το πολύ υψηλό ποσοστό συνεπάγεται αυξημένο αριθμό μακροχρόνια επιζώντων ατόμων, που χρειάζονται συνεχή παρακολούθηση, θεραπεία και φροντίδα. Η πρόγνωση είναι πολύ χαμηλότερη για τα παιδιά που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο σε χώρες χαμηλού και μεσαίου κατά κεφαλήν εισοδήματος. Ορισμένοι παράγοντες που εξηγούν αυτό το χαμηλό ποσοστό περιλαμβάνουν: την καθυστερημένη διάγνωση του καρκίνου που οδηγεί σε χαμηλότερα επίπεδα αποτελεσματικής θεραπείας, τα ανεπαρκώς εξοπλισμένα νοσοκομεία που δεν έχουν τα κατάλληλα φάρμακα και εξοπλισμό, κάποιες άλλες ασθένειες που είναι διαδεδομένες στα παιδιά και η έλλειψη γενικών γνώσεων του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού σχετικά με τον καρκίνο. Επιπλέον, η θεραπεία δεν είναι προσιτή οικονομικά για τους περισσότερους γονείς.

Πηγή: http://www.who.int, http://www.internationalchildhoodcancerday.org, http://www.who.int     


https://www.iatropedia.gr/     

Μέχρι σήμερα ήταν γνωστό ότι η αντικαρκινική θεραπεία (χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία) μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη γονιμότητα, αλλά είναι η πρώτη φορά που μια μελέτη καταλήγει σε συγκεκριμένη εκτίμηση.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, με επικεφαλής τον καθηγητή Ρίτσαρντ Άντερσον, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας στη Γενεύη, ανέλυσαν στοιχεία για 23.200 καρκινοπαθείς στη Σκωτία, στις οποίες η νόσος είχε διαγνωσθεί έως την ηλικία των 39 ετών.

Με βάση συγκριτικά στοιχεία από τον γενικό πληθυσμό, οι συνολικές γεννήσεις από αυτή την ομάδα γυναικών σε διάστημα 30ετίας θα έπρεπε να είναι σχεδόν 11.000, αλλά ήσαν 6.627 (38% λιγότερες των αναμενομένων).

Μεταξύ των γυναικών που ποτέ δεν είχαν μείνει έγκυες πριν τη διάγνωση του καρκίνου, 21% όσων επιβίωσαν μετά τη θεραπεία έμειναν τελικά έγκυες για πρώτη φορά, έναντι ποσοστού 39% στο γενικό πληθυσμό των γυναικών. Συνεπώς μια γυναίκα που είχε καρκίνο και έκανε θεραπεία, έχει περίπου τις μισές πιθανότητες να μείνει έγκυος για πρώτη φορά. Η μείωση των πιθανοτήτων είναι μικρότερη (σχεδόν 40%), αν η γυναίκα είχε ήδη μείνει έγκυος πριν τη διάγνωση του καρκίνου.

Η επίπτωση στη γονιμότητα αφορά σχεδόν όλες τις μορφές καρκίνου, αν και όχι στον ίδιο βαθμό. Η χημειοθεραπεία των γυναικολογικών καρκίνων μπορεί να κάνει ζημιά στις ωοθήκες, ενώ η ακτινοθεραπεία στις ωοθήκες, στη μήτρα και στα κέντρα του εγκεφάλου που ελέγχουν την αναπαραγωγή.

Με το πέρασμα του χρόνου αυξάνεται συνεχώς το ποσοστό και το προσδόκιμο επιβίωσης των καρκινοπαθών. Παράλληλα, βελτιώνονται και γίνονται πιο δημοφιλείς οι τεχνικές ψύξης και κρυοσυντήρησης των ωαρίων και του ιστού ωοθήκης πριν την έναρξη της αντικαρκινικής θεραπείας, με στόχο τη διασφάλιση της γονιμότητας της γυναίκας μετά τη θεραπεία.

Από το ΑΠΕ-ΜΠΕ

http://www.iatropedia.gr/

http://www.iatropedia.gr/

Πηγή: youtube.com, χρήστης: Daily Bumps

http://www.mama365.gr

Ειδικά όταν οι θύτες απευθύνονται σε παιδιά εφηβικής ή προεφηβικής ηλικίας, ίσως χρησιμοποιήσουν το χαρτί της κολακείας. Το «Είσαι πολύ όμορφη/ όμορφος» ή «Άνετα θα μπορούσες να γίνεις μοντέλο» είναι πάσες ικανές να πείσουν ένα παιδί να στείλει φωτογραφίες του διαδικτυακά, που… Κύριος οίδε πού θα καταλήξουν.

«Η μαμά σου μου ζήτησε να σε πάω σπίτι»

Ποια μέθοδος είναι καλύτερη, για να κερδίσεις την εμπιστοσύνη ενός παιδιού, απ’ το να παίξεις το χαρτί της γνωριμίας σου με τη μαμά του; Μιλήστε στο παιδί για τον κίνδυνο αυτό, εξηγήστε του ότι πάντοτε θα το ενημερώνετε, εάν πρόκειται να το παραλάβει/ συναντήσει οποιοσδήποτε πλην του στενού οικογενειακού περιβάλλοντος. Επιπλέον, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το κόλπο της λέξης-συνθήματος, μιας μυστικής, προσυμφωνημένης λέξης δηλαδή, που θα πρέπει να ξέρει όποιος υποτίθεται ότι έχει μιλήσει με τη μαμά.

Σε παλιότερο άρθρο μας έχουμε γράψει για μερικά πρακτικά κόλπα που μπορεί να σώσουν τη ζωή των παιδιών, μπροστά σε κάθε τέτοιο κίνδυνο.

http://www.mama365.gr

Τι είναι ο αυτισμός;

Ο αυτισμός είναι μια σύνθετη διαταραχή με μια καθιερωμένη γενετική βάση, δηλαδή σοβαρός παράγοντας για την εμφάνισή του είναι η κληρονομικότητα. Διάφοροι περιβαλλοντικοί παράγοντες έχουν ενοχοποιηθεί, αν και υπάρχουν λίγα αποδεικτικά στοιχεία. Για παράδειγμα, ορισμένες τοξίνες, όπως ο μόλυβδος και ο υδράργυρος έχουν βρεθεί σε υψηλά επίπεδα στα παιδιά με αυτισμό.

Αυτισμός: Πρώιμα συμπτώματα σε βρέφη και νήπια

Το παιδί...

δεν κάνει επαφή με τα μάτια (π.χ. δεν κοιτάει την μητέρα όταν εκείνη το θηλάζει)
δεν χαμογελά όταν του χαμογελούν
δεν ανταποκρίνεται στο όνομά του, ή στον ήχο μιας γνώριμης φωνής
δεν ακολουθεί, οπτικά, αντικείμενα
δεν δείχνει, ή δεν χαιρετάει, ή δεν χρησιμοποιεί άλλες χειρονομίες για να
επικοινωνεί
δεν ακολουθεί αυτό που του δείχνετε με το χέρι σας
δεν κάνει θορύβους για να κερδίσει την προσοχή σας
δεν σας “προκαλεί” για, ή δεν ανταποκρίνεται στα χάδια
δεν μιμείται τις κινήσεις σας και τις εκφράσεις του προσώπου σας
δεν σηκώνει τα χέρια του προς εσάς για να το πάρετε στην αγκαλιά σας
δεν παίζει με άλλα άτομα
δεν ζητάει βοήθεια για κάτι που δεν μπορεί να κάνει μόνο του
Αυτισμός - ΠΡΟΣΟΧΗ: Οι παρακάτω καθυστερήσεις στην ανάπτυξη σημαίνουν την ανάγκη για άμεση αξιολόγηση από τον παιδίατρο του παιδιού σας!

Μέχρι τους 6 μήνες: Δεν χαμογελάει “με την καρδιά του”, ή δεν κάνει άλλες θερμές, χαρούμενες εκφράσεις
Μέχρι τους 9 μήνες: Δεν ανταλλάσσει ήχους, χαμόγελα, ή άλλες εκφράσεις του προσώπου
Μέχρι 1 έτους: Έλλειψη ανταπόκρισης στο όνομά του. Επίσης δεν “φλυαρεί” δεν κάνει χειρονομίες, όπως το να δείχνει, να προσπαθεί να φτάσει πράγματα, ή να χαιρετάει τους άλλους
Μέχρι τους 16 μήνες: Δεν λέει λέξεις
Μέχρι 2 ετών: Δεν μπορεί να εκφράσει φράσεις τουλάχιστον δύο λέξεων, που δεν περιλαμβάνουν μίμηση ή επανάληψη
Αυτισμός: Τα πρώιμα συμπτώματα του αυτισμού σε μεγαλύτερα παιδιά

Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, τα σημάδια για τον αυτισμό γίνονται πιο ποικιλόμορφα. Υπάρχουν πολλά προειδοποιητικά συμπτώματα, αλλά αυτά συνήθως περιστρέφονται γύρω από τις μειωμένες κοινωνικές δεξιότητες, τις δυσκολίες λόγου και ομιλίας, τις δυσκολίες στην μη-λεκτική επικοινωνία και την άκαμπτη συμπεριφορά.

Αυτισμός: Συμπτώματα κοινωνικών δυσκολιών στο παιδί

Το παιδί...

μοιάζει να είναι ανιδιοτελής, ή να αγνοεί άλλα άτομα, ή το τι συμβαίνει γύρω του
δεν ξέρει πώς να συνδεθεί με άλλους, να παίξει, ή να κάνει νέους φίλους
προτιμά να μην το αγγίζει κανείς, να μην το κρατάνε, ή να μην το αγκαλιάζουν
δεν παίζει παιχνίδια με φανταστικό σενάριο, δεν του αρέσουν τα ομαδικά παιχνίδια, δεν μιμείται τους άλλους, ή δεν χρησιμοποιεί τα παιχνίδια του με δημιουργικούς τρόπους
έχει πρόβλημα κατανόησης των συναισθημάτων
δεν φαίνεται να ακούσει, όταν οι άλλοι του μιλούν
δεν μοιράζεται τα ενδιαφέροντά του με άλλους (ζωγραφιές, παιχνίδια)
Η βασική κοινωνική αλληλεπίδραση είναι κάτι δύσκολο για τα παιδιά με διαταραχές του φάσματος του αυτισμού. Πολλά παιδιά με αυτισμό φαίνεται να προτιμούν να “ζουν στο δικό τους κόσμο”, σε απόσταση και αποκομμένα από τους άλλους.

Αυτισμός: Τα συμπτώματα στον λόγο και γλωσσικές δυσκολίες

Το παιδί...

μιλάει με έναν ανώμαλο τόνο φωνής, ή με έναν περίεργο ρυθμό ή ένταση (π.χ. τελειώνει κάθε φράση σαν ερώτηση)
επαναλαμβάνει τις ίδιες λέξεις, ή φράσεις ξανά και ξανά
ανταποκρίνεται σε ερώτηση με το να την επαναλαμβάνει, αντί να την απαντήσει
αναφέρεται στον εαυτό του στο τρίτο πρόσωπο
χρησιμοποιεί σωστά τη γλώσσα λανθασμένα (γραμματικά λάθη, λάθος λέξεις)
έχει δυσκολία να επικοινωνήσει τις ανάγκες, ή τις επιθυμίες του
δεν κατανοεί απλές οδηγίες, ή ερωτήσεις
παίρνει ό,τι λέγεται πολύ κυριολεκτικά (δεν αντιλαμβάνεται τις αποχρώσεις του χιούμορ, την ειρωνεία και τον σαρκασμό)
Τα παιδιά με διαταραχές του φάσματος του αυτισμού έχουν δυσκολία στην ομιλία και τη γλώσσα. Συχνά, αρχίζουν να μιλάνε σε μεγαλύτερη ηλικία από τα άλλα παιδιά.

Αυτισμός: Τα συμπτώματα και οι δυσκολίες της μη-λεκτικής επικοινωνίας

Το παιδί...

αποφεύγει την άμεση επαφή με τα μάτια
χρησιμοποιεί εκφράσεις του προσώπου που δεν ταιριάζουν με αυτό που λέει
δεν αντιλαμβάνεται τις εκφράσεις του προσώπου στους άλλους ανθρώπους, καθώς και τον τόνο της φωνής και τις χειρονομίες τους
κάνει πολύ λίγες χειρονομίες (όπως το να δείχνει κάπου)
αντιδρά ασυνήθιστα σε νέα αξιοθέατα, μυρωδιές, υφές και ήχους. Μπορεί να είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στους δυνατούς θορύβους
έχει ανώμαλη στάση του σώματος, επιδεικνύει αδεξιότητα, ή έχει εκκεντρικό τρόπο να κινείται (π.χ. περπατάει αποκλειστικά στις μύτες των ποδιών)
Τα παιδιά με διαταραχές του φάσματος του αυτισμού έχουν πρόβλημα να αντιληφθούν λεπτά λεκτικά συνθήματα και να χρησιμοποιούν τη γλώσσα του σώματος. Αυτό κάνει το “δούναι και λαβείν” της κοινωνικής αλληλεπίδρασης πολύ δύσκολο για εκείνα
Αυτισμός: Άλλα συμπτώματα

Το παιδί...

ακολουθεί μια αυστηρή ρουτίνα (π.χ. επιμένει στο να ακολουθεί μια συγκεκριμένη διαδρομή προς το σχολείο)
έχει δυσκολία προσαρμογής σε οποιεσδήποτε αλλαγές στο πρόγραμμα ή στο περιβάλλον (π.χ. ξεσπάει αν τα έπιπλα αλλάξουν θέση στο σπίτι ή αν πάει για ύπνο σε μη-προκαθορισμένη/διαφορετική ώρα από το συνηθισμένο)
επιδεικνύει μια ασυνήθιστη σύνδεση/εξάρτηση σε παιχνίδια, ή παράξενα αντικείμενα, όπως κλειδιά, διακόπτες φωτός, ή λαστιχάκια
μανιωδώς βάζει στην σειρά τα πράγματα, ή τα τακτοποιεί με έναν συγκεκριμένο τρόπο
μοιάζει να ασχολείται υπερβολικά με ένα στενό θέμα ενδιαφέροντος, που συχνά σχετίζεται με αριθμούς, ή σύμβολα (π.χ. απομνημονεύει και απαγγέλλει γεγονότα σχετικά με χάρτες, δρομολόγια τρένων, ή στατιστικά στα σπορ)
ξοδεύει μεγάλα χρονικά διαστήματα τακτοποιώντας τα παιχνίδια του με συγκεκριμένους τρόπους, ή βλέποντας κινούμενα αντικείμενα (όπως ένας ανεμιστήρας οροφής), ή εστιάζοντας σε ένα συγκεκριμένο μέρος ενός αντικειμένου (όπως τις ρόδες ενός παιχνιδιού αυτοκινήτου)
Τα παιδιά με διαταραχές του φάσματος του αυτισμού έχουν συχνά περιορισμένη, άκαμπτη συμπεριφορά, δραστηριότητες και ενδιαφέροντα

http://www.helpguide.org

Το Διαβάσαμε εδώ http://www.iatropedia.gr/

Όταν τα παιδιά έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή με άλλα συνομήλικά τους, είναι αναμενόμενο να αρχίσουν να αρρωσταίνουν. H επαφή αυτή τις περισσότερες φορές συμπίπτει με το ξεκίνημα του παιδικού σταθμού δημιουργώντας στους γονείς ανησυχία. Στην πραγματικότητα θα ήταν ασυνήθιστο να μην αρρωσταίνει συχνά ένα νήπιο, αφού πρόκειται για έναν «παρθένο» οργανισμό που έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με ιούς και μικρόβια που μεταφέρονται μεταξύ των συμμαθητών του.

Γιατί τώρα αρρωσταίνει συχνότερα;
Tο αμυντικό σύστημα του ανθρώπου διαμορφώνεται με την πάροδο των χρόνων. Σε πολύ μικρές ηλικίες (βρεφική και νηπιακή περίοδο) δεν υπάρχουν επαρκή αντισώματα έναντι των διαφόρων λοιμογόνων παραγόντων, με συνέπεια η επαφή με κάποιον ιό ή μικρόβιο να προκαλεί νόσο (άλλες φορές μία ήπια ίωση που περνάει εύκολα και άλλες φορές μία σοβαρή λοίμωξη). Ωστόσο, όσο αναπτύσσεται ο ανθρώπινος οργανισμός, το αμυντικό σύστημα βελτιώνεται, καθώς ο οργανισμός παράγει περισσότερα αντισώματα. Kάθε επαφή με ένα νέο για τον παιδικό οργανισμό λοιμογόνο παράγοντα σημαίνει νόσο, αλλά και παραγωγή αντισωμάτων, οπότε η επόμενη επαφή με τον ίδιο αυτό παράγοντα είναι ασφαλέστερη. Eπειδή υπάρχουν εκατοντάδες ομάδες και υποομάδες μικροβίων ή ιών, ένα παιδί που ξεκινά για πρώτη φορά να πηγαίνει στο βρεφονηπιακό σταθμό ή στο νηπιαγωγείο, είναι πολύ πιθανό να αρρωσταίνει συχνότερα. Aυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι όλα τα παιδιά αρρωσταίνουν το ίδιο συχνά. O τρόπος αντίδρασης εξαρτάται από τον ίδιο τον παιδικό οργανισμό και από προηγούμενες επαφές που είχε μέσα στην οικογένεια (αν υπάρχει μεγαλύτερο αδελφάκι, γονείς που μεταφέρουν μικροοργανισμούς άθελά τους, π.χ. εκπαιδευτικοί, νοσηλευτές κ.ά.).

Πόσες ιώσεις είναι... αρκετές;
Ένα φυσιολογικό παιδί μπορεί να αρρωστήσει 8-10 φορές το χρόνο και επειδή η χειμερινή περίοδος στην Eλλάδα είναι μικρή, ένα παιδί μπορεί να είναι άρρωστο κάθε 15 μέρες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχει οργανικό πρόβλημα. Έτσι, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Eάν όμως βλέπετε ότι το παιδί σας παρουσιάζει συνεχώς ωτίτιδες, ταλαιπωρείται από χρόνιο διαρροϊκό σύνδρομο, κάνει βαριές λοιμώξεις (πνευμονίες, μηνιγγίτιδες, λοιμώξεις του δέρματος), δεν αναπτύσσεται καλά, δεν παίζει με κέφι και διάθεση και δείχνει γενικά κουρασμένο, τότε σε αυτό το παιδί καλό θα ήταν να γίνει ένας λεπτομερής εργαστηριακός έλεγχος.

Eίναι καλύτερα να αποφύγουμε τον παιδικό σταθμό;
Ένα παιδί που δεν πηγαίνει σε παιδικό σταθμό είναι αναμενόμενο να αρρωσταίνει λιγότερο συχνά. Aυτό, βέβαια, εξαρτάται και από άλλους παράγοντες, όπως το αν υπάρχουν αδελφάκια, αν οι γονείς μεταφέρουν λόγω της εργασίας τους ιώσεις ή αν ο χώρος του σπιτιού δεν αερίζεται επαρκώς. Bέβαια, δεν είναι λύση να μην πηγαίνει το παιδί στο σταθμό για να αποφύγει τις ιώσεις, ενώ παράλληλα θα εξακολουθεί να πηγαίνει σε παιδότοπους ή γενικά σε κλειστούς χώρους με πολλά άτομα.

Γιατί στο νηπιαγωγείο αρρωσταίνει λιγότερο;
Aν έχετε κρατήσει ένα παιδί στο σπίτι, όταν θα έρθει η στιγμή να πάει στο νηπιαγωγείο, είναι αναμενόμενο να αρχίσει να αρρωσταίνει συχνότερα απ’ ό,τι τα προηγούμενα χρόνια. Ως μεγαλύτερο παιδάκι, όμως, με σαφώς πιο ώριμο αμυντικό σύστημα, θα περνά πιο ήπια τις διάφορες λοιμώξεις. Γι’ αυτό το λόγο, εξάλλου, τα εμβόλια για αιμόφιλο ινφλουέντζας, μηνιγγιτιδόκοκκο C και πνευμονιόκοκκο κρίνονται απαραίτητα μόνο για παιδιά κάτω των 5 ετών, τα οποία έχουν ακόμη αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα.

Nα σταματήσει το σταθμό για να μην κολλήσει το αδελφάκι του;
Στις περισσότερες οικογένειες η γέννηση του δεύτερου παιδιού συμπίπτει με την ηλικία που το μεγαλύτερο πηγαίνει στον παιδικό σταθμό ή στο νηπιαγωγείο. Στην περίπτωση αυτή, οι περισσότεροι γονείς αγωνιούν μήπως κινδυνεύει από συχνές ιώσεις το νεογέννητο και αναρωτιούνται αν θα ήταν προτιμότερο να διακόψουν για ένα διάστημα τις δραστηριότητες του μεγαλύτερου. Σύμφωνα με τον παιδίατρο, δεν είναι σωστό να διακόψει ένα νήπιο αυτό που έχει αρχίσει επειδή υπάρχει νεογέννητο στην οικογένεια. Xρειάζεται όμως ιδιαίτερη προσοχή ώστε να μην έρχεται σε άμεση επαφή το μεγαλύτερο παιδάκι με το νεογνό ή το βρέφος.

Oι ειδικοί συμβουλεύουν
• Nα πλένει πολύ καλά τα χέρια του κάθε φορά που επιστρέφει από το σταθμό.
• Nα του αλλάζετε τα ρούχα και να πλένετε κι εσείς πολύ καλά τα χέρια σας όταν φροντίζετε το ένα ή το άλλο παιδί.
• Αν λίγο πριν ή λίγο μετά τον ερχομό ενός μωρού στο σπίτι υπάρχουν σχέδια να αρχίσει παιδικό σταθμό το μεγαλύτερο παιδί, είναι προτιμότερο να υπάρξει μία μικρή καθυστέρηση ώστε να προληφθεί η μεταφορά πιθανών λοιμώξεων στο σπίτι.

http://www.vita.gr

Ευγνωμοσύνη για όσα έχεις
Το να νιώθεις ευγνωμοσύνη για όσα έχεις είναι ίσως το πρώτο βήμα –η βάση πάνω στην οποία μπορείς να χτίσεις την ευτυχία σου. Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές τα καθημερινά προβλήματα και οι δυσκολίες μας τυφλώνουν τόσο πολύ, που δεν βλέπουμε ότι οι θησαυροί που έχουμε (τα υγιή παιδιά μας, ένας άνθρωπος που μας αγαπά, η οικογένεια και οι φίλοι μας) είναι ανυπολόγιστοι. Η αλήθεια είναι, επίσης, ότι μόνο αν έχει κινδυνεύσει η ζωή κάποιου από όλους αυτούς «ξυπνάς» από τον λήθαργο της απαισιοδοξίας και αναγνωρίζεις την τύχη σου.

Δοκιμάστε κάθε βράδυ, όταν βάζετε για ύπνο τα παιδιά σας, να τα ρωτήσετε τι τα έκανε ευτυχισμένα την ημέρα που πέρασε, αλλά πείτε τους και εσείς ποια ήταν η πιο χαρούμενη στιγμή σας. Κάπως έτσι θα δείτε την χαρά που κρύβεται μέσα σε κάθε μέρα.

Ζεστά λόγια και πιο ζεστά χαμόγελα





































Αναπολώντας τις χαρούμενες στιγμές της κάθε μέρας, θα συνειδητοποιήσετε ότι οι περισσότερες από αυτές είχαν να κάνουν με τον τρόπο που σας μίλησε ή σας φέρθηκε κάποιος. Η διάθεσή μας εξαρτάται σημαντικά από τους ανθρώπους με τους οποίος περνάμε τη μέρα μας. Έτσι, αν όλοι κάνουμε λίγη παραπάνω προσπάθεια να μιλάμε με ευγένεια και να χαμογελάμε ζεστά, τότε ο καθένας μας θα έβλεπε τη ζωή λίγο πιο αισιόδοξα.

Οι χαρούμενες μαμάδες το ξέρουν αυτό και το κάνουν όσο πιο συχνά μπορούν.

Μην ψάχνετε την ευτυχία στα παιδιά σας –κρύβεται σε αυτά που τους προσφέρετε!
Οι περισσότερες μαμάδες θα πουν ότι τα παιδιά τους τις κάνουν ευτυχισμένες. Και από αυτές η πλειοψηφία θα πει, επίσης, ότι μετά τα παιδιά έγιναν πιο κουρασμένες, ίσως πιο νευρικές, ίσως ακόμα και να τσακώνονται με τον άντρα τους περισσότερο. Τα παιδιά δεν αυξάνουν τον ημερήσιο δείκτη ευτυχίας μας –αυτό είναι στο δικό μας χέρι. Μας φέρνουν, βέβαια, στιγμές αδιανόητης χαράς, οι οποίες συχνά υπερνικούν τις «δύσκολες» στιγμές. Αυτό, όμως, που πραγματικά μας δημιουργεί πληρότητα στη μητρότητα είναι το γεγονός ότι έχουμε συνδεθεί με κάτι ανώτερο από εμάς. Το ότι προσφέρουμε με όλο μας το είναι και έτσι νιώθουμε ότι η ζωή μας έχει αποκτήσει νόημα. Το ότι, ακόμα και έπειτα από μια δύσκολη μέρα, συνειδητοποιούμε ότι δεν θα αλλάζαμε τίποτε.

Το να βλέπεις, λοιπόν, ότι κάποιος σε έχει ανάγκη και να του προσφέρεις με όλη σου την καρδιά είναι αυτό που σου δίνει τεράστια χαρά. Το ότι αναγνωρίζεις πως μπορείς να μεσολαβήσεις και εσύ κάπως, ώστε να γίνει ο κόσμος λίγο καλύτερος, έστω κι αν κάποιες μέρες αυτό είναι το να κάνεις το παιδί σου να χαμογελάσει. Χαρούμενη μαμά σε κάνει το να βλέπεις καθαρά την αξία σου.

Ανασύνταξη των προτεραιοτήτων





































Ακούγεται απλό αλλά δεν είναι –ειδικά για μια μαμά που έχει να κάνει δεκάδες πράγματα μέσα στην ημέρα, τα οποία την αγχώνουν πριν καν σηκωθεί από το κρεβάτι. Οι επιστήμονες λένε, ότι αν θέλουμε να γίνουμε πιο χαρούμενες, πρέπει να δώσουμε περισσότερη σημασία στο πώς ξοδεύουμε τον χρόνο μας και όχι τα χρήματά μας. Ναι, τα χρήματα είναι σημαντικό αντίβαρο στη ζυγαριά της χαράς, δεν είναι όμως σημαντικότερο από τον χρόνο μας. Οι χαρούμενες μαμάδες, λοιπόν, δεν αποζητούν την τελειότητα –το σπίτι μπορεί να είναι και λίγο ατακτοποίητο, αν αυτό σημαίνει ότι θα απολαύσουν έναν καφέ για δύο ώρες με την ησυχία τους.

Οι πραγματικά χαρούμενες μαμάδες δεν πιέζουν τον εαυτό τους, όταν τα πάντα στη ζωή δεν πηγαίνουν ακριβώς όπως τα είχαν σχεδιάσει. Και ο λόγος είναι ότι ξέρουν πως στη ζωή τίποτα δεν είναι σίγουρο και δεδομένο. Αντίθετα, είναι υπερήφανες για όσα κατάφεραν μέσα στη μέρα.

Απολαύστε τη στιγμή
Ναι, είναι μια από τις πιο χιλιοειπωμένες ατάκες και, ναι, ακούγεται ουτοπική. Δεν είναι, όμως. Βάλτε τον κόπο να «σκεφτείτε» κάποια λεπτά μέσα στη μέρα ότι αυτό που κάνετε τη δεδομένη στιγμή, σας δίνει χαρά. Έστω κι αν αυτό είναι ένα ζεστό μπάνιο. Έστω κι αν αυτό είναι να διπλώνετε τα ρούχα του παιδιού σας. Πόσο μάλλον αν αυτό είναι να κάθεστε δίπλα στο παιδί σας, στον καναπέ και να βλέπετε μαζί παιδικά. Θα αλλάξει η ζωή σας αν αναγνωρίσετε τη χαρά της στιγμής αυτής; Όχι. Αλλά θα σας χαρίσει ένα μικρό χαμόγελο –δεν είναι κάτι;

Οι πιο χαρούμενες μαμάδες δεν είναι αυτές που περιμένουν κάτι σημαντικό να συμβεί στη ζωή τους για να χαρούν –μια εκδρομή, το Σαββατοκύριακο, ένα καινούργιο αυτοκίνητο. Δεν είναι αυτές που περιμένουν για να ζήσουν. Είναι αυτές που γαργαλάνε το παιδί τους και απολαμβάνουν το τρελό του γέλιο και θέλουν η στιγμή αυτή να μην τελειώσει ποτέ.

Ξεκούραση!





































Θα το λέμε και θα το ξαναλέμε: Κανείς δεν πέθανε από έλλειψη ύπνου. Η έλλειψη ύπνου, όμως, μπορεί να σκοτώσει κάθε καλή διάθεση, κάθε χαμόγελο, κάθε ψήγμα αισιοδοξίας. Για να είστε μια χαρούμενη μαμά χρειάζεται να είστε μια ξεκούραστη μαμά. Δεν είναι τυχαίο ότι έρευνα που πραγματοποίησε πριν μερικά χρόνια το Πανεπιστήμιο του Michigan έδειξε ότι «το να βγάζει κανείς 50.000 ευρώ επιπλέον στο ετήσιο εισόδημά του, δεν μπορεί να βελτιώσει τα καθημερινά επίπεδα ευτυχίας του όσο μία επιπλέον ώρα ύπνου κάθε βράδυ.»

Ζητήστε από τον άντρα σας να ξυπνήσει εκείνος με τα παιδιά το πρωί του Σαββάτου ή της Κυριακής και να σας αφήσει να κοιμηθείτε μέχρι να «σκάσετε» από τον ύπνο! Δεν φαντάζεστε πόσο καλύτερη θα είναι η διάθεσή σας όλη την υπόλοιπη μέρα. Δεν φαντάζεστε πόσο περισσότερη ενέργεια θα έχετε για να παίξετε και να τρέξετε με τα παιδιά σας –κάτι που είναι αδύνατο να κάνετε αν είστε μονίμως κουρασμένη.

Ο άντρας σας και εσείς
Καθώς ο θεμέλιος λίθος της ευτυχίας είναι οι άνθρωποι που έχουμε γύρω μας –το «δίκτυό μας», όπως θα έλεγε και ο καθηγητής κοινωνιολογίας Νικόλαος Χρηστάκης, είναι προφανής ο σημαντικός ρόλος που παίζει ο άνθρωπος που έχουμε επιλέξει για σύντροφό μας στην ευτυχία μας. Ένας υποστηρικτικός σύζυγος, ένας άντρας με τον οποίον μπορούμε να επικοινωνούμε ακόμα και στην πιο δύσκολη περίοδο της οικογενειακής μας ζωής (που, σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι τα 3 πρώτα χρόνια των παιδιών), μπορεί πραγματικά να κάνει τη διαφορά στη ζωή μας.

«Δεν μπορείς να λες: Θα ασχοληθώ με την σχέση μου αργότερα», λέει η καθηγήτρια ψυχολογίας Karen Reivich. «Ένας υγιής και ρεαλιστικός στόχος είναι να αναρωτηθείς: Ποια είναι τα μικρά, διαχειρίσιμα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε για να διατηρήσουμε την επαφή μεταξύ μας αναλλοίωτη, την δύσκολη αυτή περίοδο;». Βρείτε, λοιπόν, χρόνο για τον άντρα σας. Φροντίστε τον, κάντε μαζί πράγματα που αρέσουν και στους δύο, βγείτε ένα βραδύ και μιλήστε ακόμα και γι’αυτά που σας στρεσάρουν.

Το να μεγαλώνεις ένα παιδί είναι δύσκολο. Το να μοιράζεσαι με τον άνθρωπό σου, όμως, τις αγωνίες, τους προβληματισμούς και τα άγχη σου μειώνει το φορτίο. Η δε χαρά, όταν με τον ίδιον άνθρωπο μοιράζεσαι τα θετικά της ζωής σας, διπλασιάζεται!



http://www.mama365.gr/

Οι συναντήσεις θα γίνονται μία φορά τον μήνα, κάθε τελευταία Παρασκευή, 19:30 – 21:30, στο Κέντρο Μουσικοθεραπείας ΗΧΩ, Ναρκίσσων 13 στο Χαλάνδρι με πρώτη συνάντηση την Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2017.

Απευθύνεται σε όλους τους γονείς με πρόωρα παιδιά βρεφικής, προσχολικής και σχολικής ηλικίας.

Η πρώτη συνάντηση θα έχει τον χαρακτήρα γνωριμίας και θα είναι ανοικτή στο κοινό. Σε αυτή θα ενημερωθούμε για το πώς χρησιμοποιούμε τη μουσική για να ενισχύσουμε τον συναισθηματικό δεσμό γονέα παιδιού, πώς δηλαδή να χρησιμοποιούμε τη μουσική για να έρθουμε κοντά με τα παιδιά μας. Στη συνέχεια θα γίνει μια δοκιμαστική συνεδρία μουσικοθεραπείας, ώστε να δούμε τον τρόπο λειτουργίας.

Οι συναντήσεις προσφέρονται δωρεάν, αλλά επειδή οι θέσεις είναι περιορισμένες, επικοινωνήστε στο 6942 665791 για να κάνετε κράτηση.

http://www.mama365.gr/

http://www.mama365.gr/

4. Εξανθήματα
Τα εξανθήματα είναι αρκετά συχνά στην παιδική ηλικία και, αν και σε αρκετές περιπτώσεις μπορεί να υποχωρήσουν σύντομα από μόνα τους, θα πρέπει να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας αν συνοδεύονται από πρησμένο πρόσωπο, χείλη και μάτια, οπότε υπάρχει η πιθανότητα αλλεργικής αντίδρασης. Επιπλέον, αν το παιδί εκδηλώσει φαγούρα, πυρετό ή αν πονάει στο συγκεκριμένο σημείο, τότε ενδεχομένως η εμφάνισή του να οφείλεται σε κάποια δερματική πάθηση ή λοίμωξη, όπως ο ιός Κοξάκι .

5. Βήχας
Όπως αναφέρει και το Webmd, ο βήχας σε βρέφη μέχρι 3 μηνών μπορεί να είναι σύμπτωμα σοβαρών ασθενειών όπως η πνευμονία και η βροχιολίτιδα, γι’ αυτό και θα πρέπει να επικοινωνήσετε με τον παιδίατρο αμέσως μόλις εντοπίσετε το πρόβλημα. Για μεγαλύτερες ηλικίες, τα σοβαρά σημάδια είναι τα εξής: η δύσπνοια, το «μελάνιασμα» που προκαλείται από αυτήν, ο πόνος στο στήθος, ο πυρετός αλλά και ο εμετός κάθε φορά που βήχει.

Φυσικά κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και κάθε μικρός… ασθενής ξεχωριστός. Γι’ αυτό, μην διστάσετε να συμβουλευτείτε τον παιδίατρό σας, αν σας προβληματίζει ακόμα και ένα λιγότερο σοβαρό σύμπτωμα στην υγεία του παιδιού. Εξάλλου, γνωρίζουν κι οι ίδιοι ότι είναι από τους γιατρούς που έχουμε στην ταχεία κλήση…

http://www.mama365.gr/

Αν το παιδί σας είναι λίγο μεγαλύτερο (άνω των 2-2,5 ετών) και πολύ πιο ενεργητικό, είναι βέβαιο ότι λατρεύει το χοροπηδητό. Σας προτείνουμε να αρχίσετε να το λατρεύετε και εσείς, όχι μόνο γιατί μπορεί να γίνει απίστευτα διασκεδαστικό -ειδικά αν βάλετε στο παιδί δυνατή, χορευτική μουσική- αλλά και γιατί με αυτό μπορείτε να κάψετε πολλές θερμίδες -όσο πιο έντονο το χοροπηδητό, μάλιστα, τόσο περισσότερες.

Πόσες θερμίδες καίτε: Χοροπηδώντας ήπια για 20 λεπτά καίτε περίπου 100 θερμίδες.

http://www.mama365.gr/

από Φοίβη Γλύστρα

Σε έναν κόσμο που η μέση κοινωνική άποψη συνοψίζεται στο αντίθετο του ανθρωπισμού και κάνει παντιέρα της μεγαλόψυχα τσιτάτα όπως «Ρε, μην είσαι κορόιδο!» ή «Οι άνθρωποι θα σε πατήσουν, γι’ αυτό πρέπει να τους πατάς κι εσύ», η αποστολή των γονιών να μεγαλώσουν παιδιά καλόψυχα, γενναιόδωρα και δοτικά είναι έξτρα δύσκολη.

Επαινέστε την γενναιόδωρη συμπεριφορά των τρίτων

Εσείς είστε το πρότυπο τους

Ας μιλήσουμε για την ενσυναίσθηση 

…Και για τους λιγότερο προνομιούχους από εμάς

Δώστε πολλά, αλλά όχι τα πάντα

Να δίνεις, δεν σημαίνει μόνο να κάνεις φιλανθρωπίες

Κάντε προτεραιότητα το ενδιαφέρον σας για τους άλλους

…Και κάντε το παιδί να ενδιαφερθεί για περισσότερους ανθρώπους

από Φοίβη Γλύστρa

Ένα ζευγάρι μπορεί κάποτε να καταλάβει ότι θα είναι πιο ευτυχισμένο χώρια, παρά μαζί και τίποτα δεν μπορεί να κάνει δυσκολότερη την απόφαση του χωρισμού, από το να μεγαλώνεις παιδιά. Ωστόσο, συχνά, το διαζύγιο είναι μονόδρομος και η υγιέστερη εξέλιξη για όλους. Άπαξ και η απόφαση παρθεί, όμως, πώς το λες στα παιδιά; Σιγά-σιγά; Μια κι έξω; Και οι δυο μαζί ή χωριστά; Μιλάς ή όχι για την αγάπη σου και για το ότι τελείωσε;

Τι χρειάζονται τα παιδιά απ’ τη μαμά και τον μπαμπά

Τι να πείτε και πώς να το πείτε

Βοηθήστε τα εκφράσουν τα συναισθήματά τους